UtshovSarga 95
95.1
रामो बहून्यहान्येवं तद्गीतं परमं शुभम् ।
शुश्राव मुनिभिः सार्धं पार्थिवैः सह वानरैः ।। ७.९५.१ ॥
Ramo bahunyahanyevam tadgitam paramam shubham
Shushrava munibhih sardham parthivaih saha vanaraih
95.2
तस्मिन्गीते तु विज्ञाय सीतापुत्रौ कुशीलवौ ।
तस्याः परिषदो मध्ये रामो वचनमब्रवीत् ।दूताञ्छुद्धसमाचारानाहूयात्ममनीषया ।। ७.९५.२ ॥
Tasmingite tu vigyaya sitaputrau kushilavau
Tasyah parishado madhye ramo vachanamabravit, dutanchhuddhasamacharanahuyatmamanishaya
95.3
मद्वचो ब्रूत गच्छध्वमितो भगवतो ऽन्तिकम् ।
। ७.९५.३ ।।परिषदो मध्ये रामो वचनमब्रवीत् ।यदि शुद्धसमाचारा यदि वा वीतकल्मषा ।करोत्विहात्मनः शुद्धिमनुमान्य महामुनिम् ।। ७.९५.४ ॥
Madvacho bruta gachchhadhvamito bhagavato ntikam
, Parishado madhye ramo vachanamabravit, yadi shuddhasamachara yadi va vitakalmasha, karotvihatmanah shuddhimanumanya mahamunim
95.4
छन्दं मुनेश्च विज्ञाय सीतायाश्च मनोगतम् ।
प्रत्ययं दातुकामायास्ततः शंसत मे लघु ।। ७.९५.५ ॥
Chhandam muneshcha vigyaya sitayashcha manogatam
Pratyayam datukamayastatah shansata me laghu
95.5
श्वः प्रभाते तु शपथं मैथिली जनकात्मजा ।
करोतु परिषन्मध्ये शोधनार्थं ममैव च ।। ७.९५.६ ॥
Shvah prabhate tu shapatham maithili janakatmaja
Karotu parishanmadhye shodhanartham mamaiva cha
95.6
श्रुत्वा तु ऱागवस्यैतद्वचः परममद्भुतम् ।
दूताः सम्प्रययुर्बाटं यत्रास्ते मुनिपुङ्गवः ।। ७.९५.७ ॥
Shrutva tu ragavasyaitadvachah paramamadbhutam
Dutah samprayayurbatam yatraste munipungavah
95.7
ते प्रणम्य महात्मानं ज्वलन्तममितप्रभम् ।
ऊचुस्ते रामवाक्यानि मृदूनि मधुराणि च ।। ७.९५.८ ॥
Te pranamya mahatmanam jvalantamamitaprabham
Uchuste ramavakyani mriduni madhurani cha
95.8
तेषां तद्व्याहृतं श्रुत्वा रामस्य च मनोगतम् ।
विज्ञाय सुमहातेजा मुनिर्वाक्यमथाब्रवीत् ।। ७.९५.९ ॥
Tesham tadvyahritam shrutva ramasya cha manogatam
Vigyaya sumahateja munirvakyamathabravit
95.9
एवं भवतु भद्रं वो यथा वदति राघवः ।
तथा करिष्यते सीता दैवतं हि पतिः स्त्रियाः ।। ७.९५.१० ॥
Evam bhavatu bhadram vo yatha vadati raghavah
Tatha karishyate sita daivatam hi patih striyah
95.10
तथोक्ता मुनिना सर्वे राजदूता महौजसम् ।
प्रत्येत्य राघवं क्षिप्रं मुनिवाक्यं बभाषिरे ।। ७.९५.११ ॥
Tathokta munina sarve rajaduta mahaujasam
Pratyetya raghavam kshipram munivakyam babhashire
95.11
ततः प्रहृष्टः काकुत्स्थः श्रुत्वा वाक्यं महात्मनः ।
ऋषींस्तत्र समेतांश्च राज्ञश्चैवाभ्यभाषत ।। ७.९५.१२ ॥
Tatah prahrishtah kakutsthah shrutva vakyam mahatmanah
Rishinstatra sametanshcha ragyashchaivabhyabhashata
95.12
भगवन्तः सशिष्या वै सानुगाश्च नराधिपाः ।
पश्यन्तु सीताशपथं यश्चैवान्यो ऽपि काङ्क्षते ।। ७.९५.१३ ॥
Bhagavantah sashishya vai sanugashcha naradhipah
Pashyantu sitashapatham yashchaivanyo pi kankshate
95.13
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राघवस्य महात्मनः ।
सर्वेषामृषिमुख्यानां साधुवादो महानभूत् ।। ७.९५.१४ ॥
Tasya tadvachanam shrutva raghavasya mahatmanah
Sarveshamrishimukhyanam sadhuvado mahanabhut
95.14
राजानश्च महात्मानः प्रशंसन्ति स्म राघवम् ।
उपपन्नं नरश्रेष्ठ त्वय्येव भुवि नान्यतः ।। ७.९५.१५ ॥
Rajanashcha mahatmanah prashansanti sma raghavam
Upapannam narashreshtha tvayyeva bhuvi nanyatah
95.15
एवं विनिश्चयं कृत्वा श्वोभूत इति राघवः ।
विसर्जयामास तदा सर्वांस्ताञ्छत्रुसूदनः ।। ७.९५.१६ ॥
Evam vinishchayam kritva shvobhuta iti raghavah
Visarjayamasa tada sarvanstanchhatrusudanah
95.16
इति सम्प्रविचार्य राजसिंहः श्वोभूते शपथस्य निश्चयं वै ।
विससर्ज मुनीन्नृपांश्च सर्वान्स महात्मा महतो महानुभावः ।। ७.९५.१७ ।।
Iti sampravicharya rajasinhah shvobhute shapathasya nishchayam vai
Visasarja muninnripanshcha sarvansa mahatma mahato mahanubhavah