Chapter 197
197.1
मार्कण्डेय उवाच
कश्चिद्द्विजातिप्रवरो वेदाध्यायी तपोधनः
तपस्वी धर्मशीलश्च कौशिको नाम भारत
Markandeya uvacha
Kashchiddvijatipravaro vedadhyayi tapodhanah
Tapasvi dharmashilashcha kaushiko nama bharata
197.2
साङ्गोपनिषदान्वेदानधीते द्विजसत्तमः
स वृक्षमूले कस्मिंश्चिद्वेदानुच्चारयन्स्थितः
Sangopanishadanvedanadhite dvijasattamah
Sa vrikshamule kasminshchidvedanuchcharayansthitah
197.3
उपरिष्टाच्च वृक्षस्य बलाका संन्यलीयत
तया पुरीषमुत्सृष्टं ब्राह्मणस्य तदोपरि
Uparishtachcha vrikshasya balaka sannyaliyata
Taya purishamutsrishtam brahmanasya tadopari
197.4
तामवेक्ष्य ततः क्रुद्धः समपध्यायत द्विजः
भृशं क्रोधाभिभूतेन बलाका सा निरीक्षिता
Tamavekshya tatah kruddhah samapadhyayata dvijah
Bhrisham krodhabhibhutena balaka sa nirikshita
197.5
अपध्याता च विप्रेण न्यपतद्वसुधातले
बलाकां पतितां दृष्ट्वा गतसत्त्वामचेतनाम्
कारुण्यादभिसंतप्तः पर्यशोचत तां द्विजः
Apadhyata cha viprena nyapatadvasudhatale
Balakam patitam drishtva gatasattvamachetanam
Karunyadabhisantaptah paryashochata tam dvijah
197.6
अकार्यं कृतवानस्मि रागद्वेषबलात्कृतः
इत्युक्त्वा बहुशो विद्वान्ग्रामं भैक्षाय संश्रितः
Akaryam kritavanasmi ragadveshabalatkritah
Ityuktva bahusho vidvangramam bhaikshaya sanshritah
197.7
ग्रामे शुचीनि प्रचरन्कुलानि भरतर्षभ
प्रविष्टस्तत्कुलं यत्र पूर्वं चरितवांस्तु सः
Grame shuchini pracharankulani bharatarshabha
Pravishtastatkulam yatra purvam charitavanstu sah
197.8
देहीति याचमानो वै तिष्ठेत्युक्तः स्त्रिया ततः
शौचं तु यावत्कुरुते भाजनस्य कुटुम्बिनी
Dehiti yachamano vai tishthetyuktah striya tatah
Shaucham tu yavatkurute bhajanasya kutumbini
197.9
एतस्मिन्नन्तरे राजन्क्षुधासंपीडितो भृशम्
भर्ता प्रविष्टः सहसा तस्या भरतसत्तम
Etasminnantare rajankshudhasampidito bhrisham
Bharta pravishtah sahasa tasya bharatasattama
197.10
सा तु दृष्ट्वा पतिं साध्वी ब्राह्मणं व्यपहाय तम्
पाद्यमाचमनीयं च ददौ भर्त्रे तथासनम्
Sa tu drishtva patim sadhvi brahmanam vyapahaya tam
Padyamachamaniyam cha dadau bhartre tathasanam
197.11
प्रह्वा पर्यचरच्चापि भर्तारमसितेक्षणा
आहारेणाथ भक्ष्यैश्च वाक्यैः सुमधुरैस्तथा
Prahva paryacharachchapi bhartaramasitekshana
Aharenatha bhakshyaishcha vakyaih sumadhuraistatha
197.12
उच्छिष्टं भुञ्जते भर्तुः सा तु नित्यं युधिष्ठिर
दैवतं च पतिं मेने भर्तुश्चित्तानुसारिणी
Uchchhishtam bhunjate bhartuh sa tu nityam yudhishthira
Daivatam cha patim mene bhartushchittanusarini
197.13
न कर्मणा न मनसा नात्यश्नान्नापि चापिबत्
तं सर्वभावोपगता पतिशुश्रूषणे रता
Na karmana na manasa natyashnannapi chapibat
Tam sarvabhavopagata patishushrushane rata
197.14
साध्वाचारा शुचिर्दक्षा कुटुम्बस्य हितैषिणी
भर्तुश्चापि हितं यत्तत्सततं सानुवर्तते
Sadhvachara shuchirdaksha kutumbasya hitaishini
Bhartushchapi hitam yattatsatatam sanuvartate
197.15
देवतातिथिभृत्यानां श्वश्रूश्वशुरयोस्तथा
शुश्रूषणपरा नित्यं सततं संयतेन्द्रिया
Devatatithibhrityanam shvashrushvashurayostatha
Shushrushanapara nityam satatam sanyatendriya
197.16
सा ब्राह्मणं तदा दृष्ट्वा संस्थितं भैक्षकाङ्क्षिणम्
कुर्वती पतिशुश्रूषां सस्माराथ शुभेक्षणा
