UtshovGet the app

Sarga 16

16.1

वसतः तस्य तु सुखम् राघवस्य महात्मनः ।
शरद् व्यपाये हेमंतऋतुर् इष्टः प्रवर्तत ॥३-१६-१॥

Vasatah tasya tu sukham raghavasya mahatmanah
Sharad vyapaye hemantaritur ishtah pravartata

16.2

स कदाचित् प्रभातायाम् शर्वर्याम् रघुनंदनः ।
प्रययाव अभिषेकार्थम् रम्यम् गोदावरीम् नदीम् ॥३-१६-२॥

Sa kadachit prabhatayam sharvaryam raghunandanah
Prayayava abhishekartham ramyam godavarim nadim

16.3

प्रह्वः कलश हसतः तम् सीतया सह वीर्यवान् ।
पृष्ठतो अनुव्रजन् भ्राता सौमित्रिर् इदम् अब्रवीत् ॥३-१६-३॥

Prahvah kalasha hasatah tam sitaya saha viryavan
Prishthato anuvrajan bhrata saumitrir idam abravit

16.4

अयम् स कालः संप्राप्तः प्रियो यः ते प्रियंवद ।
अलंकृत इव आभाति येन संवत्सरः शुभः ॥३-१६-४॥

Ayam sa kalah sampraptah priyo yah te priyanvada
Alankrita iva abhati yena sanvatsarah shubhah

16.5

नीहार परुषो लोकः पृथिवी सस्य मालिनी ।
जलानि अनुपभोग्यानि सुभगो हव्य वाहनः ॥३-१६-५॥

Nihara parusho lokah prithivi sasya malini
Jalani anupabhogyani subhago havya vahanah

16.6

नव आग्रयण पूजाभिर् अभ्यर्च्य पितृ देवताः ।
कृत आग्रयणकाः काले सन्तो विगत कल्मषाः ॥३-१६-६॥

Nava agrayana pujabhir abhyarchya pitri devatah
Krita agrayanakah kale santo vigata kalmashah

16.7

प्राज्यकामा जनपदाः संपन्नतर गो रसाः ।
विचरन्ति महीपाला यात्र अर्थम् विजिगीषवः ॥३-१६-७॥

Prajyakama janapadah sampannatara go rasah
Vicharanti mahipala yatra artham vijigishavah

16.8

सेवमाने दृढम् सूर्ये दिशम् अन्तक सेविताम् ।
विहीन तिलका इव स्त्री न उत्तरा दिक् प्रकाशते ॥३-१६-८॥

Sevamane dridham surye disham antaka sevitam
Vihina tilaka iva stri na uttara dik prakashate

16.9

प्रकृत्या हिम कोश आढ्यो दूर सूर्याः च सांप्रतम् ।
यथार्थ नामा सुव्यक्तम् हिमवान् हिमवान् गिरिः ॥३-१६-९॥

Prakritya hima kosha adhyo dura suryah cha sampratam
Yathartha nama suvyaktam himavan himavan girih

16.10

अत्यन्त सुख संचारा मध्याह्ने स्पर्शतः सुखाः ।
दिवसाः सुभग आदित्याअः छाया सलिल दुर्भगाः ॥३-१६-१०॥

Atyanta sukha sanchara madhyahne sparshatah sukhah
Divasah subhaga adityaah chhaya salila durbhagah

16.11

मृदु सूर्याः सनीहाराः पटु शीताः समारुताः ।
शून्य अरण्या हिम ध्वस्ता दिवसा भान्ति साम्प्रतम् ॥३-१६-११॥

Mridu suryah saniharah patu shitah samarutah
Shunya aranya hima dhvasta divasa bhanti sampratam

16.12

निवृत्त आकाश शयनाः पुष्यनीता हिम अरुणाः ।
शीता वृद्धतर आयामः त्रि यामा यान्ति सांप्रतम् ॥३-१६-१२॥

Nivritta akasha shayanah pushyanita hima arunah
Shita vriddhatara ayamah tri yama yanti sampratam

16.13

रवि संक्रान्त सौभाग्यः तुषार अरुण मण्डलः ।
निःश्वास अन्ध इव आदर्शाः चंद्रमा न प्रकाशते ॥३-१६-१३॥

Ravi sankranta saubhagyah tushara aruna mandalah
Nihshvasa andha iva adarshah chandrama na prakashate

16.14

ज्योत्स्ना तुषार मलिना पौर्णमास्याम् न राजते ।
सीता इव च आतप श्यामा लक्ष्यते न तु शोभते ॥३-१६-१४॥

Jyotsna tushara malina paurnamasyam na rajate
Sita iva cha atapa shyama lakshyate na tu shobhate

16.15

प्रकृत्या शीतल स्पर्शो हिम विद्धाः च सांप्रतम् ।
प्रवाति पश्चिमो वायुः काले द्वि गुण शीतलः ॥३-१६-१५॥

