UtshovGet the app

Sarga 49

49.1

अफलः तु ततः शक्रो देवान् अग्नि पुरोगमान् ।
अब्रवीत् त्रस्त नयनः सिद्ध गन्धव चारणान् ॥१-४९-१॥

Aphalah tu tatah shakro devan agni purogaman
Abravit trasta nayanah siddha gandhava charanan

49.2

कुर्वता तपसो विघ्नम् गौतमस्य महात्मनः ।
क्रोधम् उत्पाद्य हि मया सुर कार्यम् इदम् कृतम् ॥१-४९-२॥

Kurvata tapaso vighnam gautamasya mahatmanah
Krodham utpadya hi maya sura karyam idam kritam

49.3

अफलो अस्मि कृतः तेन क्रोधात् सा च निराकृता ।
शाप मोक्षेण महता तपो अस्य अपहृतम् मया ॥१-४९-३॥

Aphalo asmi kritah tena krodhat sa cha nirakrita
Shapa mokshena mahata tapo asya apahritam maya

49.4

तत् माम् सुरवराः सर्वे स ऋषि संघाः स चारणाः ।
सुर कार्य करम् यूयम् सफलम् कर्तुम् अर्हथ ॥१-४९-४॥

Tat mam suravarah sarve sa rishi sanghah sa charanah
Sura karya karam yuyam saphalam kartum arhatha

49.5

शतक्रतोः वचः श्रुत्वा देवाः स अग्नि पुरोगमाः ।
पितृ देवान् उपेत्य आहुः सह सर्वैः मरुत् गणैः ॥१-४९-५॥

Shatakratoh vachah shrutva devah sa agni purogamah
Pitri devan upetya ahuh saha sarvaih marut ganaih

49.6

अयम् मेषः सवृषणः शक्रो हि अवृषणः कृतः ।
मेषस्य वृषणौ गृह्य शक्राय आशु प्रयच्छत ॥१-४९-६॥

Ayam meshah savrishanah shakro hi avrishanah kritah
Meshasya vrishanau grihya shakraya ashu prayachchhata

49.7

अफलः तु कृतो मेषः पराम् तुष्टिम् प्रदास्यति ।
भवताम् हर्षणार्थाय ये च दास्यन्ति मानवाः ।अक्षयम् हि फलम् तेषाम् यूयम् दास्यथ पुष्कलम् ॥१-४९-७॥

Aphalah tu krito meshah param tushtim pradasyati
Bhavatam harshanarthaya ye cha dasyanti manavah, akshayam hi phalam tesham yuyam dasyatha pushkalam

49.8

अग्नेः तु वचनम् श्रुत्वा पितृ देवाः समागताः ।
उत्पाट्य मेष वृषणौ सहस्राक्षे न्यवेशयन् ॥१-४९-८॥

Agneh tu vachanam shrutva pitri devah samagatah
Utpatya mesha vrishanau sahasrakshe nyaveshayan

49.9

तदा प्रभृति काकुत्स्थ पितृ देवाः समागताः ।
अफलान् भुंजते मेषान् फलैः तेषाम् अयोजयन् ॥१-४९-९॥

Tada prabhriti kakutstha pitri devah samagatah
Aphalan bhunjate meshan phalaih tesham ayojayan

49.10

इन्द्रः तु मेष वृषणः तदा प्रभृति राघव ।
गौतमस्य प्रभावेन तपसा च महात्मनः ॥१-४९-१०॥

Indrah tu mesha vrishanah tada prabhriti raghava
Gautamasya prabhavena tapasa cha mahatmanah

49.11

तत् आगच्छ महातेज आश्रमम् पुण्य कर्मणः ।
तारय एनाम् महाभागाम् अहल्याम् देव रूपिणीम् ॥१-४९-११॥

Tat agachchha mahateja ashramam punya karmanah
Taraya enam mahabhagam ahalyam deva rupinim

