UtshovSarga 121
121.1
एतच्छ्रुत्वा शुभं वाक्यं पितामहसमीरितम् ।
अङ्केनादाय वैदेहीमुत्पपात विभावसुः ।। ६.१२१.१ ।।
Etachchhrutva shubham vakyam pitamahasamiritam
Ankenadaya vaidehimutpapata vibhavasuh
121.2
स विधूय चितां तां तु वैदेहीं हव्यवाहनः ।
उत्तस्थौ मूर्तिमानाशु गृहीत्वा जनकात्मजाम् ।। ६.१२१.२ ।।
Sa vidhuya chitam tam tu vaidehim havyavahanah
Uttasthau murtimanashu grihitva janakatmajam
121.3
तरुणादित्यसङ्काशां तप्तकाञ्चनभूषणाम् ।
रक्ताम्बरधरां बालां नीलकुञ्चितमूर्धजाम् ।। ६.१२१.३ ।।
Tarunadityasankasham taptakanchanabhushanam
Raktambaradharam balam nilakunchitamurdhajam
121.4
अक्लिष्टमाल्याभरणां तथारूपां मनस्विनीम् ।
ददौ रामाय वैदेहीमङ्के कृत्वा विभावसुः ।। ६.१२१.४ ।।
Aklishtamalyabharanam tatharupam manasvinim
Dadau ramaya vaidehimanke kritva vibhavasuh
121.5
अब्रवीच्च तदा रामं साक्षी लोकस्य पावकः ।
। ६.१२१.५ ।।
Abravichcha tada ramam sakshi lokasya pavakah
121.6
एषा ते राम वैदेही पापमस्यां न विद्यते ।
। ६.१२१.६ ।।
Esha te rama vaidehi papamasyam na vidyate
121.7
नैव वाचा न मनसा नानुध्यानान्न चक्षुषा ।
सुवृत्ता वृत्तशौण्डीर न त्वामतिचचार ह ।। ६.१२१.७ ।।
Naiva vacha na manasa nanudhyananna chakshusha
Suvritta vrittashaundira na tvamatichachara ha
121.8
रावणेनापनीतैषा वीर्योत्सिक्तेन रक्षसा ।
त्वया विरहिता दीना विवशा निर्जनाद्वनात् ।। ६.१२१.८ ।।
Ravanenapanitaisha viryotsiktena rakshasa
Tvaya virahita dina vivasha nirjanadvanat
121.9
रुद्धा चान्तःपुरे गुप्ता त्वच्चित्ता त्वत्परायणा ।
रक्षिता राक्षसीसङ्घैर्विकृतैर्घोरदर्शनैः ।। ६.१२१.९ ।।
Ruddha chantahpure gupta tvachchitta tvatparayana
Rakshita rakshasisanghairvikritairghoradarshanaih
121.10
प्रलोभ्यमाना विविधं भर्त्स्यमाना च मैथिली ।
नाचिन्तयत तद्रक्षस्त्वद्गतेनान्तरात्मना ।। ६.१२१.१० ।।
Pralobhyamana vividham bhartsyamana cha maithili
Nachintayata tadrakshastvadgatenantaratmana
121.11
विशुद्धभावां निष्पापां पतिगृह्णीष्व राघव ।
न किञ्चिदभिधातव्यमहमाज्ञापयामि ते ।। ६.१२१.११ ।।
Vishuddhabhavam nishpapam patigrihnishva raghava
Na kinchidabhidhatavyamahamagyapayami te
121.12
ततः प्रीतमना रामः श्रुत्वैतद्वदतां वरः ।
दध्यौ मुहूर्तं धर्मात्मा बाष्पव्याकुललोचनः ।। ६.१२१.१२ ।।
Tatah pritamana ramah shrutvaitadvadatam varah
Dadhyau muhurtam dharmatma bashpavyakulalochanah
121.13
एवमुक्तो महातेजा द्युतिमान् दृढविक्रमः ।
अब्रवीत् त्रिदशश्रेष्ठं रामो धर्मभृतां वरः ।। ६.१२१.१३ ।।
Evamukto mahateja dyutiman dridhavikramah
