UtshovSarga 32
32.1
ततः शाखान्तरे लीनं दृष्ट्वा चलितमानसा ।
वेष्टितार्जुनवस्त्रं तं विद्युत्सङ्घातपिङ्गलम् ।। ५.३२.१।।।।
Tatah shakhantare linam drishtva chalitamanasa
Veshtitarjunavastram tam vidyutsanghatapingalam
32.2
सा ददर्श कपिं तत्र प्रश्रितं प्रियवादिनम् ।
फुल्लाशोकोत्कराभासं तप्तचामीकरेक्षणम् ।। ५.३२.२।।।।
Sa dadarsha kapim tatra prashritam priyavadinam
Phullashokotkarabhasam taptachamikarekshanam
32.3
मैथिली चिन्तयामास विस्मयं परमं गता ।
अहो भीममिदं रूपं वानरस्य दुरासदम् ।दुर्निरीक्ष्यमिति ज्ञात्वा पुनरेव मुमोह सा ।। ५.३२.३।।।।
Maithili chintayamasa vismayam paramam gata
Aho bhimamidam rupam vanarasya durasadam, durnirikshyamiti gyatva punareva mumoha sa
32.4
विललाप भृशं सीता करुणं भयमोहिता ।
रामरामेति दुःखार्ता लक्ष्मणेति च भामिनी ।। ५.३२.४।।।।
Vilalapa bhrisham sita karunam bhayamohita
Ramarameti duhkharta lakshmaneti cha bhamini
32.5
रुरोद बहुधा सीता मन्दं मन्दस्वरा सती ।
। ५.३२.५।।।।
Ruroda bahudha sita mandam mandasvara sati
32.6
सा तं दृष्ट्वा हरिश्रेष्ठं विनीतबदुपस्थितम् ।
मैथिली चिन्तयामास स्वप्नो ऽयमिति भामिनी ।। ५.३२.६।।।।
Sa tam drishtva harishreshtham vinitabadupasthitam
Maithili chintayamasa svapno yamiti bhamini
32.7
सा वीक्षमाणा पृथुभुग्नवक्त्रं शाखामृगेन्द्रस्य यथोक्तकारम् ।
ददर्श पिङ्गधिपतेरमात्यं वातात्मजं बुद्धिमतां वरिष्ठम् ।। ५.३२.७।।।।
Sa vikshamana prithubhugnavaktram shakhamrigendrasya yathoktakaram
Dadarsha pingadhipateramatyam vatatmajam buddhimatam varishtham
32.8
सा तं समीक्ष्यैव भृशं विसंज्ञा गतासुकल्पेव बभूव सीता ।
चिरेण संज्ञा प्रतिलभ्य भूयो विचिन्तयामास विशालनेत्रा ।। ५.३२.८।।।।
Sa tam samikshyaiva bhrisham visangya gatasukalpeva babhuva sita
Chirena sangya pratilabhya bhuyo vichintayamasa vishalanetra
32.9
स्वप्ने मया ऽयं विकृतो ऽद्य दृष्टः शाखामृगः शास्त्रगणैर्निषिद्धः ।
स्वस्त्यस्तु रामाय सलक्ष्मणाय तथा पितुर्मे जनकस्य राज्ञः ।। ५.३२.९।।।।
Svapne maya yam vikrito dya drishtah shakhamrigah shastraganairnishiddhah
Svastyastu ramaya salakshmanaya tatha piturme janakasya ragyah
32.10
स्वप्नो ऽपि नायं नहि मे ऽस्ति निद्रा शोकेन दुःखेन च पीडितायाः ।
सुखं हि मे नास्ति यतो ऽस्मि हीना तेनेन्दुपूर्णप्रतिमाननेन ।। ५.३२.१०।।।।
Svapno pi nayam nahi me sti nidra shokena duhkhena cha piditayah
Sukham hi me nasti yato smi hina tenendupurnapratimananena
32.11
रामेति रामेति सदैव बुद्ध्या विचिन्त्य वाचा ब्रुवती तमेव ।
तस्यानुरूपां च कथां तमर्तमेव प्रपश्यामि तथा श्रृणोमि ।। ५.३२.११।।।।
Rameti rameti sadaiva buddhya vichintya vacha bruvati tameva
Tasyanurupam cha katham tamartameva prapashyami tatha shrrinomi
32.12
अहं हि तस्याद्य मनोभवेन संपीडिता तद्गतसर्वभावा ।
विचिन्तयन्ती सततं तमेव तथैव पश्यामि तथा शृणोमि ।। ५.३२.१२।।।।
Aham hi tasyadya manobhavena sampidita tadgatasarvabhava
Vichintayanti satatam tameva tathaiva pashyami tatha shrinomi
32.13
मनोरथः स्यादिति चिन्तयामि तथापि बुद्ध्या च वितर्कयामि ।
किं कारणं तस्य हि नास्ति रूपं सुव्यक्तरूपश्च वदत्ययं माम् ।। ५.३२.१३।।।।
Manorathah syaditi chintayami tathapi buddhya cha vitarkayami
Kim karanam tasya hi nasti rupam suvyaktarupashcha vadatyayam mam
32.14
नमो ऽस्तु वाचस्पतये सवज्रिणे स्वयम्भुवे चैव हुताशनाय च ।
अनेन चोक्तं यदिदं ममाग्रतो वनौकसा तच्च तथा ऽस्तु नान्यथा ।। ५.३२.१४।।
Namo stu vachaspataye savajrine svayambhuve chaiva hutashanaya cha
Anena choktam yadidam mamagrato vanaukasa tachcha tatha stu nanyatha