UtshovSarga 59
59.1
उक्त वाक्यम् तु राजानम् कृपया कुशिक आत्मजः ।
अब्रवीत् मधुरम् वाक्यम् साक्षात् चण्डालताम् गतम् ॥१-५९-१॥
Ukta vakyam tu rajanam kripaya kushika atmajah
Abravit madhuram vakyam sakshat chandalatam gatam
59.2
इक्ष्वाको स्वागतम् वत्स जानामि त्वाम् सुधार्मिकम् ।
शरणम् ते भविष्यामि मा भैषीः नृप पुंगव ॥१-५९-२॥
Ikshvako svagatam vatsa janami tvam sudharmikam
Sharanam te bhavishyami ma bhaishih nripa pungava
59.3
अहम् आमंत्रये सर्वान् महर्षीन् पुण्य कर्मणः ।
यज्ञ साह्य करान् राजन् ततो यक्ष्यसि निर्वृतः ॥१-५९-३॥
Aham amantraye sarvan maharshin punya karmanah
Yagya sahya karan rajan tato yakshyasi nirvritah
59.4
गुरु शाप कृतम् रूपम् यत् इदम् त्वयि वर्तते ।
अनेन सह रूपेण स शरीरो गमिष्यसि ॥१-५९-४॥
Guru shapa kritam rupam yat idam tvayi vartate
Anena saha rupena sa shariro gamishyasi
59.5
हस्त प्राप्तम् अहम् मन्ये स्वर्गम् तव नरेश्वर ।
यः त्वम् कौशिकम् आगम्य शरण्यम् शरणागतः ॥१-५९-५॥
Hasta praptam aham manye svargam tava nareshvara
Yah tvam kaushikam agamya sharanyam sharanagatah
59.6
एवम् उक्त्वा महातेजाः पुत्रान् परम धार्मिकान् ।
व्यादिदेश महाप्राज्ञान् यज्ञ संभार कारणात् ॥१-५९-६॥
Evam uktva mahatejah putran parama dharmikan
Vyadidesha mahapragyan yagya sambhara karanat
59.7
सर्वान् शिष्यान् समाहूय वाक्यम् एतत् उवाच ह ।
सर्वान् ऋषि वरान् वशिष्ठान् आनयध्वम् मम आज्ञया ॥१-५९-७॥
Sarvan shishyan samahuya vakyam etat uvacha ha
Sarvan rishi varan vashishthan anayadhvam mama agyaya
59.8
स शिष्यान् सुहृदः चैव स ऋत्विजः सुबहु श्रुतान् ।
यत् अन्यो वचनम् ब्रूयात् मत् वाक्य बल चोदितः ॥१-५९-८॥
Sa shishyan suhridah chaiva sa ritvijah subahu shrutan
Yat anyo vachanam bruyat mat vakya bala choditah
59.9
तत् सर्वम् अखिलेन उक्तम् मम आख्येयम् अनादृतम् ।
तस्य तत् वचनम् श्रुत्वा दिशो जग्मुः तत् आज्ञया ॥१-५९-९॥
Tat sarvam akhilena uktam mama akhyeyam anadritam
Tasya tat vachanam shrutva disho jagmuh tat agyaya
59.10
आजग्मुः अथ देशेभ्यः सर्वेभ्यो ब्रह्म वादिनः ।
ते च शिष्याः समागम्य मुनिम् ज्वलित तेजसम् ॥१-५९-१०॥
Ajagmuh atha deshebhyah sarvebhyo brahma vadinah
Te cha shishyah samagamya munim jvalita tejasam
59.11
ऊचुः च वचनम् सर्वे सर्वेषाम् ब्रह्म वादिनाम् ।
श्रुत्वा ते वचनम् सर्वे समायान्ति द्विजातयः ॥१-५९-११॥
Uchuh cha vachanam sarve sarvesham brahma vadinam
Shrutva te vachanam sarve samayanti dvijatayah
59.12
