UtshovSarga 21
21.1
ततो निपतिताम् ताराम् च्युताम् ताराम् इव अंबरात् ।
शनैः आश्वासयामास हनूमान् हरि यूथपः ॥४-२१-१॥
Tato nipatitam taram chyutam taram iva ambarat
Shanaih ashvasayamasa hanuman hari yuthapah
21.2
गुण दोष कृतम् जंतुः स्वकर्म फल हेतुकम् ।
अव्यग्रः तद् अवाप्नोति सर्वम् प्रेत्य शुभ अशुभम् ॥४-२१-२॥
Guna dosha kritam jantuh svakarma phala hetukam
Avyagrah tad avapnoti sarvam pretya shubha ashubham
21.3
शोच्या शोचसि कम् शोच्यम् दीनम् दीना अनुकंपसे ।
कः च कस्य अनुशोच्यो अस्ति देहे अस्मिन् बुद्बुद उपमे ॥४-२१-३॥
Shochya shochasi kam shochyam dinam dina anukampase
Kah cha kasya anushochyo asti dehe asmin budbuda upame
21.4
अंगदः तु कुमारो अयम् द्रष्टव्यो जीव पुत्रया ।
आयत्या च विधेयानि समर्थानि अस्य चिन्तय ॥४-२१-४॥
Angadah tu kumaro ayam drashtavyo jiva putraya
Ayatya cha vidheyani samarthani asya chintaya
21.5
जानासि अनियताम् एवम् भूतानाम् आगतिम् गतिम् ।
तस्मात् शुभम् हि कर्तव्यम् पण्डितेन इह लौकिकम् ॥४-२१-५॥
Janasi aniyatam evam bhutanam agatim gatim
Tasmat shubham hi kartavyam panditena iha laukikam
21.6
यस्मिन् हरि सहस्राणि शतानि नियुतानि च ।
वर्तयन्ति कृत आशानि सो अयम् दिष्टांतम् आगतः ॥४-२१-६॥
Yasmin hari sahasrani shatani niyutani cha
Vartayanti krita ashani so ayam dishtantam agatah
21.7
यद् अयम् न्याय दृष्ट अर्थः साम दान क्षमा परः ।
गतो धर्म जिताम् भूमिम् न एनम् शोचितुम् अर्हसि ॥४-२१-७॥
Yad ayam nyaya drishta arthah sama dana kshama parah
Gato dharma jitam bhumim na enam shochitum arhasi
21.8
सर्वे च हरि शार्दूलाः पुत्रः च अयम् तव अंगदः ।
हरि ऋक्ष पति राज्यम् च त्वत् सनाथम् अनिन्दिते ॥४-२१-८॥
Sarve cha hari shardulah putrah cha ayam tava angadah
Hari riksha pati rajyam cha tvat sanatham anindite
21.9
तौ इमौ शोक संतप्तौ शनैः प्रेरय भामिनि ।
त्वया परिगृहीतो अयम् अंगदः शास्तु मेदिनीम् ॥४-२१-९॥
Tau imau shoka santaptau shanaih preraya bhamini
Tvaya parigrihito ayam angadah shastu medinim
21.10
संततिः च यथा दृष्टा कृत्यम् यत् च अपि सांप्रतम् ।
राज्ञः तत् क्रियताम् सर्वम् एष कालस्य निश्चयः ॥४-२१-१०॥
Santatih cha yatha drishta krityam yat cha api sampratam
Ragyah tat kriyatam sarvam esha kalasya nishchayah
21.11
संस्कार्यो हरि राजः तु अंगदः च अभिषिच्यताम् ।
सिंहासन गतम् पुत्रम् पश्यन्ती शान्तिम् एष्यसि ॥४-२१-११॥
Sanskaryo hari rajah tu angadah cha abhishichyatam
Sinhasana gatam putram pashyanti shantim eshyasi
21.12
सा तस्य वचनम् श्रुत्वा भर्तृ व्यसन पीडिता ।
अब्रवीत् उत्तरम् तारा हनूमन्तम् अवस्थितम् ॥४-२१-१२॥
Sa tasya vachanam shrutva bhartri vyasana pidita
Abravit uttaram tara hanumantam avasthitam
21.13
अंगद प्रतिरूपाणाम् पुत्राणाम् एकतः शतम् ।
हतस्य अपि अस्य वीरस्य गात्र संश्लेषणम् वरम् ॥४-२१-१३॥
Angada pratirupanam putranam ekatah shatam
Hatasya api asya virasya gatra sanshleshanam varam
21.14
न च अहम् हरि राज्यस्य प्रभवामि अंगदस्य वा ।
पितृव्यः तस्य सुग्रीवः सर्व कार्येषुइ अनंतरः ॥४-२१-१४॥
Na cha aham hari rajyasya prabhavami angadasya va
Pitrivyah tasya sugrivah sarva karyeshui anantarah
21.15
न हि एषा बुद्धिः आस्थेया हनूमन् अंगदम् प्रति ।
पिता हि बंधुः पुत्रस्य न माता हरि सत्तम ॥४-२१-१५॥
Na hi esha buddhih astheya hanuman angadam prati
Pita hi bandhuh putrasya na mata hari sattama
21.16
न हि मम हरि राज संश्रयात्क्षमतरम् अस्ति परत्र च इह वा ।
अभिमुख हत वीर सेवितम्शयनम् इदम् मम सेवितुम् क्षमम् ॥४-२१-१६॥
Na hi mama hari raja sanshrayatkshamataram asti paratra cha iha va
Abhimukha hata vira sevitamshayanam idam mama sevitum kshamam