UtshovChapter 66
66.1
वैशंपायन उवाच
उत्थितायां पृथायां तु सुभद्रा भ्रातरं तदा
दृष्ट्वा चुक्रोश दुःखार्ता वचनं चेदमब्रवीत्
Vaishampayana uvacha
Utthitayam prithayam tu subhadra bhrataram tada
Drishtva chukrosha duhkharta vachanam chedamabravit
66.2
पुण्डरीकाक्ष पश्यस्व पौत्रं पार्थस्य धीमतः
परिक्षीणेषु कुरुषु परिक्षीणं गतायुषम्
Pundarikaksha pashyasva pautram parthasya dhimatah
Parikshineshu kurushu parikshinam gatayusham
66.3
इषीका द्रोणपुत्रेण भीमसेनार्थमुद्यता
सोत्तरायां निपतिता विजये मयि चैव ह
Ishika dronaputrena bhimasenarthamudyata
Sottarayam nipatita vijaye mayi chaiva ha
66.4
सेयं ज्वलन्ती हृदये मयि तिष्ठति केशव
यन्न पश्यामि दुर्धर्ष मम पुत्रसुतं विभो
Seyam jvalanti hridaye mayi tishthati keshava
Yanna pashyami durdharsha mama putrasutam vibho
66.5
किं नु वक्ष्यति धर्मात्मा धर्मराजो युधिष्ठिरः
भीमसेनार्जुनौ चापि माद्रवत्याः सुतौ च तौ
Kim nu vakshyati dharmatma dharmarajo yudhishthirah
Bhimasenarjunau chapi madravatyah sutau cha tau
66.6
श्रुत्वाभिमन्योस्तनयं जातं च मृतमेव च
मुषिता इव वार्ष्णेय द्रोणपुत्रेण पाण्डवाः
Shrutvabhimanyostanayam jatam cha mritameva cha
Mushita iva varshneya dronaputrena pandavah
66.7
अभिमन्युः प्रियः कृष्ण पितॄणां नात्र संशयः
ते श्रुत्वा किं नु वक्ष्यन्ति द्रोणपुत्रास्त्रनिर्जिताः
Abhimanyuh priyah krishna pitrinam natra sanshayah
Te shrutva kim nu vakshyanti dronaputrastranirjitah
66.8
भवितातः परं दुःखं किं नु मन्ये जनार्दन
अभिमन्योः सुतात्कृष्ण मृताज्जातादरिंदम
Bhavitatah param duhkham kim nu manye janardana
Abhimanyoh sutatkrishna mritajjatadarindama
66.9
साहं प्रसादये कृष्ण त्वामद्य शिरसा नता
पृथेयं द्रौपदी चैव ताः पश्य पुरुषोत्तम
Saham prasadaye krishna tvamadya shirasa nata
Pritheyam draupadi chaiva tah pashya purushottama
66.10
यदा द्रोणसुतो गर्भान्पाण्डूनां हन्ति माधव
तदा किल त्वया द्रौणिः क्रुद्धेनोक्तोऽरिमर्दन
Yada dronasuto garbhanpandunam hanti madhava
Tada kila tvaya draunih kruddhenoktorimardana
66.11
अकामं त्वा करिष्यामि ब्रह्मबन्धो नराधम
अहं संजीवयिष्यामि किरीटितनयात्मजम्
Akamam tva karishyami brahmabandho naradhama
Aham sanjivayishyami kirititanayatmajam
66.12
इत्येतद्वचनं श्रुत्वा जानमाना बलं तव
प्रसादये त्वा दुर्धर्ष जीवतामभिमन्युजः
Ityetadvachanam shrutva janamana balam tava
Prasadaye tva durdharsha jivatamabhimanyujah
66.13
यद्येवं त्वं प्रतिश्रुत्य न करोषि वचः शुभम्
सफलं वृष्णिशार्दूल मृतां मामुपधारय
Yadyevam tvam pratishrutya na karoshi vachah shubham
Saphalam vrishnishardula mritam mamupadharaya
66.14
अभिमन्योः सुतो वीर न संजीवति यद्ययम्
जीवति त्वयि दुर्धर्ष किं करिष्याम्यहं त्वया
Abhimanyoh suto vira na sanjivati yadyayam
Jivati tvayi durdharsha kim karishyamyaham tvaya
66.15
संजीवयैनं दुर्धर्ष मृतं त्वमभिमन्युजम्
सदृशाक्षसुतं वीर सस्यं वर्षन्निवाम्बुदः
Sanjivayainam durdharsha mritam tvamabhimanyujam
Sadrishakshasutam vira sasyam varshannivambudah
66.16
त्वं हि केशव धर्मात्मा सत्यवान्सत्यविक्रमः
स तां वाचमृतां कर्तुमर्हसि त्वमरिंदम
Tvam hi keshava dharmatma satyavansatyavikramah
Sa tam vachamritam kartumarhasi tvamarindama
66.17
इच्छन्नपि हि लोकांस्त्रीञ्जीवयेथा मृतानिमान्
किं पुनर्दयितं जातं स्वस्रीयस्यात्मजं मृतम्
Ichchhannapi hi lokanstrinjivayetha mritaniman
Kim punardayitam jatam svasriyasyatmajam mritam
66.18
प्रभावज्ञास्मि ते कृष्ण तस्मादेतद्ब्रवीमि ते
कुरुष्व पाण्डुपुत्राणामिमं परमनुग्रहम्
Prabhavagyasmi te krishna tasmadetadbravimi te
Kurushva panduputranamimam paramanugraham
66.19
स्वसेति वा महाबाहो हतपुत्रेति वा पुनः
प्रपन्ना मामियं वेति दयां कर्तुमिहार्हसि
Svaseti va mahabaho hataputreti va punah
Prapanna mamiyam veti dayam kartumiharhasi