Sa brahmanam tada drishtva sansthitam bhaikshakankshinam
Kurvati patishushrusham sasmaratha shubhekshana
197.17
व्रीडिता साभवत्साध्वी तदा भरतसत्तम
भिक्षामादाय विप्राय निर्जगाम यशस्विनी
Vridita sabhavatsadhvi tada bharatasattama
Bhikshamadaya vipraya nirjagama yashasvini
197.18
ब्राह्मण उवाच
किमिदं भवति त्वं मां तिष्ठेत्युक्त्वा वराङ्गने
उपरोधं कृतवती न विसर्जितवत्यसि
Brahmana uvacha
Kimidam bhavati tvam mam tishthetyuktva varangane
Uparodham kritavati na visarjitavatyasi
197.19
मार्कण्डेय उवाच
ब्राह्मणं क्रोधसंतप्तं ज्वलन्तमिव तेजसा
दृष्ट्वा साध्वी मनुष्येन्द्र सान्त्वपूर्वं वचोऽब्रवीत्
Markandeya uvacha
Brahmanam krodhasantaptam jvalantamiva tejasa
Drishtva sadhvi manushyendra santvapurvam vachobravit
197.20
क्षन्तुमर्हसि मे विप्र भर्ता मे दैवतं महत्
स चापि क्षुधितः श्रान्तः प्राप्तः शुश्रूषितो मया
Kshantumarhasi me vipra bharta me daivatam mahat
Sa chapi kshudhitah shrantah praptah shushrushito maya
197.21
ब्राह्मण उवाच
ब्राह्मणा न गरीयांसो गरीयांस्ते पतिः कृतः
गृहस्थधर्मे वर्तन्ती ब्राह्मणानवमन्यसे
Brahmana uvacha
Brahmana na gariyanso gariyanste patih kritah
Grihasthadharme vartanti brahmananavamanyase
197.22
इन्द्रोऽप्येषां प्रणमते किं पुनर्मानुषा भुवि
अवलिप्ते न जानीषे वृद्धानां न श्रुतं त्वया
ब्राह्मणा ह्यग्निसदृशा दहेयुः पृथिवीमपि
Indropyesham pranamate kim punarmanusha bhuvi
Avalipte na janishe vriddhanam na shrutam tvaya
Brahmana hyagnisadrisha daheyuh prithivimapi
197.23
स्त्र्युवाच
नावजानाम्यहं विप्रान्देवैस्तुल्यान्मनस्विनः
अपराधमिमं विप्र क्षन्तुमर्हसि मेऽनघ
Stryuvacha
Navajanamyaham viprandevaistulyanmanasvinah
Aparadhamimam vipra kshantumarhasi menagha
197.24
जानामि तेजो विप्राणां महाभाग्यं च धीमताम्
अपेयः सागरः क्रोधात्कृतो हि लवणोदकः
Janami tejo vipranam mahabhagyam cha dhimatam
Apeyah sagarah krodhatkrito hi lavanodakah
197.25
तथैव दीप्ततपसां मुनीनां भावितात्मनाम्
येषां क्रोधाग्निरद्यापि दण्डके नोपशाम्यति
Tathaiva diptatapasam muninam bhavitatmanam
Yesham krodhagniradyapi dandake nopashamyati
197.26
ब्राह्मणानां परिभवाद्वातापिश्च दुरात्मवान्
अगस्त्यमृषिमासाद्य जीर्णः क्रूरो महासुरः
Brahmananam paribhavadvatapishcha duratmavan
Agastyamrishimasadya jirnah kruro mahasurah
197.27
प्रभावा बहवश्चापि श्रूयन्ते ब्रह्मवादिनाम्
क्रोधः सुविपुलो ब्रह्मन्प्रसादश्च महात्मनाम्
Prabhava bahavashchapi shruyante brahmavadinam
Krodhah suvipulo brahmanprasadashcha mahatmanam
197.28
अस्मिंस्त्वतिक्रमे ब्रह्मन्क्षन्तुमर्हसि मेऽनघ
पतिशुश्रूषया धर्मो यः स मे रोचते द्विज
Asminstvatikrame brahmankshantumarhasi menagha
Patishushrushaya dharmo yah sa me rochate dvija
197.29
दैवतेष्वपि सर्वेषु भर्ता मे दैवतं परम्
अविशेषेण तस्याहं कुर्यां धर्मं द्विजोत्तम
Daivateshvapi sarveshu bharta me daivatam param
Avisheshena tasyaham kuryam dharmam dvijottama
197.30
शुश्रूषायाः फलं पश्य पत्युर्ब्राह्मण यादृशम्
बलाका हि त्वया दग्धा रोषात्तद्विदितं मम
Shushrushayah phalam pashya patyurbrahmana yadrisham
Balaka hi tvaya dagdha roshattadviditam mama
197.31
क्रोधः शत्रुः शरीरस्थो मनुष्याणां द्विजोत्तम
यः क्रोधमोहौ त्यजति तं देवा ब्राह्मणं विदुः
