Sarga 66

66.1

एवमुक्तो हनुमता रामो दशरथात्मजः ।
तं मणिं हृदये कृत्वा प्ररुरोद सलक्ष्मणः ।। ५.६६.१ ।।।।

Evamukto hanumata ramo dasharathatmajah
Tam manim hridaye kritva praruroda salakshmanah

तं तु दृष्ट्वा मणिश्रेष्ठं राघवः शोककर्शितः ।
नेत्राभ्यामश्रुपूर्णाभ्यां सुग्रीवमिदमब्रवीत् ।। ५.६६.२ ।।।।

Tam tu drishtva manishreshtham raghavah shokakarshitah
Netrabhyamashrupurnabhyam sugrivamidamabravit

यथैव धेनुः स्रवति स्नेहाद्वत्सस्य वत्सला ।
तथा ममापि हृदयं मणिरत्नस्य दर्शनात् ।। ५.६६.३ ।।।।

Yathaiva dhenuh sravati snehadvatsasya vatsala
Tatha mamapi hridayam maniratnasya darshanat

मणिरत्नमिदं दत्तं वैदेह्याः श्वशुरेण मे ।
वधूकाले यथा बद्धमधिकं मूर्ध्नि शोभते ।। ५.६६.४ ।।।।

Maniratnamidam dattam vaidehyah shvashurena me
Vadhukale yatha baddhamadhikam murdhni shobhate

अयं हि जलसम्भूतो मणिः सज्जनपूजितः ।
यज्ञे परमतुष्टेन दत्तः शक्रेण धीमता ।। ५.६६.५ ।।।।

Ayam hi jalasambhuto manih sajjanapujitah
Yagye paramatushtena dattah shakrena dhimata

इमं दृष्ट्वा मणिश्रेष्ठं यथा तातस्य दर्शनम् ।
अद्यास्म्यवगतः सौम्य वैदेहस्य तथा विभोः ।। ५.६६.६ ।।।।

Imam drishtva manishreshtham yatha tatasya darshanam
Adyasmyavagatah saumya vaidehasya tatha vibhoh

अयं हि शोभते तस्याः प्रियाया मूर्ध्नि मे मणिः ।
अस्याद्य दर्शनेनाहं प्राप्तां तामिव चिन्तये ।। ५.६६.७ ।।।।

Ayam hi shobhate tasyah priyaya murdhni me manih
Asyadya darshanenaham praptam tamiva chintaye

किमाह सीता वैदेही ब्रूहि सौम्य पुनः पुनः ।
पिपासुमिव तोयेन सिञ्चन्ति वाक्यवारिणा ।। ५.६६.८ ।।।।

Kimaha sita vaidehi bruhi saumya punah punah
Pipasumiva toyena sinchanti vakyavarina

इतस्तु किं दुःखतरं यदिमं वारिसम्भवम् ।
मणिं पश्यामि सौमित्रे वैदेहीमागतं विना ।। ५.६६.९ ।।।।

Itastu kim duhkhataram yadimam varisambhavam
Manim pashyami saumitre vaidehimagatam vina

चिरं जीवति वैदेही यदि मासं धरिष्यति ।
क्षणं सौम्य न जीवेयं विना तामसितेक्षणाम् ।। ५.६६.१० ।।।।

Chiram jivati vaidehi yadi masam dharishyati
Kshanam saumya na jiveyam vina tamasitekshanam

नय मामपि तं देशं यत्र दृष्टा मम प्रिया ।
न तिष्ठेयं क्षणमपि प्रवृत्तिमुपलभ्य च ।। ५.६६.११ ।।।।

Naya mamapi tam desham yatra drishta mama priya
Na tishtheyam kshanamapi pravrittimupalabhya cha

कथं सा मम सुश्रोणी भीरुभीरुः सती सदा ।
भयावहानां घोराणां मध्ये तिष्ठति रक्षसाम् ।। ५.६६.१२ ।।।।

Katham sa mama sushroni bhirubhiruh sati sada
Bhayavahanam ghoranam madhye tishthati rakshasam

शारदस्तिभिरोन्मुक्तो नूनं चन्द्र इवाम्बुदैः ।
आवृतं वदनं तस्या न विराजति राक्षसैः ।। ५.६६.१३ ।।।।

Sharadastibhironmukto nunam chandra ivambudaih
Avritam vadanam tasya na virajati rakshasaih

किमाह सीता हनुंस्तत्त्वतः कथयाद्य मे ।
एतेन खलु जीविष्ये भेषजेनातुरो यथा ।। ५.६६.१४ ।।।।

Kimaha sita hanunstattvatah kathayadya me
Etena khalu jivishye bheshajenaturo yatha

मधुरा मधुरालापा किमाह मम भामिनी ।
मद्विहीना वरारोहा हनुमन् कथयस्व मे ।। ५.६६.१५ ।।

Madhura madhuralapa kimaha mama bhamini
Madvihina vararoha hanuman kathayasva me