UtshovSarga 103
103.1
कस्यचित्त्वथ कालस्य रामे धर्मपरे स्थिते ।
कालस्तापसरूपेण राजद्वारमुपागमत् ।। ७.१०३.१ ॥
Kasyachittvatha kalasya rame dharmapare sthite
Kalastapasarupena rajadvaramupagamat
103.2
सो ऽब्रवील्लक्ष्मणं वाक्यं धृतिमन्तं यशश्विनम् ।
मां निवेदय रामाय सम्प्राप्तं कार्यगौरवात् ।। ७.१०३.२ ॥
So bravillakshmanam vakyam dhritimantam yashashvinam
Mam nivedaya ramaya sampraptam karyagauravat
103.3
दूतो ऽस्म्यतिबलस्याहं महर्षेरमितौजसः ।
रामं दिदृक्षुरायातः कार्येण हि महाबल ।। ७.१०३.३ ॥
Duto smyatibalasyaham maharsheramitaujasah
Ramam didrikshurayatah karyena hi mahabala
103.4
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सौमित्रिस्त्वरया ऽन्वितः ।
न्यवेदयत रामाय तापसं तं समागतम् ।। ७.१०३.४ ॥
Tasya tadvachanam shrutva saumitristvaraya nvitah
Nyavedayata ramaya tapasam tam samagatam
103.5
जयस्व राम धर्मेण उभौ लोकौ महाद्युते ।
दूतस्त्वां द्रष्टुमायातस्तपसा भास्करप्रभः ।। ७.१०३.५ ॥
Jayasva rama dharmena ubhau lokau mahadyute
Dutastvam drashtumayatastapasa bhaskaraprabhah
103.6
तद्वाक्यं लक्ष्मणेनोक्तं श्रुत्वा राम उवाच ह ।
प्रवेश्यतां मुनिस्तात महौजास्तस्य वाक्यधृत् ।। ७.१०३.६ ॥
Tadvakyam lakshmanenoktam shrutva rama uvacha ha
Praveshyatam munistata mahaujastasya vakyadhrit
103.7
सौमित्रिस्तु तथेत्युक्त्वा प्रावेशयत तं मुनिम् ।
ज्वलन्तमेव तेजोभिः प्रदहन्तमिवांशुभिः ।। ७.१०३.७ ॥
Saumitristu tathetyuktva praveshayata tam munim
Jvalantameva tejobhih pradahantamivanshubhih
103.8
सो ऽभिगम्य रघुश्रेष्ठं दीप्यपानं स्वतेजसा ।
ऋषिर्मधुरया वाचा वर्धस्वेत्याह राघवम् ।। ७.१०३.८ ॥
So bhigamya raghushreshtham dipyapanam svatejasa
Rishirmadhuraya vacha vardhasvetyaha raghavam
103.9
तस्मै रामो महातेजाः पूजामर्घ्यपुरोगमाम् ।
ददौ कुशलमव्यग्रं प्रष्टुमेवोपचक्रमे ।। ७.१०३.९ ॥
Tasmai ramo mahatejah pujamarghyapurogamam
Dadau kushalamavyagram prashtumevopachakrame
103.10
पृष्टश्च कुशलं तेन रामेण वदतां वरः ।
आसने काञ्चने दिव्ये निषसाद महायशाः ।। ७.१०३.१० ॥
Prishtashcha kushalam tena ramena vadatam varah
Asane kanchane divye nishasada mahayashah
103.11
तमुवाच ततो रामः स्वागतं ते महामुने ।
प्रापयास्य च वाक्यानि यतो दूतस्त्वमागतः ।। ७.१०३.११ ॥
Tamuvacha tato ramah svagatam te mahamune
Prapayasya cha vakyani yato dutastvamagatah
103.12
चोदितो राजसिंहेन मुनिर्वाक्यमभाषत ।
द्वन्द्वमेतत्प्रवक्तव्यं हितं वै यद्यपेक्षसे ।। ७.१०३.१२ ॥
Chodito rajasinhena munirvakyamabhashata
Dvandvametatpravaktavyam hitam vai yadyapekshase
103.13
यः शृणोति निरीक्षेद्वा स वध्यो भविता तव ।
भवेद्वै मुनिमुख्यस्य वचनं यद्यपेक्षसे ।। ७.१०३.१३ ॥
Yah shrinoti nirikshedva sa vadhyo bhavita tava
Bhavedvai munimukhyasya vachanam yadyapekshase
103.14
स तथेति प्रतिज्ञाय रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ।
द्वारि तिष्ठ महाबाहो प्रतिहारं विसर्जय ।। ७.१०३.१४ ॥
Sa tatheti pratigyaya ramo lakshmanamabravit
Dvari tishtha mahabaho pratiharam visarjaya
103.15
स मे वध्यः खलु भवेत् कथाद्वन्द्वं समीरितम् ।
ऋषेर्मम च सौमित्रे पश्येद्वा शृणुयाच्च यः ।। ७.१०३.१५ ॥
Sa me vadhyah khalu bhavet kathadvandvam samiritam
Rishermama cha saumitre pashyedva shrinuyachcha yah
103.16
ततो निक्षिप्य काकुत्स्थो लक्ष्मणं द्वारि सङ्ग्रहम् ।
तमुवाच मुने वाक्यं कथयस्वेति राघवः ।। ७.१०३.१६ ॥
Tato nikshipya kakutstho lakshmanam dvari sangraham
Tamuvacha mune vakyam kathayasveti raghavah
103.17
यत्ते मनीषितं वाक्यं येन वा ऽसि समाहितः ।
कथयस्वाविशङ्कस्त्वं ममापि हृदि वर्तते ।। ७.१०३.१७ ।।
Yatte manishitam vakyam yena va si samahitah
Kathayasvavishankastvam mamapi hridi vartate