Sarga 101

101.1

रामस्य वचनं श्रुत्वा भरतः प्रत्युवाच ह ।
किं मे धर्माद्विहीनस्य राजधर्मः करिष्यति ॥ २.१०१.१॥

Ramasya vachanam shrutva bharatah pratyuvacha ha
Kim me dharmadvihinasya rajadharmah karishyati

शाश्वतो ऽयं सदा धर्म्मः स्थितो ऽस्मासु नरर्षभ ।
ज्येष्ठपुत्रे स्थिते राजन्न कनीयान् नृपो भवेत् ॥ २.१०१.२॥

Shashvato yam sada dharmmah sthito smasu nararshabha
Jyeshthaputre sthite rajanna kaniyan nripo bhavet

स समृद्धां मया सार्द्धमयोध्यां गच्छ राघव ।
अभिषेचय चात्मानं कुलस्यास्य भवाय नः ॥ २.१०१.३॥

Sa samriddham maya sarddhamayodhyam gachchha raghava
Abhishechaya chatmanam kulasyasya bhavaya nah

राजानं मानुषं प्राहुर्देवत्वे स मतो मम ।
यस्य धर्मार्थसहितं वृत्तमाहुरमानुषम् ॥ २.१०१.४॥

Rajanam manusham prahurdevatve sa mato mama
Yasya dharmarthasahitam vrittamahuramanusham

केकयस्थे च मयि तु त्वयि चारण्यमाश्रिते ।
दिवमार्यो गतो राजा यायजूकः सतां मतः ॥ २.१०१.५॥

Kekayasthe cha mayi tu tvayi charanyamashrite
Divamaryo gato raja yayajukah satam matah

निष्क्रान्तमात्रे भवति सहसीते सलक्ष्मणे ।
दुःखशोकाभिभूतस्तु राजा त्रिदिवमभ्यगात् ॥ २.१०१.६॥

Nishkrantamatre bhavati sahasite salakshmane
Duhkhashokabhibhutastu raja tridivamabhyagat

उत्तिष्ठ पुरुषव्याघ्र क्रियतामुदकं पितुः ।
अहं चायं च शत्रुघ्नः पूर्वमेव कृतोदकौ ॥ २.१०१.७॥

Uttishtha purushavyaghra kriyatamudakam pituh
Aham chayam cha shatrughnah purvameva kritodakau

प्रियेण खलु दत्तं हि पितृलोकेषु राघव ।
अक्षय्यं भवतीत्याहुर्भवांश्चैव पितुः प्रियः ॥ २.१०१.८॥

Priyena khalu dattam hi pitrilokeshu raghava
Akshayyam bhavatityahurbhavanshchaiva pituh priyah

त्वामेव शोचंस्तव दर्शनेप्सुस्त्वय्येव सक्तामनिवर्त्य बुद्धिम् ।
त्वया विहीनस्तव शोकरुग्णस्त्वां संस्मरन्नस्तमितः पिता ते ॥ २.१०१.९ ॥

Tvameva shochanstava darshanepsustvayyeva saktamanivartya buddhim
Tvaya vihinastava shokarugnastvam sansmarannastamitah pita te