UtshovSarga 47
47.1
सप्तधा तु कृते गर्भे दितिः परम दुःखिता ।
सहस्राक्षम् दुराधर्षम् वाक्यम् स अनुनया अब्रवीत् ॥१-४७-१॥
Saptadha tu krite garbhe ditih parama duhkhita
Sahasraksham duradharsham vakyam sa anunaya abravit
47.2
मम अपराधात् गर्भो अयम् सप्तधा शकली कृतः ।
न अपराधो हि देव ईश तव अत्र बलसूदन ॥१-४७-२॥
Mama aparadhat garbho ayam saptadha shakali kritah
Na aparadho hi deva isha tava atra balasudana
47.3
प्रियम् त्वत् कृतम् इच्छामि मम गर्भ विपर्यये ।
मरुताम् सप्त सप्तानाम् स्थानपाला भवन्तु ते ॥१-४७-३॥
Priyam tvat kritam ichchhami mama garbha viparyaye
Marutam sapta saptanam sthanapala bhavantu te
47.4
वात स्कंधा इमे सप्त चरन्तु दिवि पुत्रक ।
मारुता इति विख्याता दिव्यरूपा मम आत्मजाः ॥१-४७-४॥
Vata skandha ime sapta charantu divi putraka
Maruta iti vikhyata divyarupa mama atmajah
47.5
ब्रह्म लोकम् चरतु एक इन्द्र लोकम् तथा अपरः ।
दिव्य वायुः इति ख्यातः तृतीयो अपि महायशाः ॥१-४७-५॥
Brahma lokam charatu eka indra lokam tatha aparah
Divya vayuh iti khyatah tritiyo api mahayashah
47.6
चत्वारः तु सुरश्रेष्ठ दिशो वै तव शासनात् ।
संचरिष्यन्ति भद्रम् ते कलेन हि मम आत्मजाः ॥१-४७-६॥
Chatvarah tu surashreshtha disho vai tava shasanat
Sancharishyanti bhadram te kalena hi mama atmajah
47.7
त्वत् कृतेन एव नाम्ना वै मारुता इति विश्रुताः ।
तस्याः तत् वचनम् श्रुत्वा सहस्राक्षः पुरंदरः ॥१-४७-७॥
Tvat kritena eva namna vai maruta iti vishrutah
Tasyah tat vachanam shrutva sahasrakshah purandarah
47.8
उवाच प्रांजलिः वाक्यम् दितिम् बलसूदनः ।
सर्वम् एतत् यथा उक्तम् ते भविष्यति न संशयः ॥१-४७-८॥
Uvacha pranjalih vakyam ditim balasudanah
Sarvam etat yatha uktam te bhavishyati na sanshayah
47.9
विचरिष्यन्ति भद्रम् ते देवरूपाः तव आत्मजाः ।
एवम् तौ निश्चयम् कृत्वा माता पुत्रौ तपोवने ॥१-४७-९॥
Vicharishyanti bhadram te devarupah tava atmajah
Evam tau nishchayam kritva mata putrau tapovane
47.10
जग्मतुः त्रिदिवम् राम कृतार्थौ इति नः श्रुतम् ।
एष देशः स काकुत्स्थ महेन्द्रात् अद्युषितः पुरा ॥१-४७-१०॥
Jagmatuh tridivam rama kritarthau iti nah shrutam
Esha deshah sa kakutstha mahendrat adyushitah pura
47.11
दितिम् यत्र तपः सिद्धाम् एवम् परिचचार सः ।
इक्ष्वाकोस्तु नरव्याघ्र पुत्रः परम धार्मिकः ॥१-४७-११॥
Ditim yatra tapah siddham evam parichachara sah
Ikshvakostu naravyaghra putrah parama dharmikah
47.12
अलंबुषायाम् उत्पन्नो विशाल इति विश्रुतः ।
तेन च आसीत् इह स्थाने विशाले इति पुरी कृता ॥१-४७-१२॥
Alambushayam utpanno vishala iti vishrutah
Tena cha asit iha sthane vishale iti puri krita
47.13
विशालस्य सुतो राम हेमचन्द्रो महाबलः ।
सुचन्द्र इति विख्यातो हेमचन्द्रात् अनंतरः ॥१-४७-१३॥
Vishalasya suto rama hemachandro mahabalah
Suchandra iti vikhyato hemachandrat anantarah
47.14
सुचन्द्र तनयो राम धूम्र अश्व इति विश्रुतः ।
धूम्राश्व तनयः च अपि सृंजयः समपद्यत ॥१-४७-१४॥
Suchandra tanayo rama dhumra ashva iti vishrutah
Dhumrashva tanayah cha api srinjayah samapadyata
47.15
सृंजयस्य सुतः श्रीमान् सहदेवः प्रतापवान् ।
कुशाश्वः सहदेवस्य पुत्रः परम धार्मिकः ॥१-४७-१५॥
Srinjayasya sutah shriman sahadevah pratapavan
Kushashvah sahadevasya putrah parama dharmikah
47.16
कुशाश्वस्य महातेजाः सोमदत्तः प्रतापवान् ।
सोमदत्तस्य पुत्रः तु काकुत्स्थ इति विश्रुतः ॥१-४७-१६॥
Kushashvasya mahatejah somadattah pratapavan
Somadattasya putrah tu kakutstha iti vishrutah
47.17
तस्य पुत्रो महातेजाः सम्प्रति एष पुरीम् इमाम् ।
आवसत् परम प्रख्यः सुमतिः नाम दुर्जयः ॥१-४७-१७॥
Tasya putro mahatejah samprati esha purim imam
Avasat parama prakhyah sumatih nama durjayah
47.18
इक्ष्वाकोस्तु प्रसादेन सर्वे वैशालिका नृपाः ।
दीर्घ आयुषो महात्मानो वीर्यवन्तः सुधार्मिकाः ॥१-४७-१८॥
Ikshvakostu prasadena sarve vaishalika nripah
Dirgha ayusho mahatmano viryavantah sudharmikah
47.19
इह अद्य रजनीम् एकाम् सुखम् स्वप्स्यामहे वयम् ।
श्वः प्रभाते नरश्रेष्ठ जनकम् द्रष्टुम् अर्हसि ॥१-४७-१९॥
Iha adya rajanim ekam sukham svapsyamahe vayam
Shvah prabhate narashreshtha janakam drashtum arhasi
47.20
सुमतिः तु महातेजा विश्वामित्रम् उपागतम् ।
श्रुत्वा नर वर श्रेष्ठः प्रत्यागच्छन् महायशाः ॥१-४७-२०॥
Sumatih tu mahateja vishvamitram upagatam
Shrutva nara vara shreshthah pratyagachchhan mahayashah
47.21
पूजाम् च परमाम् कृत्वा स उपाध्यायः सबान्धवः ।
प्रांजलिः कुशलम् पृष्ट्वा विश्वामित्रम् अथ अब्रवीत् ॥१-४७-२१॥
Pujam cha paramam kritva sa upadhyayah sabandhavah
Pranjalih kushalam prishtva vishvamitram atha abravit
47.22
धन्यो अस्मि अनुगृहीतो अस्मि यस्य मे विषयम् मुने ।
संप्राप्तो दर्शनम् चैव न अस्ति धन्यतरो मम ॥१-४७-२२॥
Dhanyo asmi anugrihito asmi yasya me vishayam mune
Samprapto darshanam chaiva na asti dhanyataro mama