UtshovGet the app

Sarga 63

63.1

पूर्णे वर्ष सहस्रे तु व्रत स्नातम् महामुनिम् ।
अभ्यागच्चन् सुराः सर्वे तपः फल चिकीर्षवः ॥१-६३-१॥

Purne varsha sahasre tu vrata snatam mahamunim
Abhyagachchan surah sarve tapah phala chikirshavah

63.2

अब्रवीत् सु महातेजा ब्रह्मा सु रुचिरम् वचः ।
ऋषिः त्वम् असि भद्रम् ते स्व अर्जितैः कर्मभिः शुभैः ॥१-६३-२॥

Abravit su mahateja brahma su ruchiram vachah
Rishih tvam asi bhadram te sva arjitaih karmabhih shubhaih

63.3

तम् एवम् उक्त्वा देवेशः त्रिदिवम् पुनः अभ्यगात् ।
विश्वामित्रो महातेजा भूयः तेपे महत् तपः ॥१-६३-३॥

Tam evam uktva deveshah tridivam punah abhyagat
Vishvamitro mahateja bhuyah tepe mahat tapah

63.4

ततः कालेन महता मेनका परम अप्सराः ।
पुष्करेषु नर श्रेष्ठ स्नातुम् समुपचक्रमे ॥१-६३-४॥

Tatah kalena mahata menaka parama apsarah
Pushkareshu nara shreshtha snatum samupachakrame

63.5

ताम् ददर्श महातेजा मेनकाम् कुशिक आत्मजः ।
रूपेण अप्रतिमाम् तत्र विद्युतम् जलदे यथा ॥१-६३-५॥

Tam dadarsha mahateja menakam kushika atmajah
Rupena apratimam tatra vidyutam jalade yatha

63.6

दृष्ट्वा कन्दर्प वशगो मुनिः ताम् इदम् अब्रवीत् ।
अप्सरः स्वागतम् ते अस्तु वस च इह मम आश्रमे ॥१-६३-६॥

Drishtva kandarpa vashago munih tam idam abravit
Apsarah svagatam te astu vasa cha iha mama ashrame

63.7

अनुगृह्णीष्व भद्रम् ते मदनेन सु मोहितम् ।
इति उक्ता सा वरारोहा तत्र वासम् अथ अकरोत् ॥१-६३-७॥

Anugrihnishva bhadram te madanena su mohitam
Iti ukta sa vararoha tatra vasam atha akarot

63.8

तपसो हि महाविघ्नो विश्वामित्रम् उपागतम् ।
तस्याम् वसन्त्याम् वर्षाणि पंच पंच च राघव ॥१-६३-८॥

Tapaso hi mahavighno vishvamitram upagatam
Tasyam vasantyam varshani pancha pancha cha raghava

63.9

विश्वामित्र आश्रमे सौम्य सुखेन व्यतिचक्रमुः ।
अथ काले गते तस्मिन् विश्वामित्रो महामुनिः ॥१-६३-९॥

Vishvamitra ashrame saumya sukhena vyatichakramuh
Atha kale gate tasmin vishvamitro mahamunih

63.10

स व्रीड इव संवृत्तः चिन्ता शोक परायणः ।
बुद्धिर् मुनेः समुत्पन्ना स अमर्षा रघुनंदन ॥१-६३-१०॥

Sa vrida iva sanvrittah chinta shoka parayanah
Buddhir muneh samutpanna sa amarsha raghunandana

63.11

सर्वम् सुराणाम् कर्म एतत् तपो अपहरणम् महत् ।
अहो रात्रा अपदेशेन गताः संवत्सरा दश ॥१-६३-११॥

Sarvam suranam karma etat tapo apaharanam mahat
Aho ratra apadeshena gatah sanvatsara dasha

63.12

काम मोह अभिभूतस्य विघ्नो अयम् प्रत्युपस्थितः ।
स विनिःश्वसन् मुनिवरः पश्चात्तापेन दुःखितः ॥१-६३-१२॥

Kama moha abhibhutasya vighno ayam pratyupasthitah
Sa vinihshvasan munivarah pashchattapena duhkhitah

63.13

भीताम् अप्सरसम् दृष्ट्वा वेपन्तीम् प्रांजलिम् स्थिताम् ।
मेनकाम् मधुरैः वाक्यैः विसृज्य कुशिक आत्मजः ॥१-६३-१३॥

Bhitam apsarasam drishtva vepantim pranjalim sthitam
Menakam madhuraih vakyaih visrijya kushika atmajah