Abravit tridashashreshtham ramo dharmabhritam varah
121.14
अवश्यं त्रिषु लोकेषु न सीता पापमर्हति ।
दीर्घकालोषिता हीयं रावणान्तःपुरे शुभा ।। ६.१२१.१४ ।।
Avashyam trishu lokeshu na sita papamarhati
Dirghakaloshita hiyam ravanantahpure shubha
121.15
बालिशः खलु कामात्मा रामो दशरथात्मजः ।
इति वक्ष्यन्ति मां सन्तो जानकीमविशोध्य हि ।। ६.१२१.१५ ।।
Balishah khalu kamatma ramo dasharathatmajah
Iti vakshyanti mam santo janakimavishodhya hi
121.16
अनन्यहृदयां भक्तां मच्चित्तपरिवर्तिनीम् ।
अहमप्यवगच्छामि मैथिलीं जनकात्मजाम् ।। ६.१२१.१६ ।।
Ananyahridayam bhaktam machchittaparivartinim
Ahamapyavagachchhami maithilim janakatmajam
121.17
प्रत्ययार्थं तु लोकानां त्रयाणां सत्यसंश्रयः ।
उपेक्षे चापि वैदेहीं प्रविशन्तीं हुताशनम् ।। ६.१२१.१७ ।।
Pratyayartham tu lokanam trayanam satyasanshrayah
Upekshe chapi vaidehim pravishantim hutashanam
121.18
इमामपि विशालाक्षीं रक्षितां स्वेन तेजसा ।
रावणो नातिवर्तेत वेलामिव महोदधिः ।। ६.१२१.१८ ।।
Imamapi vishalakshim rakshitam svena tejasa
Ravano nativarteta velamiva mahodadhih
121.19
न हि शक्तः स दुष्टात्मा मनसा ऽपि हि मैथिलीम् ।
प्रधर्षयितुमप्राप्तां दीप्तामग्निशिखामिव ।। ६.१२१.१९ ।।
Na hi shaktah sa dushtatma manasa pi hi maithilim
Pradharshayitumapraptam diptamagnishikhamiva
121.20
नेयमर्हति चैश्वर्यं रावणान्तःपुरे शुभा ।
अनन्या हि मया सीता भास्करेण प्रभा यथा ।। ६.१२१.२० ।।
Neyamarhati chaishvaryam ravanantahpure shubha
Ananya hi maya sita bhaskarena prabha yatha
121.21
विशुद्धा त्रिषु लोकेषु मैथिली जनकात्मजा ।
न हि हातुमियं शक्या कीर्तिरात्मवता यथा ।। ६.१२१.२१ ।।
Vishuddha trishu lokeshu maithili janakatmaja
Na hi hatumiyam shakya kirtiratmavata yatha
121.22
अवश्यं तु मया कार्यं सर्वेषां वो वचः शुभम् ।
स्निग्धानां लोकमान्यानामेवं च ब्रुवतां हितम् ।। ६.१२१.२२ ।।
Avashyam tu maya karyam sarvesham vo vachah shubham
Snigdhanam lokamanyanamevam cha bruvatam hitam
121.23
इतीदमुक्त्वा विदितं महाबलैः प्रशस्यमानः स्वकृतेन कर्मणा ।
समेत्य रामः प्रियया महाबलः सुखं सुखार्हो ऽनुबभूव राघवः ।। ६.१२१.२३ ।।
Itidamuktva viditam mahabalaih prashasyamanah svakritena karmana
Sametya ramah priyaya mahabalah sukham sukharho nubabhuva raghavah
121.24
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमद्युद्धकाण्डे एकविंशत्युत्तरशततमः सर्गः ।
। १२१ ।।
Ityarshe shrimadramayane valmikiye adikavye shrimadyuddhakande ekavinshatyuttarashatatamah sargah