UtshovGet the app

Sarga 66

66.1

ततः प्रभाते विमले कृत कर्मा नराधिपः ।
विश्वामित्रम् महात्मानम् आजुहाव स राघवम् ॥१-६६-१॥

Tatah prabhate vimale krita karma naradhipah
Vishvamitram mahatmanam ajuhava sa raghavam

66.2

तम् अर्चयित्वा धर्माअत्मा शास्त्र दृष्टेन कर्मणा ।
राघवौ च महात्मानौ तदा वाक्यम् उवाच ह ॥१-६६-२॥

Tam archayitva dharmaatma shastra drishtena karmana
Raghavau cha mahatmanau tada vakyam uvacha ha

66.3

भगवन् स्वागतम् ते अस्तु किम् करोमि तव अनघ ।
भवान् आज्ञापयतु माम् आज्ञाप्यो भवता हि अहम् ॥१-६६-३॥

Bhagavan svagatam te astu kim karomi tava anagha
Bhavan agyapayatu mam agyapyo bhavata hi aham

66.4

एवम् उक्तः स धर्मात्मा जनकेन महात्मना ।
प्रत्युवाच मुनिर् वीरम् वाक्यम् वाक्य विशारदः ॥१-६६-४॥

Evam uktah sa dharmatma janakena mahatmana
Pratyuvacha munir viram vakyam vakya visharadah

66.5

पुत्रौ दशरथस्य इमौ क्षत्रियौ लोक विश्रुतौ ।
द्रष्टु कामौ धनुः श्रेष्ठम् यत् एतत् त्वयि तिष्ठति ॥१-६६-५॥

Putrau dasharathasya imau kshatriyau loka vishrutau
Drashtu kamau dhanuh shreshtham yat etat tvayi tishthati

66.6

एतत् दर्शय भद्रम् ते कृत कामौ नृप आत्मजौ ।
दर्शनात् अस्य धनुषो यथा इष्टम् प्रतियास्यतः ॥१-६६-६॥

Etat darshaya bhadram te krita kamau nripa atmajau
Darshanat asya dhanusho yatha ishtam pratiyasyatah

66.7

एवम् उक्तः तु जनकः प्रत्युवाच महामुनिम् ।
श्रूयताम् अस्य धनुषो यत् अर्थम् इह तिष्ठति ॥१-६६-७॥

Evam uktah tu janakah pratyuvacha mahamunim
Shruyatam asya dhanusho yat artham iha tishthati

66.8

देवरात इति ख्यातो निमेः ज्येष्ठो मही पतिः ।
न्यासो अयम् तस्य भगवन् हस्ते दत्तो महात्मना ॥१-६६-८॥

Devarata iti khyato nimeh jyeshtho mahi patih
Nyaso ayam tasya bhagavan haste datto mahatmana

66.9

दक्ष यज्ञ वधे पूर्वम् धनुः आयम्य वीर्यवान् ।
रुद्रः तु त्रिदशान् रोषात् स लीलम् इदम् अब्रवीत् ॥१-६६-९॥

Daksha yagya vadhe purvam dhanuh ayamya viryavan
Rudrah tu tridashan roshat sa lilam idam abravit

66.10

यस्मात् भाग अर्थिनो भागान् न अकल्पयत मे सुराः ।
वर अंगानि महाअर्हाणि धनुषा शातयामि वः ॥१-६६-१०॥

Yasmat bhaga arthino bhagan na akalpayata me surah
Vara angani mahaarhani dhanusha shatayami vah

66.11

ततो विमनसः सर्वे देवा वै मुनिपुंगव ।
प्रसादयन्ति देवेशम् तेषाम् प्रीतो अभवत् भवः ॥१-६६-११॥

Tato vimanasah sarve deva vai munipungava
Prasadayanti devesham tesham prito abhavat bhavah

66.12

प्रीति युक्तः तु सर्वेषाम् ददौ तेषाम् महात्मनाम् ।
तत् एतत् देवदेवस्य धनू रत्नम् महात्मनः ॥१-६६-१२॥

Priti yuktah tu sarvesham dadau tesham mahatmanam
Tat etat devadevasya dhanu ratnam mahatmanah

66.13

न्यासभूतम् तदा न्यस्तम् अस्माकम् पूर्वजे विभो ।
अथ मे कृषतः क्षेत्रम् लांगलात् उत्थिता मम ॥१-६६-१३॥

Nyasabhutam tada nyastam asmakam purvaje vibho
Atha me krishatah kshetram langalat utthita mama