63.14

उत्तरम् पर्वतम् राम विश्वामित्रो जगाम ह ।
स कृत्वा नैष्ठिकीम् बुद्धिम् जेतु कामो महायशाः ॥१-६३-१४॥

Uttaram parvatam rama vishvamitro jagama ha
Sa kritva naishthikim buddhim jetu kamo mahayashah

63.15

कौशिकी तीरम् आसाद्य तपः तेपे दुरासदम् ।
तस्य वर्ष सहस्राणि घोरम् तप उपासतः ॥१-६३-१५॥

Kaushiki tiram asadya tapah tepe durasadam
Tasya varsha sahasrani ghoram tapa upasatah

63.16

उत्तरे पर्वते राम देवतानाम् अभूत् भयम् ।
अमंत्रयन् समागम्य सर्वे स ऋषि गणाः सुराः ॥१-६३-१६॥

Uttare parvate rama devatanam abhut bhayam
Amantrayan samagamya sarve sa rishi ganah surah

63.17

महर्षि शब्दम् लभताम् साधु अयम् कुशिक आत्मजः ।
देवतानाम् वचः श्रुत्वा सर्व लोक पितामहः ॥१-६३-१७॥

Maharshi shabdam labhatam sadhu ayam kushika atmajah
Devatanam vachah shrutva sarva loka pitamahah

63.18

अब्रवीत् मधुरम् वाक्यम् विश्वामित्रम् तपो धनम् ।
महर्षे स्वागतम् वत्स तपसा उग्रेण तोषितः ॥१-६३-१८॥

Abravit madhuram vakyam vishvamitram tapo dhanam
Maharshe svagatam vatsa tapasa ugrena toshitah

63.19

महत्त्वम् ऋषि मुख्यत्वम् ददामि तव कौशिक ।
ब्रह्मणः स वचः श्रुत्वा विश्वामित्रः तपो धनः ॥१-६३-१९॥

Mahattvam rishi mukhyatvam dadami tava kaushika
Brahmanah sa vachah shrutva vishvamitrah tapo dhanah

63.20

प्रांजलिः प्रणतो भूत्वा प्रत्युवाच पितामहम् ।
ब्रह्मर्षि शब्दम् अतुलम् स्व अर्जितैः कर्मभिः शुभैः ॥१-६३-२०॥

Pranjalih pranato bhutva pratyuvacha pitamaham
Brahmarshi shabdam atulam sva arjitaih karmabhih shubhaih

63.21

यदि मे भगवान् आह ततो अहम् विजित इन्द्रियः ।
तम् उवाच ततो ब्रह्मा न तावत् त्वम् जित इन्द्रियः ॥१-६३-२१॥

Yadi me bhagavan aha tato aham vijita indriyah
Tam uvacha tato brahma na tavat tvam jita indriyah

63.22

यतस्व मुनि शार्दूल इति उक्त्वा त्रिदिवम् गतः ।
विप्रस्थितेषु देवेषु विश्वामित्रो महामुनिः ॥१-६३-२२॥

Yatasva muni shardula iti uktva tridivam gatah
Viprasthiteshu deveshu vishvamitro mahamunih

63.23

ऊर्ध्व बाहुः निरालंबो वायु भक्षः तपः चरन् ।
धर्मे पंच तपा भूत्वा वर्षासु आकाश संश्रयः ॥१-६३-२३॥

Urdhva bahuh niralambo vayu bhakshah tapah charan
Dharme pancha tapa bhutva varshasu akasha sanshrayah

63.24

शिशिरे सलिले शायी रात्रि अहानि तपो धनः ।
एवम् वर्ष सहस्रम् हि तपो घोरम् उपागमत् ॥१-६३-२४॥

Shishire salile shayi ratri ahani tapo dhanah
Evam varsha sahasram hi tapo ghoram upagamat

63.25

तस्मिन् संतप्यमाने तु विश्वामित्रे महामुनौ ।
संतापः सुमहान् आसीत् सुराणाम् वासवस्य च ॥१-६३-२५॥

Tasmin santapyamane tu vishvamitre mahamunau
Santapah sumahan asit suranam vasavasya cha

63.26

रंभाम् अप्सरसम् शक्रः सह सर्वैः मरुत् गणैः ।
उवाच आत्म हितम् वाक्यम् अहितम् कौशिकस्य च ॥१-६३-२६॥

Rambham apsarasam shakrah saha sarvaih marut ganaih
Uvacha atma hitam vakyam ahitam kaushikasya cha

Contains text from DharmicData, made available under the Open Database License (ODbL). Simple meanings are written by AI and can contain mistakes.