UtshovSarga 106
106.1
अवाङ्मुखमथो दीनं दृष्ट्वा सोममिवाप्लुतम् ।
राघवं लक्ष्मणो वाक्यं हृष्टो मधुरमब्रवीत् ।। ७.१०६.१ ॥
Avanmukhamatho dinam drishtva somamivaplutam
Raghavam lakshmano vakyam hrishto madhuramabravit
106.2
न संतापं महाबाहो मदर्थं कर्तुमर्हसि ।
पूर्वनिर्माणबद्धा हि कालस्य गतिरीदृशी ।। ७.१०६.२ ॥
Na santapam mahabaho madartham kartumarhasi
Purvanirmanabaddha hi kalasya gatiridrishi
106.3
जहि मां सौम्य विस्रब्धं प्रतिज्ञां परिपालय ।
हीनप्रतिज्ञाः काकुत्स्थ प्रयान्ति नरकं नराः ।। ७.१०६.३ ॥
Jahi mam saumya visrabdham pratigyam paripalaya
Hinapratigyah kakutstha prayanti narakam narah
106.4
यदि प्रीतिर्महाराज यद्यनुग्राह्यता मयि ।
जहि मां निर्विशङ्कस्त्वं धर्मं वर्धय राघव ।। ७.१०६.४ ॥
Yadi pritirmaharaja yadyanugrahyata mayi
Jahi mam nirvishankastvam dharmam vardhaya raghava
106.5
लक्ष्मणेन तथोक्तस्तु रामः प्रचलितेन्द्रियः ।
मन्त्रिणः समुपानीय तथैव च पुरोधसम् ।। ७.१०६.५ ॥
Lakshmanena tathoktastu ramah prachalitendriyah
Mantrinah samupaniya tathaiva cha purodhasam
106.6
अब्रवीच्च तदा वृत्तं तेषां मध्ये स राघवः ।
दुर्वासोभिगमं चैव प्रतिज्ञां तापसस्य च ।। ७.१०६.६ ॥
Abravichcha tada vrittam tesham madhye sa raghavah
Durvasobhigamam chaiva pratigyam tapasasya cha
106.7
तच्छ्रुत्वा मन्त्रिणः सर्वे सोपाध्यायाः समासत ।
वसिष्ठस्तु महातेजा वाक्यमेतदुवाच ह ।। ७.१०६.७ ॥
Tachchhrutva mantrinah sarve sopadhyayah samasata
Vasishthastu mahateja vakyametaduvacha ha
106.8
दृष्टमेतन्महाबाहो क्षयं ते रोमहर्षणम् ।
लक्ष्मणेन वियोगश्च तव राम महायशः ।। ७.१०६.८ ॥
Drishtametanmahabaho kshayam te romaharshanam
Lakshmanena viyogashcha tava rama mahayashah
106.9
त्यजैनं बलवान्कालो मा प्रतिज्ञां वृथा कृताः ।
विनष्टायां प्रतिज्ञायां धर्मो ऽपि च लयं व्रजेत् ।। ७.१०६.९ ॥
Tyajainam balavankalo ma pratigyam vritha kritah
Vinashtayam pratigyayam dharmo pi cha layam vrajet
106.10
ततो धर्मे विनष्टे तु त्रैलोक्यं सचराचरम् ।
सदेवर्षिगणं सर्वं विनश्येत्तु न संशयः ।। ७.१०६.१० ॥
Tato dharme vinashte tu trailokyam sacharacharam
Sadevarshiganam sarvam vinashyettu na sanshayah
106.11
स त्वं पुरुषशार्दूल त्रैलोक्यस्याभिपालनात् ।
लक्ष्मणेन विना चाद्य जगत्स्वस्थं कुरुष्व ह ।। ७.१०६.११ ॥
Sa tvam purushashardula trailokyasyabhipalanat
Lakshmanena vina chadya jagatsvastham kurushva ha
106.12
तेषां तत्समवेतानां वाक्यं धर्मार्थसंहितम् ।
श्रुत्वा परिषदो मध्ये रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ।। ७.१०६.१२ ॥
Tesham tatsamavetanam vakyam dharmarthasanhitam
Shrutva parishado madhye ramo lakshmanamabravit
106.13
विसर्जये त्वां सौमित्रे मा भूद्धर्मविपर्ययः ।
त्यागो वधो वा विहितः साधूनां तूभयं समम् ।। ७.१०६.१३ ॥
Visarjaye tvam saumitre ma bhuddharmaviparyayah
Tyago vadho va vihitah sadhunam tubhayam samam
106.14
रामेण भाषिते वाक्ये बाष्पव्याकुलितेन्द्रियः ।
लक्ष्मणस्त्वरितं प्रायात्स्वगृहं न विवेश ह ।। ७.१०६.१४ ॥
Ramena bhashite vakye bashpavyakulitendriyah
Lakshmanastvaritam prayatsvagriham na vivesha ha
106.15
स गत्वा सरयूतीरमुपस्पृश्य कृताञ्जलिः ।
निगृह्य सर्वस्रोतांसि निःश्वासं न मुमोच ह ।। ७.१०६.१५ ॥
Sa gatva sarayutiramupasprishya kritanjalih
Nigrihya sarvasrotansi nihshvasam na mumocha ha
106.16
अनिःश्वसन्तं युक्तं तं सशक्राः साप्सरोगणाः ।
देवाः सर्षिगणाः सर्वे पुष्पैरभ्यकिरंस्तदा ।। ७.१०६.१६ ॥
Anihshvasantam yuktam tam sashakrah sapsaroganah
Devah sarshiganah sarve pushpairabhyakiranstada
106.17
अदृश्यं सर्वमनुजैः सशरीरं महाबलम् ।
प्रगृह्य लक्ष्मणं शक्रस्त्रिदिवं संविवेश ह ।। ७.१०६.१७ ॥
Adrishyam sarvamanujaih sashariram mahabalam
Pragrihya lakshmanam shakrastridivam sanvivesha ha
106.18
ततो विष्णोश्चतुर्भागमागतं सुरसत्तमाः ।
दृष्ट्वा प्रमुदिताः सर्वे ऽपूजयन् समहर्षयः ।। ७.१०६.१८ ।।
Tato vishnoshchaturbhagamagatam surasattamah
Drishtva pramuditah sarve pujayan samaharshayah