66.14

क्षेत्रम् शोधयता लब्ध्वा नाम्ना सीता इति विश्रुता ।
भू तलात् उत्थिता सा तु व्यवर्धत मम आत्मजा ॥१-६६-१४॥

Kshetram shodhayata labdhva namna sita iti vishruta
Bhu talat utthita sa tu vyavardhata mama atmaja

66.15

वीर्य शुल्का इति मे कन्या स्थापिता इयम् अयोनिजा ।
भूतलात् उत्थिताम् ताम् तु वर्धमानाम् मम आत्मजाम् ॥१-६६-१५॥

Virya shulka iti me kanya sthapita iyam ayonija
Bhutalat utthitam tam tu vardhamanam mama atmajam

66.16

वरयामासुः आगम्य राजानो मुनिपुंगव ।
तेषाम् वरयताम् कन्याम् सर्वेषाम् पृथिवीक्षिताम् ॥१-६६-१६॥

Varayamasuh agamya rajano munipungava
Tesham varayatam kanyam sarvesham prithivikshitam

66.17

वीर्य शुल्का इति भगवन् न ददामि सुताम् अहम् ।
ततः सर्वे नृपतयः समेत्य मुनिपुंगव ॥१-६६-१७॥

Virya shulka iti bhagavan na dadami sutam aham
Tatah sarve nripatayah sametya munipungava

66.18

मिथिलाम् अभ्युपागम्य वीर्यम् जिज्ञासवः तदा ।
तेषाम् जिज्ञासमानानाम् शैवम् धनुः उपाहृतम् ॥१-६६-१८॥

Mithilam abhyupagamya viryam jigyasavah tada
Tesham jigyasamananam shaivam dhanuh upahritam

66.19

न शेकुः ग्रहणे तस्य धनुषः तोलने अपि वा ।
तेषाम् वीर्यवताम् वीर्यम् अल्पम् ज्ञात्वा महामुने ॥१-६६-१९॥

Na shekuh grahane tasya dhanushah tolane api va
Tesham viryavatam viryam alpam gyatva mahamune

66.20

प्रत्याख्याता नृपतयः तन् निबोध तपोधन ।
ततः परम कोपेन राजानो मुनिपुंगव ॥१-६६-२०॥

Pratyakhyata nripatayah tan nibodha tapodhana
Tatah parama kopena rajano munipungava

66.21

अरुन्धन् मिथिलाम् सर्वे वीर्य संदेहम् आगताः ।
आत्मानम् अवधूतम् ते विज्ञाय मुनिपुंगव ॥१-६६-२१॥

Arundhan mithilam sarve virya sandeham agatah
Atmanam avadhutam te vigyaya munipungava

66.22

रोषेण महता आविष्टाः पीडयन् मिथिलाम् पुरीम् ।
ततः संवत्सरे पूर्णे क्षयम् यातानि सर्वशः ॥१-६६-२२॥

Roshena mahata avishtah pidayan mithilam purim
Tatah sanvatsare purne kshayam yatani sarvashah

66.23

साधनानि मुनिश्रेष्ठ ततो अहम् भृश दुःखितः ।
ततो देव गणान् सर्वान् तपसा अहम् प्रसादयम् ॥१-६६-२३॥

Sadhanani munishreshtha tato aham bhrisha duhkhitah
Tato deva ganan sarvan tapasa aham prasadayam

66.24

ददुः च परम प्रीताः चतुरंग बलम् सुराः ।
ततो भग्ना नृपतयो हन्यमाना दिशो ययुः ॥१-६६-२४॥

Daduh cha parama pritah chaturanga balam surah
Tato bhagna nripatayo hanyamana disho yayuh

66.25

अवीर्या वीर्य संदिग्धा स अमात्याः पाप कारिणः ।
तत् एतत् मुनिशार्दूल धनुः परम भास्वरम् ॥१-६६-२५॥

Avirya virya sandigdha sa amatyah papa karinah
Tat etat munishardula dhanuh parama bhasvaram

66.26

राम लक्ष्मणयोः च अपि दर्शयिष्यामि सुव्रत ।
यदि अस्य धनुषो रामः कुर्यात् आरोपणम् मुने ।सुताम् अयोनिजाम् सीताम् दद्याम् दाशरथेः अहम् ॥१-६६-२६॥

Rama lakshmanayoh cha api darshayishyami suvrata
Yadi asya dhanusho ramah kuryat aropanam mune, sutam ayonijam sitam dadyam dasharatheh aham

Contains text from DharmicData, made available under the Open Database License (ODbL). Simple meanings are written by AI and can contain mistakes.