Krodhah shatruh sharirastho manushyanam dvijottama
Yah krodhamohau tyajati tam deva brahmanam viduh
197.32
यो वदेदिह सत्यानि गुरुं संतोषयेत च
हिंसितश्च न हिंसेत तं देवा ब्राह्मणं विदुः
Yo vadediha satyani gurum santoshayeta cha
Hinsitashcha na hinseta tam deva brahmanam viduh
197.33
जितेन्द्रियो धर्मपरः स्वाध्यायनिरतः शुचिः
कामक्रोधौ वशे यस्य तं देवा ब्राह्मणं विदुः
Jitendriyo dharmaparah svadhyayaniratah shuchih
Kamakrodhau vashe yasya tam deva brahmanam viduh
197.34
यस्य चात्मसमो लोको धर्मज्ञस्य मनस्विनः
सर्वधर्मेषु च रतस्तं देवा ब्राह्मणं विदुः
Yasya chatmasamo loko dharmagyasya manasvinah
Sarvadharmeshu cha ratastam deva brahmanam viduh
197.35
योऽध्यापयेदधीयीत यजेद्वा याजयीत वा
दद्याद्वापि यथाशक्ति तं देवा ब्राह्मणं विदुः
Yodhyapayedadhiyita yajedva yajayita va
Dadyadvapi yathashakti tam deva brahmanam viduh
197.36
ब्रह्मचारी च वेदान्यो अधीयीत द्विजोत्तमः
स्वाध्याये चाप्रमत्तो वै तं देवा ब्राह्मणं विदुः
Brahmachari cha vedanyo adhiyita dvijottamah
Svadhyaye chapramatto vai tam deva brahmanam viduh
197.37
यद्ब्राह्मणानां कुशलं तदेषां परिकीर्तयेत्
सत्यं तथा व्याहरतां नानृते रमते मनः
Yadbrahmananam kushalam tadesham parikirtayet
Satyam tatha vyaharatam nanrite ramate manah
197.38
धनं तु ब्राह्मणस्याहुः स्वाध्यायं दममार्जवम्
इन्द्रियाणां निग्रहं च शाश्वतं द्विजसत्तम
सत्यार्जवे धर्ममाहुः परं धर्मविदो जनाः
Dhanam tu brahmanasyahuh svadhyayam damamarjavam
Indriyanam nigraham cha shashvatam dvijasattama
Satyarjave dharmamahuh param dharmavido janah
197.39
दुर्ज्ञेयः शाश्वतो धर्मः स तु सत्ये प्रतिष्ठितः
श्रुतिप्रमाणो धर्मः स्यादिति वृद्धानुशासनम्
Durgyeyah shashvato dharmah sa tu satye pratishthitah
Shrutipramano dharmah syaditi vriddhanushasanam
197.40
बहुधा दृश्यते धर्मः सूक्ष्म एव द्विजोत्तम
भवानपि च धर्मज्ञः स्वाध्यायनिरतः शुचिः
न तु तत्त्वेन भगवन्धर्मान्वेत्सीति मे मतिः
Bahudha drishyate dharmah sukshma eva dvijottama
Bhavanapi cha dharmagyah svadhyayaniratah shuchih
Na tu tattvena bhagavandharmanvetsiti me matih
197.41
मातापितृभ्यां शुश्रूषुः सत्यवादी जितेन्द्रियः
मिथिलायां वसन्व्याधः स ते धर्मान्प्रवक्ष्यति
तत्र गच्छस्व भद्रं ते यथाकामं द्विजोत्तम
Matapitribhyam shushrushuh satyavadi jitendriyah
Mithilayam vasanvyadhah sa te dharmanpravakshyati
Tatra gachchhasva bhadram te yathakamam dvijottama
197.42
अत्युक्तमपि मे सर्वं क्षन्तुमर्हस्यनिन्दित
स्त्रियो ह्यवध्याः सर्वेषां ये धर्मविदुषो जनाः
Atyuktamapi me sarvam kshantumarhasyanindita
Striyo hyavadhyah sarvesham ye dharmavidusho janah
197.43
ब्राह्मण उवाच
प्रीतोऽस्मि तव भद्रं ते गतः क्रोधश्च शोभने
उपालम्भस्त्वया ह्युक्तो मम निःश्रेयसं परम्
स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि साधयिष्यामि शोभने
Brahmana uvacha
Pritosmi tava bhadram te gatah krodhashcha shobhane
Upalambhastvaya hyukto mama nihshreyasam param
Svasti testu gamishyami sadhayishyami shobhane
197.44
मार्कण्डेय उवाच
तया विसृष्टो निर्गम्य स्वमेव भवनं ययौ
विनिन्दन्स द्विजोऽऽत्मानं कौशिको नरसत्तम
Markandeya uvacha
Taya visrishto nirgamya svameva bhavanam yayau
Vinindansa dvijotmanam kaushiko narasattama