सर्व देशेषु च अगच्छन् वर्जयित्वा महाउदयम् ।
वासिष्ठम् तत् शतम् सर्वम् क्रोध पर्याकुल अक्षरम् ॥१-५९-१२॥
Sarva desheshu cha agachchhan varjayitva mahaudayam
Vasishtham tat shatam sarvam krodha paryakula aksharam
59.13
यथा आह वचनम् सर्वम् शृणु त्वम् मुनि पुंगव ।
क्षत्रियो याजको यस्य चण्डालस्य विशेषतः ॥१-५९-१३॥
Yatha aha vachanam sarvam shrinu tvam muni pungava
Kshatriyo yajako yasya chandalasya visheshatah
59.14
कथम् सदसि भोक्तारो हविः तस्य सुर ऋषयः ।
ब्राह्मणा वा महात्मानो भुक्त्वा चण्डाल भोजनम् ॥१-५९-१४॥
Katham sadasi bhoktaro havih tasya sura rishayah
Brahmana va mahatmano bhuktva chandala bhojanam
59.15
कथम् स्वर्गम् गमिष्यन्ति विश्वामित्रेण पालिताः ।
एतत् वचनम् नैष्ठुर्यम् ऊचुः संरक्त लोचनाः ॥१-५९-१५॥
Katham svargam gamishyanti vishvamitrena palitah
Etat vachanam naishthuryam uchuh sanrakta lochanah
59.16
वासिष्ठा मुनि शार्दूल सर्वे सह महोदयाः ।
तेषाम् तत् वचनम् श्रुत्वा सर्वेषाम् मुनि पुंगवः ॥१-५९-१६॥
Vasishtha muni shardula sarve saha mahodayah
Tesham tat vachanam shrutva sarvesham muni pungavah
59.17
क्रोध संरक्त नयनः स रोषम् इदम् अब्रवीत् ।
यत् दूषयन्ति अदुष्टम् माम् तप उग्रम् संआस्थितम् ॥१-५९-१७॥
Krodha sanrakta nayanah sa rosham idam abravit
Yat dushayanti adushtam mam tapa ugram sanasthitam
59.18
भस्मी भूता दुरात्मानो भविष्यन्ति न संशयः ।
अद्य ते काल पाशेन नीता वैवस्तव क्षयम् ॥१-५९-१८॥
Bhasmi bhuta duratmano bhavishyanti na sanshayah
Adya te kala pashena nita vaivastava kshayam
59.19
सप्त जाति शतानि एव मृतपाः सन्तु सर्वशः ।
श्व मांस नियत आहारा मुष्टिका नाम निर्घृणाः ॥१-५९-१९॥
Sapta jati shatani eva mritapah santu sarvashah
Shva mansa niyata ahara mushtika nama nirghrinah
59.20
विकृताः च विरूपाः च लोकान् अनुचरन्तु इमान् ।
महोदयः च दुर्बुद्धिः माम् अदूष्यम् हि अदूषयत् ॥१-५९-२०॥
Vikritah cha virupah cha lokan anucharantu iman
Mahodayah cha durbuddhih mam adushyam hi adushayat
59.21
दूषितः सर्व लोकेषु निषादत्वम् गमिष्यति ।
प्राण अतिपात निरतो निरनुक्रोशताम् गतः ॥१-५९-२१॥
Dushitah sarva lokeshu nishadatvam gamishyati
Prana atipata nirato niranukroshatam gatah
59.22
दीर्घ कालम् मम क्रोधात् दुर्गतिम् वर्तयिष्यति ।
एतावत् उक्त्वा वचनम् विश्वामित्रो महातपाः ।विरराम महातेजा ऋषि मध्ये महामुनिः ॥१-५९-२२॥
Dirgha kalam mama krodhat durgatim vartayishyati
Etavat uktva vachanam vishvamitro mahatapah, virarama mahateja rishi madhye mahamunih