Chapter 21
21.1
संजय उवाच
बृहतीं धार्तराष्ट्राणां दृष्ट्वा सेनां समुद्यताम्
विषादमगमद्राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः
Sanjaya uvacha
Brihatim dhartarashtranam drishtva senam samudyatam
Vishadamagamadraja kuntiputro yudhishthirah
21.2
व्यूहं भीष्मेण चाभेद्यं कल्पितं प्रेक्ष्य पाण्डवः
अभेद्यमिव संप्रेक्ष्य विषण्णोऽर्जुनमब्रवीत्
Vyuham bhishmena chabhedyam kalpitam prekshya pandavah
Abhedyamiva samprekshya vishannorjunamabravit
21.3
धनंजय कथं शक्यमस्माभिर्योद्धुमाहवे
धार्तराष्ट्रैर्महाबाहो येषां योद्धा पितामहः
Dhananjaya katham shakyamasmabhiryoddhumahave
Dhartarashtrairmahabaho yesham yoddha pitamahah
21.4
अक्षोभ्योऽयमभेद्यश्च भीष्मेणामित्रकर्शिना
कल्पितः शास्त्रदृष्टेन विधिना भूरितेजसा
Akshobhyoyamabhedyashcha bhishmenamitrakarshina
Kalpitah shastradrishtena vidhina bhuritejasa
21.5
ते वयं संशयं प्राप्ताः ससैन्याः शत्रुकर्शन
कथमस्मान्महाव्यूहादुद्यानं नो भविष्यति
Te vayam sanshayam praptah sasainyah shatrukarshana
Kathamasmanmahavyuhadudyanam no bhavishyati
21.6
अथार्जुनोऽब्रवीत्पार्थं युधिष्ठिरममित्रहा
विषण्णमभिसंप्रेक्ष्य तव राजन्ननीकिनीम्
Atharjunobravitpartham yudhishthiramamitraha
Vishannamabhisamprekshya tava rajannanikinim
21.7
प्रज्ञयाभ्यधिकाञ्शूरान्गुणयुक्तान्बहूनपि
जयन्त्यल्पतरा येन तन्निबोध विशां पते
Pragyayabhyadhikanshurangunayuktanbahunapi
Jayantyalpatara yena tannibodha visham pate
21.8
तत्तु ते कारणं राजन्प्रवक्ष्याम्यनसूयवे
नारदस्तमृषिर्वेद भीष्मद्रोणौ च पाण्डव
Tattu te karanam rajanpravakshyamyanasuyave
Naradastamrishirveda bhishmadronau cha pandava
21.9
एतमेवार्थमाश्रित्य युद्धे देवासुरेऽब्रवीत्
पितामहः किल पुरा महेन्द्रादीन्दिवौकसः
Etamevarthamashritya yuddhe devasurebravit
Pitamahah kila pura mahendradindivaukasah
21.10
न तथा बलवीर्याभ्यां विजयन्ते जिगीषवः
यथा सत्यानृशंस्याभ्यां धर्मेणैवोद्यमेन च
Na tatha balaviryabhyam vijayante jigishavah
Yatha satyanrishansyabhyam dharmenaivodyamena cha
21.11
त्यक्त्वाधर्मं च लोभं च मोहं चोद्यममास्थिताः
युध्यध्वमनहंकारा यतो धर्मस्ततो जयः
Tyaktvadharmam cha lobham cha moham chodyamamasthitah
Yudhyadhvamanahankara yato dharmastato jayah
21.12
एवं राजन्विजानीहि ध्रुवोऽस्माकं रणे जयः
यथा मे नारदः प्राह यतः कृष्णस्ततो जयः
Evam rajanvijanihi dhruvosmakam rane jayah
Yatha me naradah praha yatah krishnastato jayah
21.13
गुणभूतो जयः कृष्णे पृष्ठतोऽन्वेति माधवम्
अन्यथा विजयश्चास्य संनतिश्चापरो गुणः
Gunabhuto jayah krishne prishthatonveti madhavam
Anyatha vijayashchasya sannatishchaparo gunah
21.14
अनन्ततेजा गोविन्दः शत्रुपूगेषु निर्व्यथः
पुरुषः सनातनतमो यतः कृष्णस्ततो जयः
Anantateja govindah shatrupugeshu nirvyathah
Purushah sanatanatamo yatah krishnastato jayah
21.15
पुरा ह्येष हरिर्भूत्वा वैकुण्ठोऽकुण्ठसायकः
सुरासुरानवस्फूर्जन्नब्रवीत्के जयन्त्विति
Pura hyesha harirbhutva vaikunthokunthasayakah
Surasuranavasphurjannabravitke jayantviti
21.16
अनु कृष्णं जयेमेति यैरुक्तं तत्र तैर्जितम्
तत्प्रसादाद्धि त्रैलोक्यं प्राप्तं शक्रादिभिः सुरैः
Anu krishnam jayemeti yairuktam tatra tairjitam
Tatprasadaddhi trailokyam praptam shakradibhih suraih
21.17
तस्य ते न व्यथां कांचिदिह पश्यामि भारत
यस्य ते जयमाशास्ते विश्वभुक्त्रिदशेश्वरः
Tasya te na vyatham kanchidiha pashyami bharata
Yasya te jayamashaste vishvabhuktridasheshvarah