UtshovChapter 137
137.1
लोमश उवाच
चङ्क्रम्यमाणः स तदा यवक्रीरकुतोभयः
जगाम माधवे मासि रैभ्याश्रमपदं प्रति
Lomasha uvacha
Chankramyamanah sa tada yavakrirakutobhayah
Jagama madhave masi raibhyashramapadam prati
137.2
स ददर्शाश्रमे पुण्ये पुष्पितद्रुमभूषिते
विचरन्तीं स्नुषां तस्य किंनरीमिव भारत
Sa dadarshashrame punye pushpitadrumabhushite
Vicharantim snusham tasya kinnarimiva bharata
137.3
यवक्रीस्तामुवाचेदमुपतिष्ठस्व मामिति
निर्लज्जो लज्जया युक्तां कामेन हृतचेतनः
Yavakristamuvachedamupatishthasva mamiti
Nirlajjo lajjaya yuktam kamena hritachetanah
137.4
सा तस्य शीलमाज्ञाय तस्माच्छापाच्च बिभ्यती
तेजस्वितां च रैभ्यस्य तथेत्युक्त्वा जगाम सा
Sa tasya shilamagyaya tasmachchhapachcha bibhyati
Tejasvitam cha raibhyasya tathetyuktva jagama sa
137.5
तत एकान्तमुन्नीय मज्जयामास भारत
आजगाम तदा रैभ्यः स्वमाश्रममरिंदम
Tata ekantamunniya majjayamasa bharata
Ajagama tada raibhyah svamashramamarindama
137.6
रुदन्तीं च स्नुषां दृष्ट्वा भार्यामार्तां परावसोः
सान्त्वयञ्श्लक्ष्णया वाचा पर्यपृच्छद्युधिष्ठिर
Rudantim cha snusham drishtva bharyamartam paravasoh
Santvayanshlakshnaya vacha paryaprichchhadyudhishthira
137.7
सा तस्मै सर्वमाचष्ट यवक्रीभाषितं शुभा
प्रत्युक्तं च यवक्रीतं प्रेक्षापूर्वं तदात्मना
Sa tasmai sarvamachashta yavakribhashitam shubha
Pratyuktam cha yavakritam prekshapurvam tadatmana
137.8
शृण्वानस्यैव रैभ्यस्य यवक्रीतविचेष्टितम्
दहन्निव तदा चेतः क्रोधः समभवन्महान्
Shrinvanasyaiva raibhyasya yavakritavicheshtitam
Dahanniva tada chetah krodhah samabhavanmahan
137.9
स तदा मन्युनाविष्टस्तपस्वी भृशकोपनः
अवलुप्य जटामेकां जुहावाग्नौ सुसंस्कृते
Sa tada manyunavishtastapasvi bhrishakopanah
Avalupya jatamekam juhavagnau susanskrite
137.10
ततः समभवन्नारी तस्या रूपेण संमिता
अवलुप्यापरां चाथ जुहावाग्नौ जटां पुनः
Tatah samabhavannari tasya rupena sammita
Avalupyaparam chatha juhavagnau jatam punah
137.11
ततः समभवद्रक्षो घोराक्षं भीमदर्शनम्
अब्रूतां तौ तदा रैभ्यं किं कार्यं करवामहे
Tatah samabhavadraksho ghoraksham bhimadarshanam
Abrutam tau tada raibhyam kim karyam karavamahe
137.12
तावब्रवीदृषिः क्रुद्धो यवक्रीर्वध्यतामिति
जग्मतुस्तौ तथेत्युक्त्वा यवक्रीतजिघांसया
Tavabravidrishih kruddho yavakrirvadhyatamiti
Jagmatustau tathetyuktva yavakritajighansaya
137.13
ततस्तं समुपास्थाय कृत्या सृष्टा महात्मना
कमण्डलुं जहारास्य मोहयित्वा तु भारत
Tatastam samupasthaya kritya srishta mahatmana
Kamandalum jaharasya mohayitva tu bharata
137.14
उच्छिष्टं तु यवक्रीतमपकृष्टकमण्डलुम्
तत उद्यतशूलः स राक्षसः समुपाद्रवत्
Uchchhishtam tu yavakritamapakrishtakamandalum
Tata udyatashulah sa rakshasah samupadravat
137.15
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य शूलहस्तं जिघांसया
यवक्रीः सहसोत्थाय प्राद्रवद्येन वै सरः
Tamapatantam samprekshya shulahastam jighansaya
Yavakrih sahasotthaya pradravadyena vai sarah
137.16
जलहीनं सरो दृष्ट्वा यवक्रीस्त्वरितः पुनः
जगाम सरितः सर्वास्ताश्चाप्यासन्विशोषिताः
Jalahinam saro drishtva yavakristvaritah punah
Jagama saritah sarvastashchapyasanvishoshitah
137.17
स काल्यमानो घोरेण शूलहस्तेन रक्षसा
अग्निहोत्रं पितुर्भीतः सहसा समुपाद्रवत्
Sa kalyamano ghorena shulahastena rakshasa
Agnihotram piturbhitah sahasa samupadravat
137.18
स वै प्रविशमानस्तु शूद्रेणान्धेन रक्षिणा
निगृहीतो बलाद्द्वारि सोऽवातिष्ठत पार्थिव
Sa vai pravishamanastu shudrenandhena rakshina
Nigrihito baladdvari sovatishthata parthiva
137.19
निगृहीतं तु शूद्रेण यवक्रीतं स राक्षसः
ताडयामास शूलेन स भिन्नहृदयोऽपतत्
Nigrihitam tu shudrena yavakritam sa rakshasah
Tadayamasa shulena sa bhinnahridayopatat
137.20
यवक्रीतं स हत्वा तु राक्षसो रैभ्यमागमत्
अनुज्ञातस्तु रैभ्येण तया नार्या सहाचरत्
Yavakritam sa hatva tu rakshaso raibhyamagamat
Anugyatastu raibhyena taya narya sahacharat