UtshovSarga 66
66.1
तम् तथा शोक संतप्तम् विलपंतम् अनाथवत् ।
मोहेन महता आविष्टम् परिद्यूनम् अचेतनम् ॥३-६६-१॥
Tam tatha shoka santaptam vilapantam anathavat
Mohena mahata avishtam paridyunam achetanam
66.2
ततः सौमित्रिः आश्वास्य मुहूर्तात् इव लक्ष्मणः ।
रामम् संबोधयामास चरणौ च अभिपीडयन् ॥३-६६-२॥
Tatah saumitrih ashvasya muhurtat iva lakshmanah
Ramam sambodhayamasa charanau cha abhipidayan
66.3
महता तपसा राम महता च अपि कर्मणा ।
राज्ञा दशरथेन असि लब्धो अमृतम् इव अमरैः ॥३-६६-३॥
Mahata tapasa rama mahata cha api karmana
Ragya dasharathena asi labdho amritam iva amaraih
66.4
तव चैव गुणैः बद्धः त्वत् वियोगात् महिपतिः ।
राजा देवत्वम् आपन्नो भरतस्य यथा श्रुतम् ॥३-६६-४॥
Tava chaiva gunaih baddhah tvat viyogat mahipatih
Raja devatvam apanno bharatasya yatha shrutam
66.5
यदि दुःखम् इदम् प्राप्तम् काकुत्स्थ न सहिष्यसे ।
प्राकृतः च अल्प सत्त्वः च इतरः कः सहिष्यति ॥३-६६-५॥
Yadi duhkham idam praptam kakutstha na sahishyase
Prakritah cha alpa sattvah cha itarah kah sahishyati
66.6
आश्वसिहि नरश्रेष्ठ प्राणिनः कस्य न आपद ।
संस्पृशन्ति अग्निवत् राजन् क्षणेन व्यपयान्ति च ॥३-६६-६॥
Ashvasihi narashreshtha praninah kasya na apada
Sansprishanti agnivat rajan kshanena vyapayanti cha
66.7
दुःखितो हि भवान् लोकान् तेजसा यदि धक्ष्यते ।
आर्ताः प्रजा नर व्याघ्र क्व नु यास्यन्ति निर्वृतिम् ॥३-६६-७॥
Duhkhito hi bhavan lokan tejasa yadi dhakshyate
Artah praja nara vyaghra kva nu yasyanti nirvritim
66.8
लोक स्वभाव एव एष ययातिः नहुष आत्मजः ।
गतः शक्रेण सालोक्यम् अनयः तम् समस्पृशत् ॥३-६६-८॥
Loka svabhava eva esha yayatih nahusha atmajah
Gatah shakrena salokyam anayah tam samasprishat
66.9
महाऋषि यः वसिष्ठः तु यः पितुः नः पुरोहितः ।
अह्ना पुत्र शतम् जज्ञे तथैव अस्य पुनर् हतम् ॥३-६६-९॥
Maharishi yah vasishthah tu yah pituh nah purohitah
Ahna putra shatam jagye tathaiva asya punar hatam
66.10
या च इयम् जगतो माता सर्व लोक नमस्कृता ।
अस्याः च चलनम् भूमेः दृश्यते कोसलेश्वर ॥३-६६-१०॥
Ya cha iyam jagato mata sarva loka namaskrita
Asyah cha chalanam bhumeh drishyate kosaleshvara
66.11
यौ धर्मौ जगताम् नेत्रे यत्र सर्वम् प्रतिष्ठितम् ।
आदित्य चन्द्रौ ग्रहणम् अभ्युपेतौ महाबलौ ॥३-६६-११॥
Yau dharmau jagatam netre yatra sarvam pratishthitam
Aditya chandrau grahanam abhyupetau mahabalau
66.12
सुमहान्ति अपि भूतानि देवाः च पुरुष ऋषभ ।
न दैवस्य प्रमुंचन्ति सर्व भूतानि देहिनः ॥३-६६-१२॥
Sumahanti api bhutani devah cha purusha rishabha
Na daivasya pramunchanti sarva bhutani dehinah
66.13
शक्र आदिषु अपि देवेषु वर्तमानौ नय अनयौ ।
श्रूयेते नर शार्दूल न त्वम् व्यथितुम् अर्हसि ॥३-६६-१३॥
Shakra adishu api deveshu vartamanau naya anayau
Shruyete nara shardula na tvam vyathitum arhasi
66.14
हृतायाम् अपि वैदेह्याम् नष्टायाम् अपि राघव ।
शोचितुम् न अर्हसे वीर यथा अन्यः प्राकृतः तथा ॥३-६६-१४॥
Hritayam api vaidehyam nashtayam api raghava
Shochitum na arhase vira yatha anyah prakritah tatha
66.15
त्वत् विधा नहि शोचन्ति सततम् सर्व दर्शिनः ।
सुमहत्सु अपि कृच्छ्रेषु राम अनिर्विण्ण दर्शनाः ॥३-६६-१५॥
Tvat vidha nahi shochanti satatam sarva darshinah
Sumahatsu api krichchhreshu rama anirvinna darshanah
66.16
तत्त्वतो हि नरश्रेष्ठ बुद्ध्या समनुचिंतय ।
बुद्ध्या युक्ता महाप्राज्ञा विजानन्ति शुभ अशुभे ॥३-६६-१६॥
Tattvato hi narashreshtha buddhya samanuchintaya
Buddhya yukta mahapragya vijananti shubha ashubhe
66.17
अदृष्ट गुण दोषाणाम् अधृवाणाम् च कर्मणाम् ।
न अंतरेण क्रियाम् तेषाम् फलम् इष्टम् च वर्तते ॥३-६६-१७॥
Adrishta guna doshanam adhrivanam cha karmanam
Na antarena kriyam tesham phalam ishtam cha vartate
66.18
माम् एवम् हि पुरा वीर त्वम् एव बहुशो उक्तवान् ।
अनुशिष्यात् हि को नु त्वाम् अपि साक्षात् बृहस्पतिः ॥३-६६-१८॥
Mam evam hi pura vira tvam eva bahusho uktavan
Anushishyat hi ko nu tvam api sakshat brihaspatih
66.19
बुद्धिः च ते महाप्राज्ञ देवैः अपि दुर्अन्वया ।
शोकेन अभिप्रसुप्तम् ते ज्ञानम् सम्बोधयामि अहम् ॥३-६६-१९॥
Buddhih cha te mahapragya devaih api duranvaya
Shokena abhiprasuptam te gyanam sambodhayami aham
66.20
दिव्यम् च मानुषम् च एवम् आत्मनः च पराक्रमम् ।
इक्ष्वाकु वृषभ अवेक्ष्य यतस्व द्विषताम् वधे ॥३-६६-२०॥
Divyam cha manusham cha evam atmanah cha parakramam
Ikshvaku vrishabha avekshya yatasva dvishatam vadhe
66.21
किम् ते सर्व विनाशेन कृतेन पुरुष ऋषभ ।
तम् एव तु रिपुम् पापम् विज्ञाय उद्धर्तुम् अर्हसि ॥३-६६-२१॥
Kim te sarva vinashena kritena purusha rishabha
Tam eva tu ripum papam vigyaya uddhartum arhasi