UtshovGet the app

Chapter 13

13.1

शल्य उवाच
अथ तामब्रवीद्दृष्ट्वा नहुषो देवराट्तदा
त्रयाणामपि लोकानामहमिन्द्रः शुचिस्मिते
भजस्व मां वरारोहे पतित्वे वरवर्णिनि

Shalya uvacha
Atha tamabraviddrishtva nahusho devarattada
Trayanamapi lokanamahamindrah shuchismite
Bhajasva mam vararohe patitve varavarnini

13.2

एवमुक्ता तु सा देवी नहुषेण पतिव्रता
प्रावेपत भयोद्विग्ना प्रवाते कदली यथा

Evamukta tu sa devi nahushena pativrata
Pravepata bhayodvigna pravate kadali yatha

13.3

नमस्य सा तु ब्रह्माणं कृत्वा शिरसि चाञ्जलिम्
देवराजमथोवाच नहुषं घोरदर्शनम्

Namasya sa tu brahmanam kritva shirasi chanjalim
Devarajamathovacha nahusham ghoradarshanam

13.4

कालमिच्छाम्यहं लब्धुं किंचित्त्वत्तः सुरेश्वर
न हि विज्ञायते शक्रः प्राप्तः किं वा क्व वा गतः

Kalamichchhamyaham labdhum kinchittvattah sureshvara
Na hi vigyayate shakrah praptah kim va kva va gatah

13.5

तत्त्वमेतत्तु विज्ञाय यदि न ज्ञायते प्रभो
ततोऽहं त्वामुपस्थास्ये सत्यमेतद्ब्रवीमि ते
एवमुक्तः स इन्द्राण्या नहुषः प्रीतिमानभूत्

Tattvametattu vigyaya yadi na gyayate prabho
Tatoham tvamupasthasye satyametadbravimi te
Evamuktah sa indranya nahushah pritimanabhut

13.6

नहुष उवाच
एवं भवतु सुश्रोणि यथा मामभिभाषसे
ज्ञात्वा चागमनं कार्यं सत्यमेतदनुस्मरेः

Nahusha uvacha
Evam bhavatu sushroni yatha mamabhibhashase
Gyatva chagamanam karyam satyametadanusmareh

13.7

शल्य उवाच
नहुषेण विसृष्टा च निश्चक्राम ततः शुभा
बृहस्पतिनिकेतं सा जगाम च तपस्विनी

Shalya uvacha
Nahushena visrishta cha nishchakrama tatah shubha
Brihaspatiniketam sa jagama cha tapasvini

13.8

तस्याः संश्रुत्य च वचो देवाः साग्निपुरोगमाः
मन्त्रयामासुरेकाग्राः शक्रार्थं राजसत्तम

Tasyah sanshrutya cha vacho devah sagnipurogamah
Mantrayamasurekagrah shakrartham rajasattama

13.9

देवदेवेन संगम्य विष्णुना प्रभविष्णुना
ऊचुश्चैनं समुद्विग्ना वाक्यं वाक्यविशारदाः

Devadevena sangamya vishnuna prabhavishnuna
Uchushchainam samudvigna vakyam vakyavisharadah

13.10

ब्रह्महत्याभिभूतो वै शक्रः सुरगणेश्वरः
गतिश्च नस्त्वं देवेश पूर्वजो जगतः प्रभुः
रक्षार्थं सर्वभूतानां विष्णुत्वमुपजग्मिवान्

Brahmahatyabhibhuto vai shakrah suraganeshvarah
Gatishcha nastvam devesha purvajo jagatah prabhuh
Rakshartham sarvabhutanam vishnutvamupajagmivan

13.11

त्वद्वीर्यान्निहते वृत्रे वासवो ब्रह्महत्यया
वृतः सुरगणश्रेष्ठ मोक्षं तस्य विनिर्दिश

Tvadviryannihate vritre vasavo brahmahatyaya
Vritah suraganashreshtha moksham tasya vinirdisha

13.12

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा देवानां विष्णुरब्रवीत्
मामेव यजतां शक्रः पावयिष्यामि वज्रिणम्

Tesham tadvachanam shrutva devanam vishnurabravit
Mameva yajatam shakrah pavayishyami vajrinam

