UtshovChapter 227
227.1
वैशंपायन उवाच
कर्णस्य वचनं श्रुत्वा राजा दुर्योधनस्तदा
हृष्टो भूत्वा पुनर्दीन इदं वचनमब्रवीत्
Vaishampayana uvacha
Karnasya vachanam shrutva raja duryodhanastada
Hrishto bhutva punardina idam vachanamabravit
227.2
ब्रवीषि यदिदं कर्ण सर्वं मे मनसि स्थितम्
न त्वभ्यनुज्ञां लप्स्यामि गमने यत्र पाण्डवाः
Bravishi yadidam karna sarvam me manasi sthitam
Na tvabhyanugyam lapsyami gamane yatra pandavah
227.3
परिदेवति तान्वीरान्धृतराष्ट्रो महीपतिः
मन्यतेऽभ्यधिकांश्चापि तपोयोगेन पाण्डवान्
Paridevati tanvirandhritarashtro mahipatih
Manyatebhyadhikanshchapi tapoyogena pandavan
227.4
अथ वाप्यनुबुध्येत नृपोऽस्माकं चिकीर्षितम्
एवमप्यायतिं रक्षन्नाभ्यनुज्ञातुमर्हति
Atha vapyanubudhyeta nriposmakam chikirshitam
Evamapyayatim rakshannabhyanugyatumarhati
227.5
न हि द्वैतवने किंचिद्विद्यतेऽन्यत्प्रयोजनम्
उत्सादनमृते तेषां वनस्थानां मम द्विषाम्
Na hi dvaitavane kinchidvidyatenyatprayojanam
Utsadanamrite tesham vanasthanam mama dvisham
227.6
जानासि हि यथा क्षत्ता द्यूतकाल उपस्थिते
अब्रवीद्यच्च मां त्वां च सौबलं च वचस्तदा
Janasi hi yatha kshatta dyutakala upasthite
Abravidyachcha mam tvam cha saubalam cha vachastada
227.7
तानि पूर्वाणि वाक्यानि यच्चान्यत्परिदेवितम्
विचिन्त्य नाधिगच्छामि गमनायेतराय वा
Tani purvani vakyani yachchanyatparidevitam
Vichintya nadhigachchhami gamanayetaraya va
227.8
ममापि हि महान्हर्षो यदहं भीमफल्गुनौ
क्लिष्टावरण्ये पश्येयं कृष्णया सहिताविति
Mamapi hi mahanharsho yadaham bhimaphalgunau
Klishtavaranye pashyeyam krishnaya sahitaviti
227.9
न तथा प्राप्नुयां प्रीतिमवाप्य वसुधामपि
दृष्ट्वा यथा पाण्डुसुतान्वल्कलाजिनवाससः
Na tatha prapnuyam pritimavapya vasudhamapi
Drishtva yatha pandusutanvalkalajinavasasah
227.10
किं नु स्यादधिकं तस्माद्यदहं द्रुपदात्मजाम्
द्रौपदीं कर्ण पश्येयं काषायवसनां वने
Kim nu syadadhikam tasmadyadaham drupadatmajam
Draupadim karna pashyeyam kashayavasanam vane
227.11
यदि मां धर्मराजश्च भीमसेनश्च पाण्डवः
युक्तं परमया लक्ष्म्या पश्येतां जीवितं भवेत्
Yadi mam dharmarajashcha bhimasenashcha pandavah
Yuktam paramaya lakshmya pashyetam jivitam bhavet
227.12
उपायं न तु पश्यामि येन गच्छेम तद्वनम्
यथा चाभ्यनुजानीयाद्गच्छन्तं मां महीपतिः
Upayam na tu pashyami yena gachchhema tadvanam
Yatha chabhyanujaniyadgachchhantam mam mahipatih
227.13
स सौबलेन सहितस्तथा दुःशासनेन च
उपायं पश्य निपुणं येन गच्छेम तद्वनम्
Sa saubalena sahitastatha duhshasanena cha
Upayam pashya nipunam yena gachchhema tadvanam
227.14
अहमप्यद्य निश्चित्य गमनायेतराय वा
काल्यमेव गमिष्यामि समीपं पार्थिवस्य ह
Ahamapyadya nishchitya gamanayetaraya va
Kalyameva gamishyami samipam parthivasya ha
227.15
मयि तत्रोपविष्टे तु भीष्मे च कुरुसत्तमे
उपायो यो भवेद्दृष्टस्तं ब्रूयाः सहसौबलः
Mayi tatropavishte tu bhishme cha kurusattame
Upayo yo bhaveddrishtastam bruyah sahasaubalah
227.16
ततो भीष्मस्य राज्ञश्च निशम्य गमनं प्रति
व्यवसायं करिष्येऽहमनुनीय पितामहम्
Tato bhishmasya ragyashcha nishamya gamanam prati
Vyavasayam karishyehamanuniya pitamaham
227.17
तथेत्युक्त्वा तु ते सर्वे जग्मुरावसथान्प्रति
व्युषितायां रजन्यां तु कर्णो राजानमभ्ययात्
Tathetyuktva tu te sarve jagmuravasathanprati
Vyushitayam rajanyam tu karno rajanamabhyayat
227.18
ततो दुर्योधनं कर्णः प्रहसन्निदमब्रवीत्
उपायः परिदृष्टोऽयं तं निबोध जनेश्वर
Tato duryodhanam karnah prahasannidamabravit
Upayah paridrishtoyam tam nibodha janeshvara
227.19
घोषा द्वैतवने सर्वे त्वत्प्रतीक्षा नराधिप
घोषयात्रापदेशेन गमिष्यामो न संशयः
Ghosha dvaitavane sarve tvatpratiksha naradhipa
Ghoshayatrapadeshena gamishyamo na sanshayah
227.20
उचितं हि सदा गन्तुं घोषयात्रां विशां पते
एवं च त्वां पिता राजन्समनुज्ञातुमर्हति
Uchitam hi sada gantum ghoshayatram visham pate
Evam cha tvam pita rajansamanugyatumarhati
227.21
तथा कथयमानौ तौ घोषयात्राविनिश्चयम्
गान्धारराजः शकुनिः प्रत्युवाच हसन्निव
Tatha kathayamanau tau ghoshayatravinishchayam
Gandhararajah shakunih pratyuvacha hasanniva
227.22
उपायोऽयं मया दृष्टो गमनाय निरामयः
अनुज्ञास्यति नो राजा चोदयिष्यति चाप्युत
Upayoyam maya drishto gamanaya niramayah
Anugyasyati no raja chodayishyati chapyuta
227.23
घोषा द्वैतवने सर्वे त्वत्प्रतीक्षा नराधिप
घोषयात्रापदेशेन गमिष्यामो न संशयः
Ghosha dvaitavane sarve tvatpratiksha naradhipa
Ghoshayatrapadeshena gamishyamo na sanshayah
227.24
ततः प्रहसिताः सर्वे तेऽन्योन्यस्य तलान्ददुः
तदेव च विनिश्चित्य ददृशुः कुरुसत्तमम्
Tatah prahasitah sarve tenyonyasya talandaduh
Tadeva cha vinishchitya dadrishuh kurusattamam