UtshovSarga 65
65.1
तप्यमानम् तथा रामम् सीता हरण कर्शितम् ।
लोकानाम् अभवे युक्तम् सांवर्तकम् इव अनलम् ॥३-६५-१॥
Tapyamanam tatha ramam sita harana karshitam
Lokanam abhave yuktam sanvartakam iva analam
65.2
वीक्षमाणम् धनुः सज्यम् निःश्वसंतम् पुनः पुनः ।
दग्धु कामम् जगत् सर्वम् युग अन्ते च यथा हरम् ॥३-६५-२॥
Vikshamanam dhanuh sajyam nihshvasantam punah punah
Dagdhu kamam jagat sarvam yuga ante cha yatha haram
65.3
अदृष्ट पूर्वम् संक्रुद्धम् दृष्ट्वा रामम् स लक्ष्मणः ।
अब्रवीत् प्रांजलिः वाक्यम् मुखेन परिशुष्यता ॥३-६५-३॥
Adrishta purvam sankruddham drishtva ramam sa lakshmanah
Abravit pranjalih vakyam mukhena parishushyata
65.4
पुरा भूत्वा मृदुः दांतः सर्व भूत हिते रतः ।
न क्रोध वशम् आपन्नः प्रकृतिम् हातुम् अर्हसि ॥३-६५-४॥
Pura bhutva mriduh dantah sarva bhuta hite ratah
Na krodha vasham apannah prakritim hatum arhasi
65.5
चन्द्रे लक्ष्मीः प्रभा सूर्ये गतिः वायौ भुवि क्षमा ।
एतत् च नियतम् सर्वम् त्वयि च अनुत्तमम् यशः ॥३-६५-५॥
Chandre lakshmih prabha surye gatih vayau bhuvi kshama
Etat cha niyatam sarvam tvayi cha anuttamam yashah
65.6
एकस्य न अपराधेन लोकान् हन्तुम् त्वम् अर्हसि ।
न तु जानामि कस्य अयम् भग्नः सांग्रामिको रथः ॥३-६५-६॥
Ekasya na aparadhena lokan hantum tvam arhasi
Na tu janami kasya ayam bhagnah sangramiko rathah
65.7
केन वा कस्य वा हेतोः स आयुधः स परिच्छदः ।
खुर नेमि क्षतः च अयम् सिक्तो रुधिर बिन्दुभिः ॥३-६५-७॥
Kena va kasya va hetoh sa ayudhah sa parichchhadah
Khura nemi kshatah cha ayam sikto rudhira bindubhih
65.8
देशो निवृत्त संग्रामः सु घोरः पार्थिव आत्मज ।
एकस्य तु विमर्दो अयम् न द्वयोः वदताम् वर ॥३-६५-८॥
Desho nivritta sangramah su ghorah parthiva atmaja
Ekasya tu vimardo ayam na dvayoh vadatam vara
65.9
न हि वृत्तम् हि पश्यामि बलस्य महतः पदम् ।
न एकस्य तु कृते लोकान् विनाशयितुम् अर्हसि ॥३-६५-९॥
Na hi vrittam hi pashyami balasya mahatah padam
Na ekasya tu krite lokan vinashayitum arhasi
65.10
युक्त दण्डा हि मृदवः प्रशान्ता वसुधा अधिपाः ।
सदा त्वम् सर्व भूतानाम् शरण्यः परमा गतिः ॥३-६५-१०॥
Yukta danda hi mridavah prashanta vasudha adhipah
Sada tvam sarva bhutanam sharanyah parama gatih
65.11
को नु दार प्रणाशम् ते साधु मन्येत राघव ।
सरितः सागराः शैला देव गन्धर्व दानवाः ॥३-६५-११॥
Ko nu dara pranasham te sadhu manyeta raghava
Saritah sagarah shaila deva gandharva danavah
65.12
न अलम् ते विप्रियम् कर्तुम् दीक्षितस्य इव साधवः ।
येन राजन् हृता सीता तम् अन्वेषितुम् अर्हसि ॥३-६५-१२॥
Na alam te vipriyam kartum dikshitasya iva sadhavah
Yena rajan hrita sita tam anveshitum arhasi
65.13
मद् द्वितीयो धनुष् पाणिः सहायैः परम ऋषिभिः ।
समुद्रम् च विचेष्यामः पर्वतान् च वनानि च ॥३-६५-१३॥
Mad dvitiyo dhanush panih sahayaih parama rishibhih
Samudram cha vicheshyamah parvatan cha vanani cha
65.14
गुहाः च विविधा घोरा पद्मिन्यो विविधाः थथा ।
देव गन्धर्व लोकान् च विचेष्यामः समाहिताः ॥३-६५-१४॥
Guhah cha vividha ghora padminyo vividhah thatha
Deva gandharva lokan cha vicheshyamah samahitah
65.15
यावत् न अधिगमिष्यामः तव भार्या अपहारिणम् ।
न चेत् साम्ना प्रदास्यन्ति पत्नीम् ते त्रिदश ईश्वराः ।कोसल इन्द्र ततः पश्चात् प्राप्त कालम् करिष्यसि ॥३-६५-१५॥
Yavat na adhigamishyamah tava bharya apaharinam
Na chet samna pradasyanti patnim te tridasha ishvarah, kosala indra tatah pashchat prapta kalam karishyasi
65.16
शीलेन साम्ना विनयेन सीताम्नयेन न प्राप्स्यसि चेत् नरेन्द्र ।
ततः समुत्सादय हेम पुंखैःमहेन्द्र वज्र प्रतिमैः शर ओघैः ॥३-६५-१६॥
Shilena samna vinayena sitamnayena na prapsyasi chet narendra
Tatah samutsadaya hema punkhaihmahendra vajra pratimaih shara oghaih