49.12

विश्वामित्र वचः श्रुत्वा राघवः सह लक्ष्मणः ।
विश्वामित्रम् पुरस्कृत्य आश्रमम् प्रविवेश ह ॥१-४९-१२॥

Vishvamitra vachah shrutva raghavah saha lakshmanah
Vishvamitram puraskritya ashramam pravivesha ha

49.13

ददर्श च महाभागाम् तपसा द्योतित प्रभाम् ।
लोकैः अपि समागम्य दुर्निरीक्ष्याम् सुर असुरैः ॥१-४९-१३॥

Dadarsha cha mahabhagam tapasa dyotita prabham
Lokaih api samagamya durnirikshyam sura asuraih

49.14

प्रयत्नात् निर्मिताम् धात्रा दिव्याम् मायामयीम् इव ।
धूमेन अभिपरीत अंगीम् दीप्ताअम् अग्नि सिखाम् इव ॥१-४९-१४॥

Prayatnat nirmitam dhatra divyam mayamayim iva
Dhumena abhiparita angim diptaam agni sikham iva

49.15

स तुषार आवृताम् स अभ्राम् पूर्ण चन्द्र प्रभाम् इव ।
मध्ये अंभसो दुराधर्षाम् दीप्ताम् सूर्य प्रभाम् इव ॥१-४९-१५॥

Sa tushara avritam sa abhram purna chandra prabham iva
Madhye ambhaso duradharsham diptam surya prabham iva

49.16

सस् हि गौतम वाक्येन दुर्निरीक्ष्या बभूव ह ।
त्रयाणाम् अपि लोकानाम् यावत् रामस्य दर्शनम् ॥१-४९-१६॥

Sas hi gautama vakyena durnirikshya babhuva ha
Trayanam api lokanam yavat ramasya darshanam

49.17

शापस्य अन्तम् उपागम्य तेषाम् दर्शनम् आगता।
राघवौ तु ततः तस्याः पादौ जगृहतुः मुदा ॥१-४९-१७॥

Shapasya antam upagamya tesham darshanam agata
Raghavau tu tatah tasyah padau jagrihatuh muda

49.18

स्मरंती गौतम वचः प्रतिजग्राह सा च तौ।
पाद्यम् अर्घ्यम् तथा आतिथ्यम् चकार सुसमाहिता ।प्रतिजग्राह काकुत्स्थो विधि दृष्टेन कर्मणा ॥१-४९-१८॥

Smaranti gautama vachah pratijagraha sa cha tau
Padyam arghyam tatha atithyam chakara susamahita, pratijagraha kakutstho vidhi drishtena karmana

49.19

पुष्प वृष्टिः महती आसीत् देव दुंदुभि निस्वनैः ।
गन्धर्व अप्सरसाम् च एव महान् आसीत् समुत्सवः ॥१-४९-१९॥

Pushpa vrishtih mahati asit deva dundubhi nisvanaih
Gandharva apsarasam cha eva mahan asit samutsavah

49.20

साधु साधु इति देवाः ताम् अहल्याम् समपूजयन् ।
तपो बल विशुद्ध अंगीम् गौतमस्य वश अनुगाम् ॥१-४९-२०॥

Sadhu sadhu iti devah tam ahalyam samapujayan
Tapo bala vishuddha angim gautamasya vasha anugam

49.21

गौतमो अपि महातेजा अहल्या सहितः सुखी ।
रामम् सम्पूज्य विधिवत् तपः तेपे महातपाः ॥१-४९-२१॥

Gautamo api mahateja ahalya sahitah sukhi
Ramam sampujya vidhivat tapah tepe mahatapah

49.22

रामो अपि परमाम् पूजाम् गौतमस्य महामुनेः ।
सकाशात् विधिवत् प्राप्य जगाम मिथिलाम् ततः ॥१-४९-२२॥

Ramo api paramam pujam gautamasya mahamuneh
Sakashat vidhivat prapya jagama mithilam tatah

Contains text from DharmicData, made available under the Open Database License (ODbL). Simple meanings are written by AI and can contain mistakes.