UtshovSarga 27
27.1
खरम् तु राम अभिमुखम् प्रयांतम् वाहिनी पतिः ।
राक्षसः त्रिशिरा नाम संनिपत्य इदम् अब्रवीत् ॥३-२७-१॥
Kharam tu rama abhimukham prayantam vahini patih
Rakshasah trishira nama sannipatya idam abravit
27.2
माम् नियोजय विक्रांतम् त्वम् निवर्तस्व साहसात् ।
पश्य रामम् महाबाहुम् संयुगे विनिपातितम् ॥३-२७-२॥
Mam niyojaya vikrantam tvam nivartasva sahasat
Pashya ramam mahabahum sanyuge vinipatitam
27.3
प्रतिजानामि ते सत्यम् आयुधम् च अहम् आलभे ।
यथा रामम् वधिष्यामि वधार्हम् सर्व रक्षसाम् ॥३-२७-३॥
Pratijanami te satyam ayudham cha aham alabhe
Yatha ramam vadhishyami vadharham sarva rakshasam
27.4
अहम् वा अस्य रणे मृत्युः एष वा समरे मम ।
विनिवर्त्य रण उत्साहम् मुहूर्तम् प्राश्निको भव ॥३-२७-४॥
Aham va asya rane mrityuh esha va samare mama
Vinivartya rana utsaham muhurtam prashniko bhava
27.5
प्रहृष्टो वा हते रामे जनस्थानम् प्रयास्यसि ।
मयि वा निहते रामम् संयुगाय प्रयास्यसि ॥३-२७-५॥
Prahrishto va hate rame janasthanam prayasyasi
Mayi va nihate ramam sanyugaya prayasyasi
27.6
खरः त्रिशिरसा तेन मृत्यु लोभात् प्रसादितः ।
गच्छ युध्य इति अनुज्ञातो राघव अभिमुखो ययौ ॥३-२७-६॥
Kharah trishirasa tena mrityu lobhat prasaditah
Gachchha yudhya iti anugyato raghava abhimukho yayau
27.7
त्रिशिराः तु रथेन एव वाजि युक्तेन भास्वता ।
अभ्यद्रवत् रणे रामम् त्रि शृंग इव पर्वतः ॥३-२७-७॥
Trishirah tu rathena eva vaji yuktena bhasvata
Abhyadravat rane ramam tri shringa iva parvatah
27.8
शर धारा समूहान् स महामेघ इव उत्सृजन् ।
व्यसृजत् सदृशम् नादम् जल आर्द्रस्य इव दुन्दुभेः ॥३-२७-८॥
Shara dhara samuhan sa mahamegha iva utsrijan
Vyasrijat sadrisham nadam jala ardrasya iva dundubheh
27.9
आगच्छंतम् त्रिशिरसम् राक्षसम् प्रेक्ष्य राघवः ।
धनुषा प्रतिजग्राह विधुन्वन् सायकान् शितान् ॥३-२७-९॥
Agachchhantam trishirasam rakshasam prekshya raghavah
Dhanusha pratijagraha vidhunvan sayakan shitan
27.10
स संप्रहारः तुमुलो राम त्रिशिरसोः तदा ।
संबभूव अतीव बलिनोः सिंह कुं~जरयोः इव ॥३-२७-१०॥
Sa sampraharah tumulo rama trishirasoh tada
Sambabhuva ativa balinoh sinha kum~jarayoh iva
27.11
ततः त्रिशिरसा बाणैः ललाटे ताडितः त्रिभिः ।
अमर्षी कुपितो रामः संरब्धम् इदम् अब्रवीत् ॥३-२७-११॥
Tatah trishirasa banaih lalate taditah tribhih
Amarshi kupito ramah sanrabdham idam abravit
27.12
अहो विक्रम शूरस्य राक्षसस्य ईदृशम् बलम् ।
पुष्पैः इव शरैः यस्य ललाटे अस्मि परिक्षतः ॥३-२७-१२॥
Aho vikrama shurasya rakshasasya idrisham balam
Pushpaih iva sharaih yasya lalate asmi parikshatah
27.13
मम अपि प्रतिगृह्णीष्व शरान् चाप गुण च्युतान् ।
एवम् उक्त्वा सुसंरब्धः शरान् आशीविष उपमान् ॥३-२७-१३॥
Mama api pratigrihnishva sharan chapa guna chyutan
Evam uktva susanrabdhah sharan ashivisha upaman
27.14
त्रिशिरो वक्षसि क्रुद्धो निजघान चतुर् दश ।
चतुर्भिः तुरगान् अस्य शरैः संनत पर्वाभिः ॥३-२७-१४॥
Trishiro vakshasi kruddho nijaghana chatur dasha
Chaturbhih turagan asya sharaih sannata parvabhih
27.15
न्यपातयत तेजस्वी चतुरः तस्य वाजिनः ।
अष्टभिः सायकैः सूतम् रथ उपस्थे न्यपातयत् ॥३-२७-१५॥
Nyapatayata tejasvi chaturah tasya vajinah
Ashtabhih sayakaih sutam ratha upasthe nyapatayat
27.16
रामः चिच्छेद बाणेन ध्वजम् च अस्य समुच्छ्रितम् ।
ततो हत रथात् तस्मात् उत्पतंतम् निशाचरम् ॥३-२७-१६॥
Ramah chichchheda banena dhvajam cha asya samuchchhritam
Tato hata rathat tasmat utpatantam nishacharam
27.17
चिच्छेद रामः तम् बाणैः हृदये सो अभवत् जडः ।
सायकैः च अप्रमेय आत्मा सामर्षः तस्य रक्षसः ॥३-२७-१७॥
Chichchheda ramah tam banaih hridaye so abhavat jadah
Sayakaih cha aprameya atma samarshah tasya rakshasah
27.18
शिरांसि अपातयत् त्रीणि वेगवद्भिः त्रिभिः शतैः ।
स धूम शोणित उद्गारी राम बाण अभिपीडितः ॥३-२७-१८॥
Shiransi apatayat trini vegavadbhih tribhih shataih
Sa dhuma shonita udgari rama bana abhipiditah
27.19
न्यपतत् पतितैः पूर्वम् समरस्थो निशाचरः ।
हत शेषाः ततो भग्ना राक्षसाः खर संश्रयाः ॥३-२७-१९॥
Nyapatat patitaih purvam samarastho nishacharah
Hata sheshah tato bhagna rakshasah khara sanshrayah
27.20
द्रवन्ति स्म न तिष्ठन्ति व्याघ्र त्रस्ता मृगा इव ।
तान् खरो द्रवतो दृष्ट्वा निवर्त्य रुषितः त्वरन् ।रामम् एव अभिदुद्राव राहुः चन्द्रमसम् यथा ॥३-२७-२०॥
Dravanti sma na tishthanti vyaghra trasta mriga iva
Tan kharo dravato drishtva nivartya rushitah tvaran, ramam eva abhidudrava rahuh chandramasam yatha