Prakritya shitala sparsho hima viddhah cha sampratam
Pravati pashchimo vayuh kale dvi guna shitalah

16.16

बाष्प च्छन्नानि अरण्यानि यव गोधूमवंति च ।
शोभन्ते अभ्युदिते सूर्ये नदद्भिः क्रौन्च सारसैः ॥३-१६-१६॥

Bashpa chchhannani aranyani yava godhumavanti cha
Shobhante abhyudite surye nadadbhih krauncha sarasaih

16.17

खर्जूर पुष्प आकृतिभिः शिरोभिः पूर्ण तण्डुलैः ।
शोभन्ते किंचिद् आलंबाः शालयः कनक प्रभाः ॥३-१६-१७॥

Kharjura pushpa akritibhih shirobhih purna tandulaih
Shobhante kinchid alambah shalayah kanaka prabhah

16.18

मयूखैः उपसर्पद्भिः हिम नीहार संवृतैः ।
दूरम् अभ्युदितः सूर्यः शशांक इव लक्ष्यते ॥३-१६-१८॥

Mayukhaih upasarpadbhih hima nihara sanvritaih
Duram abhyuditah suryah shashanka iva lakshyate

16.19

अग्राह्य वीर्यः पूर्वाह्णे मध्याह्ने स्पर्शतः सुखः ।
संरक्तः किंचिद् आपाण्डुः आतपः शोभते क्षितौ ॥३-१६-१९॥

Agrahya viryah purvahne madhyahne sparshatah sukhah
Sanraktah kinchid apanduh atapah shobhate kshitau

16.20

अवश्याय निपातेन किंचित् प्रक्लिन्न शाद्वला ।
वनानाम् शोभते भूमिर् निविष्ट तरुण आतपा ॥३-१६-२०॥

Avashyaya nipatena kinchit praklinna shadvala
Vananam shobhate bhumir nivishta taruna atapa

16.21

स्पृशन् तु सुविपुलम् शीतम् उदकम् द्विरदः सुखम् ।
अत्यन्त तृषितो वन्यः प्रतिसंहरते करम् ॥३-१६-२१॥

Sprishan tu suvipulam shitam udakam dviradah sukham
Atyanta trishito vanyah pratisanharate karam

16.22

एते हि समुपासीना विहगा जलचारिणः ।
न अवगाहन्ति सलिलम् अप्रगल्भा इव आवहम् ॥३-१६-२२॥

Ete hi samupasina vihaga jalacharinah
Na avagahanti salilam apragalbha iva avaham

16.23

अवश्याय तमो नद्धा नीहार तमसा आवृताः ।
प्रसुप्ता इव लक्ष्यन्ते विपुष्पा वन राजयः ॥३-१६-२३॥

Avashyaya tamo naddha nihara tamasa avritah
Prasupta iva lakshyante vipushpa vana rajayah

16.24

बाष्प संचन्न सलिला रुत विज्ञेय सारसाः ।
हिमाअर्द्र वालुकैः तीरैः सरितो भान्ति सांप्रतम् ॥३-१६-२४॥

Bashpa sanchanna salila ruta vigyeya sarasah
Himaardra valukaih tiraih sarito bhanti sampratam

16.25

तुषार पतनात् चैव मृदुत्वात् भास्करस्य च ।
शैत्यात् अग अग्रस्थम् अपि प्रायेण रसवत् जलम् ॥३-१६-२५॥

Tushara patanat chaiva mridutvat bhaskarasya cha
Shaityat aga agrastham api prayena rasavat jalam

16.26

जरा जर्जरितैः पत्रैः शीर्ण केसर कर्णिकैः ।
नाल शेषा हिम ध्वस्ता न भान्ति कमलाकराः ॥३-१६-२६॥

Jara jarjaritaih patraih shirna kesara karnikaih
Nala shesha hima dhvasta na bhanti kamalakarah

16.27

अस्मिन् तु पुरुषव्याघ्र काले दुःख समन्वितः ।
तपश्चरति धर्मात्मा त्वत् भक्त्या भरतः पुरे ॥३-१६-२७॥

Asmin tu purushavyaghra kale duhkha samanvitah
Tapashcharati dharmatma tvat bhaktya bharatah pure

16.28

त्यक्त्वा राज्यम् च मानम् च भोगांश्च विविधान् बहून् ।
तपस्वी नियताहारः शेते शीते महीतले ॥३-१६-२८॥

Tyaktva rajyam cha manam cha bhoganshcha vividhan bahun
Tapasvi niyataharah shete shite mahitale

16.29

सोऽपि वेलाम् इमाम् नूनम् अभिषेक अर्थम् उद्यतः ।
वृतः प्रकृतिभिर् नित्यम् प्रयाति सरयूम् नदीम् ॥३-१६-२९॥

Sopi velam imam nunam abhisheka artham udyatah
Vritah prakritibhir nityam prayati sarayum nadim

