UtshovSarga 62
62.1
एवम् उक्त्वा मुनिश्रेष्ठम् अरुदम् भृश दुःखितः ।
अथ ध्यात्वा मुहूर्तम् तु भगवान् इदम् अब्रवीत् ॥४-६२-१॥
Evam uktva munishreshtham arudam bhrisha duhkhitah
Atha dhyatva muhurtam tu bhagavan idam abravit
62.2
पक्षौ च ते प्रपक्षौ च पुनः अन्यौ भविष्यतः ।
चक्षुषी चैव प्राणाः च विक्रमः च बलम् च ते ॥४-६२-२॥
Pakshau cha te prapakshau cha punah anyau bhavishyatah
Chakshushi chaiva pranah cha vikramah cha balam cha te
62.3
पुराणे सुमहत् कार्यम् भविष्यम् हि मया श्रुतम् ।
दृष्टम् मे तपसा चैव श्रुत्वा च विदितम् मम ॥४-६२-३॥
Purane sumahat karyam bhavishyam hi maya shrutam
Drishtam me tapasa chaiva shrutva cha viditam mama
62.4
राजा दशरथो नाम कश्चित् इक्ष्वाकु वर्धनः ।
तस्य पुत्रो महातेजा रामो नाम भविष्यति ॥४-६२-४॥
Raja dasharatho nama kashchit ikshvaku vardhanah
Tasya putro mahateja ramo nama bhavishyati
62.5
अरण्यम् च सह भ्रात्रा लक्ष्मणेन गमिष्यति ।
तस्मिन् अर्थे नियुक्तः सन् पित्रा सत्य पराक्रमः ॥४-६२-५॥
Aranyam cha saha bhratra lakshmanena gamishyati
Tasmin arthe niyuktah san pitra satya parakramah
62.6
नैर्ऋतो रावणो नाम तस्य भार्याम् हरिष्यति ।
राक्षसेन्द्रो जनस्थानात् अवध्यः सुर दानवैः ॥४-६२-६॥
Nairrito ravano nama tasya bharyam harishyati
Rakshasendro janasthanat avadhyah sura danavaih
62.7
सा च कामैः प्रलोभ्यन्ती भक्ष्यैः भोज्यैः च मैथिली ।
न भोक्ष्यति महाभागा दुःख मग्ना यशस्विनी ॥४-६२-७॥
Sa cha kamaih pralobhyanti bhakshyaih bhojyaih cha maithili
Na bhokshyati mahabhaga duhkha magna yashasvini
62.8
परमान्नम् च वैदेह्या ज्ञात्वा दास्यति वासवः ।
यत् अन्नम् अमृत प्रख्यम् सुराणाम् अपि दुर्लभम् ॥४-६२-८॥
Paramannam cha vaidehya gyatva dasyati vasavah
Yat annam amrita prakhyam suranam api durlabham
62.9
तत् अन्नम् मैथिली प्राप्य विज्ञाय इन्द्रात् इदम् तु इति ।
अग्रम् उद्धृत्य रामाय भू तले निर्वपिष्यति ॥४-६२-९॥
Tat annam maithili prapya vigyaya indrat idam tu iti
Agram uddhritya ramaya bhu tale nirvapishyati
62.10
यदि जीवति मे भर्ता लक्ष्मणो वा अपि देवरः ।
देवत्वम् गतयोः वा अपि तयोः अन्नम् इदम् तु इति ॥४-६२-१०॥
Yadi jivati me bharta lakshmano va api devarah
Devatvam gatayoh va api tayoh annam idam tu iti
62.11
एष्यन्ति प्रेषिताः तत्र राम दूताः प्लवंगमाः ।
आख्येया राम महिषी त्वया तेभ्यो विहंगम ॥४-६२-११॥
Eshyanti preshitah tatra rama dutah plavangamah
Akhyeya rama mahishi tvaya tebhyo vihangama
62.12
सर्वथा तु न गंतव्यम् ईदृशः क्व गमिष्यसि ।
देश कालौ प्रतीक्षस्व पक्षौ त्वम् प्रतिपत्स्यसे ॥४-६२-१२॥
Sarvatha tu na gantavyam idrishah kva gamishyasi
Desha kalau pratikshasva pakshau tvam pratipatsyase
62.13
उत्सहेयम् अहम् कर्तुम् अद्य एव त्वाम् स पक्षकम् ।
इह स्थः त्वम् तु लोकानाम् हितम् कार्यम् करिष्यसि ॥४-६२-१३॥
Utsaheyam aham kartum adya eva tvam sa pakshakam
Iha sthah tvam tu lokanam hitam karyam karishyasi
62.14
त्वया अपि खलु तत् कार्यम् तयोः च नृप पुत्रयोः ।
ब्राह्मणानाम् गुरूणाम् च मुनीनाम् वासवस्य च ॥४-६२-१४॥
Tvaya api khalu tat karyam tayoh cha nripa putrayoh
Brahmananam gurunam cha muninam vasavasya cha
62.15
इच्छामि अहम् अपि द्रष्टुम् भ्रातरौ राम लक्ष्मणौ ।
न इच्छे चिरम् धारयितुम् प्राणान् त्यक्ष्ये कलेवरम् ।महर्षि तु तत् अब्रवीत् इदम् दृष्ट तत्त्व अर्थ दर्शिनः ॥४-६२-१५॥
Ichchhami aham api drashtum bhratarau rama lakshmanau
Na ichchhe chiram dharayitum pranan tyakshye kalevaram, maharshi tu tat abravit idam drishta tattva artha darshinah