UtshovChapter 137
137.1
वैशंपायन उवाच
एवमुक्तस्तु विमनास्तिर्यग्दृष्टिरधोमुखः
संहत्य च भ्रुवोर्मध्यं न किंचिद्व्याजहार ह
Vaishampayana uvacha
Evamuktastu vimanastiryagdrishtiradhomukhah
Sanhatya cha bhruvormadhyam na kinchidvyajahara ha
137.2
तं वै विमनसं दृष्ट्वा संप्रेक्ष्यान्योन्यमन्तिकात्
पुनरेवोत्तरं वाक्यमुक्तवन्तौ नरर्षभौ
Tam vai vimanasam drishtva samprekshyanyonyamantikat
Punarevottaram vakyamuktavantau nararshabhau
137.3
भीष्म उवाच
शुश्रूषुमनसूयं च ब्रह्मण्यं सत्यसंगरम्
प्रतियोत्स्यामहे पार्थमतो दुःखतरं नु किम्
Bhishma uvacha
Shushrushumanasuyam cha brahmanyam satyasangaram
Pratiyotsyamahe parthamato duhkhataram nu kim
137.4
द्रोण उवाच
अश्वत्थाम्नि यथा पुत्रे भूयो मम धनंजये
बहुमानः परो राजन्संनतिश्च कपिध्वजे
Drona uvacha
Ashvatthamni yatha putre bhuyo mama dhananjaye
Bahumanah paro rajansannatishcha kapidhvaje
137.5
तं चेत्पुत्रात्प्रियतरं प्रतियोत्स्ये धनंजयम्
क्षत्रधर्ममनुष्ठाय धिगस्तु क्षत्रजीविकाम्
Tam chetputratpriyataram pratiyotsye dhananjayam
Kshatradharmamanushthaya dhigastu kshatrajivikam
137.6
यस्य लोके समो नास्ति कश्चिदन्यो धनुर्धरः
मत्प्रसादात्स बीभत्सुः श्रेयानन्यैर्धनुर्धरैः
Yasya loke samo nasti kashchidanyo dhanurdharah
Matprasadatsa bibhatsuh shreyananyairdhanurdharaih
137.7
मित्रध्रुग्दुष्टभावश्च नास्तिकोऽथानृजुः शठः
न सत्सु लभते पूजां यज्ञे मूर्ख इवागतः
Mitradhrugdushtabhavashcha nastikothanrijuh shathah
Na satsu labhate pujam yagye murkha ivagatah
137.8
वार्यमाणोऽपि पापेभ्यः पापात्मा पापमिच्छति
चोद्यमानोऽपि पापेन शुभात्मा शुभमिच्छति
Varyamanopi papebhyah papatma papamichchhati
Chodyamanopi papena shubhatma shubhamichchhati
137.9
मिथ्योपचरिता ह्येते वर्तमाना ह्यनु प्रिये
अहितत्वाय कल्पन्ते दोषा भरतसत्तम
Mithyopacharita hyete vartamana hyanu priye
Ahitatvaya kalpante dosha bharatasattama
137.10
त्वमुक्तः कुरुवृद्धेन मया च विदुरेण च
वासुदेवेन च तथा श्रेयो नैवाभिपद्यसे
Tvamuktah kuruvriddhena maya cha vidurena cha
Vasudevena cha tatha shreyo naivabhipadyase
137.11
अस्ति मे बलमित्येव सहसा त्वं तितीर्षसि
सग्राहनक्रमकरं गङ्गावेगमिवोष्णगे
Asti me balamityeva sahasa tvam titirshasi
Sagrahanakramakaram gangavegamivoshnage
137.12
वास एव यथा हि त्वं प्रावृण्वानोऽद्य मन्यसे
स्रजं त्यक्तामिव प्राप्य लोभाद्यौधिष्ठिरीं श्रियम्
Vasa eva yatha hi tvam pravrinvanodya manyase
Srajam tyaktamiva prapya lobhadyaudhishthirim shriyam
137.13
द्रौपदीसहितं पार्थं सायुधैर्भ्रातृभिर्वृतम्
वनस्थमपि राज्यस्थः पाण्डवं कोऽतिजीवति
Draupadisahitam partham sayudhairbhratribhirvritam
Vanasthamapi rajyasthah pandavam kotijivati
137.14
निदेशे यस्य राजानः सर्वे तिष्ठन्ति किंकराः
तमैलविलमासाद्य धर्मराजो व्यराजत
Nideshe yasya rajanah sarve tishthanti kinkarah
Tamailavilamasadya dharmarajo vyarajata
137.15
कुबेरसदनं प्राप्य ततो रत्नान्यवाप्य च
स्फीतमाक्रम्य ते राष्ट्रं राज्यमिच्छन्ति पाण्डवाः
Kuberasadanam prapya tato ratnanyavapya cha
Sphitamakramya te rashtram rajyamichchhanti pandavah
137.16
दत्तं हुतमधीतं च ब्राह्मणास्तर्पिता धनैः
आवयोर्गतमायुश्च कृतकृत्यौ च विद्धि नौ
Dattam hutamadhitam cha brahmanastarpita dhanaih
Avayorgatamayushcha kritakrityau cha viddhi nau
137.17
त्वं तु हित्वा सुखं राज्यं मित्राणि च धनानि च
विग्रहं पाण्डवैः कृत्वा महद्व्यसनमाप्स्यसि
Tvam tu hitva sukham rajyam mitrani cha dhanani cha
Vigraham pandavaih kritva mahadvyasanamapsyasi
137.18
द्रौपदी यस्य चाशास्ते विजयं सत्यवादिनी
तपोघोरव्रता देवी न त्वं जेष्यसि पाण्डवम्
Draupadi yasya chashaste vijayam satyavadini
Tapoghoravrata devi na tvam jeshyasi pandavam
137.19
मन्त्री जनार्दनो यस्य भ्राता यस्य धनंजयः
सर्वशस्त्रभृतां श्रेष्ठं कथं जेष्यसि पाण्डवम्
Mantri janardano yasya bhrata yasya dhananjayah
Sarvashastrabhritam shreshtham katham jeshyasi pandavam
137.20
सहाया ब्राह्मणा यस्य धृतिमन्तो जितेन्द्रियाः
तमुग्रतपसं वीरं कथं जेष्यसि पाण्डवम्
Sahaya brahmana yasya dhritimanto jitendriyah
Tamugratapasam viram katham jeshyasi pandavam
137.21
पुनरुक्तं च वक्ष्यामि यत्कार्यं भूतिमिच्छता
सुहृदा मज्जमानेषु सुहृत्सु व्यसनार्णवे
Punaruktam cha vakshyami yatkaryam bhutimichchhata
Suhrida majjamaneshu suhritsu vyasanarnave
137.22
अलं युद्धेन तैर्वीरैः शाम्य त्वं कुरुवृद्धये
मा गमः ससुतामात्यः सबलश्च पराभवम्
Alam yuddhena tairviraih shamya tvam kuruvriddhaye
Ma gamah sasutamatyah sabalashcha parabhavam