16.30

अत्यन्त सुख संवृद्धः सुकुमारो हिमार्दितः ।
कथम् तु अपर रात्रेषु सरयूम् अवगाहते ॥३-१६-३०॥

Atyanta sukha sanvriddhah sukumaro himarditah
Katham tu apara ratreshu sarayum avagahate

16.31

पद्मपत्रेक्षणः श्यामः श्रीमान् निरुदरो महान् ।
धर्मज्ञः सत्यवादी च ह्री निषेधो जितेन्द्रियः ॥३-१६-३१॥

Padmapatrekshanah shyamah shriman nirudaro mahan
Dharmagyah satyavadi cha hri nishedho jitendriyah

16.32

प्रियाभिभाषी मधुरो दीर्घबाहुः अरिन्दमः ।
संत्यज्य विविधान् भोगान् आर्यम् सर्वात्मना आश्रितः ॥३-१६-३२॥

Priyabhibhashi madhuro dirghabahuh arindamah
Santyajya vividhan bhogan aryam sarvatmana ashritah

16.33

जितः स्वर्गः तव भ्रात्रा भरतेन महात्मना ।
वनस्थम् अपि तापस्ये यः त्वाम् अनुविधीयते ॥३-१६-३३॥

Jitah svargah tava bhratra bharatena mahatmana
Vanastham api tapasye yah tvam anuvidhiyate

16.34

न पित्र्यम् अनुवर्न्तन्ते मातृकम् द्विपदा इति ।
ख्यातो लोक प्रवादो अयम् भरतेन अन्यथा कृतः ॥३-१६-३४॥

Na pitryam anuvarntante matrikam dvipada iti
Khyato loka pravado ayam bharatena anyatha kritah

16.35

भर्ता दशरथो यस्याः साधुः च भरतः सुतः ।
कथम् नु सा अम्बा कैकेयी तादृशी क्रूरदर्शिनी ॥३-१६-३५॥

Bharta dasharatho yasyah sadhuh cha bharatah sutah
Katham nu sa amba kaikeyi tadrishi kruradarshini

16.36

इति एवम् लक्ष्मणे वाक्यम् स्नेहात् वदति धर्मिके ।
परिवादम् जनन्यः तम् असहन् राघवो अब्रवीत् ॥३-१६-३६॥

Iti evam lakshmane vakyam snehat vadati dharmike
Parivadam jananyah tam asahan raghavo abravit

16.37

न ते अम्बा मध्यमा तात गर्हितव्या कथंचन ।
ताम् एव इक्ष्वाकु नाथस्य भरतस्य कथाम् कुरु ॥३-१६-३७॥

Na te amba madhyama tata garhitavya kathanchana
Tam eva ikshvaku nathasya bharatasya katham kuru

16.38

निश्चिता एव हि मे बुद्धिः वन वासे दृढ व्रता ।
भरत स्नेह संतप्ता बालिशी क्रियते पुनः ॥३-१६-३८॥

Nishchita eva hi me buddhih vana vase dridha vrata
Bharata sneha santapta balishi kriyate punah

16.39

संस्मरामि अस्य वाक्यानि प्रियाणि मधुराणि च ।
हृद्यानि अमृत कल्पानि मनः प्रह्लादानि च ॥३-१६-३९॥

Sansmarami asya vakyani priyani madhurani cha
Hridyani amrita kalpani manah prahladani cha

16.40

कदा हि अहम् समेष्यामि भरतेन महात्मना ।
शत्रुघ्नेन च वीरेण त्वया च रघुनंदन ॥३-१६-४०॥

Kada hi aham sameshyami bharatena mahatmana
Shatrughnena cha virena tvaya cha raghunandana

16.41

इति एवम् विलपन् तत्र प्राप्य गोदावरीम् नदीम् ।
चक्रे अभिषेकम् काकुत्स्थः सानुजः सह सीतया ॥३-१६-४१॥

Iti evam vilapan tatra prapya godavarim nadim
Chakre abhishekam kakutsthah sanujah saha sitaya

16.42

तर्पयित्वा अथ सलिलैः तैः पितॄन् दैवतानि च ।
स्तुवन्ति स्म उदितम् सूर्यम् देवताअः च तथा अनघाः ॥३-१६-४२॥

Tarpayitva atha salilaih taih pitrin daivatani cha
Stuvanti sma uditam suryam devataah cha tatha anaghah

16.43

कृताभिषेकः स रराज रामः सीता द्वितीयः सह लक्ष्मणेन ।
कृत अभिषेको तु अग राज पुत्र्या रुद्रः स नन्दिः भगवान् इव ईशः ॥३-१६-४३॥

Kritabhishekah sa raraja ramah sita dvitiyah saha lakshmanena
Krita abhisheko tu aga raja putrya rudrah sa nandih bhagavan iva ishah

Contains text from DharmicData, made available under the Open Database License (ODbL). Simple meanings are written by AI and can contain mistakes.