13.13

पुण्येन हयमेधेन मामिष्ट्वा पाकशासनः
पुनरेष्यति देवानामिन्द्रत्वमकुतोभयः

Punyena hayamedhena mamishtva pakashasanah
Punareshyati devanamindratvamakutobhayah

13.14

स्वकर्मभिश्च नहुषो नाशं यास्यति दुर्मतिः
कंचित्कालमिमं देवा मर्षयध्वमतन्द्रिताः

Svakarmabhishcha nahusho nasham yasyati durmatih
Kanchitkalamimam deva marshayadhvamatandritah

13.15

श्रुत्वा विष्णोः शुभां सत्यां तां वाणीममृतोपमाम्
ततः सर्वे सुरगणाः सोपाध्यायाः सहर्षिभिः
यत्र शक्रो भयोद्विग्नस्तं देशमुपचक्रमुः

Shrutva vishnoh shubham satyam tam vanimamritopamam
Tatah sarve suraganah sopadhyayah saharshibhih
Yatra shakro bhayodvignastam deshamupachakramuh

13.16

तत्राश्वमेधः सुमहान्महेन्द्रस्य महात्मनः
ववृते पावनार्थं वै ब्रह्महत्यापहो नृप

Tatrashvamedhah sumahanmahendrasya mahatmanah
Vavrite pavanartham vai brahmahatyapaho nripa

13.17

विभज्य ब्रह्महत्यां तु वृक्षेषु च नदीषु च
पर्वतेषु पृथिव्यां च स्त्रीषु चैव युधिष्ठिर

Vibhajya brahmahatyam tu vriksheshu cha nadishu cha
Parvateshu prithivyam cha strishu chaiva yudhishthira

13.18

संविभज्य च भूतेषु विसृज्य च सुरेश्वरः
विज्वरः पूतपाप्मा च वासवोऽभवदात्मवान्

Sanvibhajya cha bhuteshu visrijya cha sureshvarah
Vijvarah putapapma cha vasavobhavadatmavan

13.19

अकम्प्यं नहुषं स्थानाद्दृष्ट्वा च बलसूदनः
तेजोघ्नं सर्वभूतानां वरदानाच्च दुःसहम्

Akampyam nahusham sthanaddrishtva cha balasudanah
Tejoghnam sarvabhutanam varadanachcha duhsaham

13.20

ततः शचीपतिर्वीरः पुनरेव व्यनश्यत
अदृश्यः सर्वभूतानां कालाकाङ्क्षी चचार ह

Tatah shachipatirvirah punareva vyanashyata
Adrishyah sarvabhutanam kalakankshi chachara ha

13.21

प्रनष्टे तु ततः शक्रे शची शोकसमन्विता
हा शक्रेति तदा देवी विललाप सुदुःखिता

Pranashte tu tatah shakre shachi shokasamanvita
Ha shakreti tada devi vilalapa suduhkhita

13.22

यदि दत्तं यदि हुतं गुरवस्तोषिता यदि
एकभर्तृत्वमेवास्तु सत्यं यद्यस्ति वा मयि

Yadi dattam yadi hutam guravastoshita yadi
Ekabhartritvamevastu satyam yadyasti va mayi

13.23

पुण्यां चेमामहं दिव्यां प्रवृत्तामुत्तरायणे
देवीं रात्रिं नमस्यामि सिध्यतां मे मनोरथः

Punyam chemamaham divyam pravrittamuttarayane
Devim ratrim namasyami sidhyatam me manorathah

13.24

प्रयता च निशां देवीमुपातिष्ठत तत्र सा
पतिव्रतात्वात्सत्येन सोपश्रुतिमथाकरोत्

Prayata cha nisham devimupatishthata tatra sa
Pativratatvatsatyena sopashrutimathakarot

13.25

यत्रास्ते देवराजोऽसौ तं देशं दर्शयस्व मे
इत्याहोपश्रुतिं देवी सत्यं सत्येन दृश्यताम्

Yatraste devarajosau tam desham darshayasva me
Ityahopashrutim devi satyam satyena drishyatam

Contains text from DharmicData, made available under the Open Database License (ODbL). Simple meanings are written by AI and can contain mistakes.