Chapter 239
239.1
शुक उवाच
अध्यात्मं विस्तरेणेह पुनरेव वदस्व मे
यदध्यात्मं यथा चेदं भगवन्नृषिसत्तम
Shuka uvacha
Adhyatmam vistareneha punareva vadasva me
Yadadhyatmam yatha chedam bhagavannrishisattama
239.2
व्यास उवाच
अध्यात्मं यदिदं तात पुरुषस्येह विद्यते
तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि तस्य व्याख्यामिमां शृणु
Vyasa uvacha
Adhyatmam yadidam tata purushasyeha vidyate
Tatteham sampravakshyami tasya vyakhyamimam shrinu
239.3
भूमिरापस्तथा ज्योतिर्वायुराकाशमेव च
महाभूतानि भूतानां सागरस्योर्मयो यथा
Bhumirapastatha jyotirvayurakashameva cha
Mahabhutani bhutanam sagarasyormayo yatha
239.4
प्रसार्येह यथाङ्गानि कूर्मः संहरते पुनः
तद्वन्महान्ति भूतानि यवीयःसु विकुर्वते
Prasaryeha yathangani kurmah sanharate punah
Tadvanmahanti bhutani yaviyahsu vikurvate
239.5
इति तन्मयमेवेदं सर्वं स्थावरजङ्गमम्
सर्गे च प्रलये चैव तस्मान्निर्दिश्यते तथा
Iti tanmayamevedam sarvam sthavarajangamam
Sarge cha pralaye chaiva tasmannirdishyate tatha
239.6
महाभूतानि पञ्चैव सर्वभूतेषु भूतकृत्
अकरोत्तात वैषम्यं यस्मिन्यदनुपश्यति
Mahabhutani panchaiva sarvabhuteshu bhutakrit
Akarottata vaishamyam yasminyadanupashyati
239.7
शुक उवाच
अकरोद्यच्छरीरेषु कथं तदुपलक्षयेत्
इन्द्रियाणि गुणाः केचित्कथं तानुपलक्षयेत्
Shuka uvacha
Akarodyachchharireshu katham tadupalakshayet
Indriyani gunah kechitkatham tanupalakshayet
239.8
व्यास उवाच
एतत्ते वर्तयिष्यामि यथावदिह दर्शनम्
शृणु तत्त्वमिहैकाग्रो यथातत्त्वं यथा च तत्
Vyasa uvacha
Etatte vartayishyami yathavadiha darshanam
Shrinu tattvamihaikagro yathatattvam yatha cha tat
239.9
शब्दः श्रोत्रं तथा खानि त्रयमाकाशसंभवम्
प्राणश्चेष्टा तथा स्पर्श एते वायुगुणास्त्रयः
Shabdah shrotram tatha khani trayamakashasambhavam
Pranashcheshta tatha sparsha ete vayugunastrayah
239.10
रूपं चक्षुर्विपाकश्च त्रिधा ज्योतिर्विधीयते
रसोऽथ रसनं स्नेहो गुणास्त्वेते त्रयोऽम्भसाम्
Rupam chakshurvipakashcha tridha jyotirvidhiyate
Rasotha rasanam sneho gunastvete trayombhasam
239.11
घ्रेयं घ्राणं शरीरं च भूमेरेते गुणास्त्रयः
एतावानिन्द्रियग्रामो व्याख्यातः पाञ्चभौतिकः
Ghreyam ghranam shariram cha bhumerete gunastrayah
Etavanindriyagramo vyakhyatah panchabhautikah
239.12
वायोः स्पर्शो रसोऽद्भ्यश्च ज्योतिषो रूपमुच्यते
आकाशप्रभवः शब्दो गन्धो भूमिगुणः स्मृतः
Vayoh sparsho rasodbhyashcha jyotisho rupamuchyate
Akashaprabhavah shabdo gandho bhumigunah smritah
239.13
मनो बुद्धिश्च भावश्च त्रय एतेऽऽत्मयोनिजाः
न गुणानतिवर्तन्ते गुणेभ्यः परमा मताः
Mano buddhishcha bhavashcha traya etetmayonijah
Na gunanativartante gunebhyah parama matah
239.14
इन्द्रियाणि नरे पञ्च षष्ठं तु मन उच्यते
सप्तमीं बुद्धिमेवाहुः क्षेत्रज्ञं पुनरष्टमम्
Indriyani nare pancha shashtham tu mana uchyate
Saptamim buddhimevahuh kshetragyam punarashtamam
239.15
चक्षुरालोचनायैव संशयं कुरुते मनः
बुद्धिरध्यवसानाय साक्षी क्षेत्रज्ञ उच्यते
Chakshuralochanayaiva sanshayam kurute manah
Buddhiradhyavasanaya sakshi kshetragya uchyate
239.16
रजस्तमश्च सत्त्वं च त्रय एते स्वयोनिजाः
समाः सर्वेषु भूतेषु तद्गुणेषूपलक्षयेत्
Rajastamashcha sattvam cha traya ete svayonijah
Samah sarveshu bhuteshu tadguneshupalakshayet
239.17
यथा कूर्म इहाङ्गानि प्रसार्य विनियच्छति
एवमेवेन्द्रियग्रामं बुद्धिः सृष्ट्वा नियच्छति
Yatha kurma ihangani prasarya viniyachchhati
Evamevendriyagramam buddhih srishtva niyachchhati
239.18
यदूर्ध्वं पादतलयोरवाङ्मूर्ध्नश्च पश्यति
एतस्मिन्नेव कृत्ये वै वर्तते बुद्धिरुत्तमा
Yadurdhvam padatalayoravanmurdhnashcha pashyati
Etasminneva kritye vai vartate buddhiruttama
239.19
गुणान्नेनीयते बुद्धिर्बुद्धिरेवेन्द्रियाण्यपि
मनःषष्ठानि सर्वाणि बुद्ध्यभावे कुतो गुणाः
Gunanneniyate buddhirbuddhirevendriyanyapi
Manahshashthani sarvani buddhyabhave kuto gunah
239.20
तत्र यत्प्रीतिसंयुक्तं किंचिदात्मनि लक्षयेत्
प्रशान्तमिव संशुद्धं सत्त्वं तदुपधारयेत्
Tatra yatpritisanyuktam kinchidatmani lakshayet
Prashantamiva sanshuddham sattvam tadupadharayet
239.21
यत्तु संतापसंयुक्तं काये मनसि वा भवेत्
रजः प्रवर्तकं तत्स्यात्सततं हारि देहिनाम्
Yattu santapasanyuktam kaye manasi va bhavet
Rajah pravartakam tatsyatsatatam hari dehinam
239.22
यत्तु संमोहसंयुक्तमव्यक्तविषयं भवेत्
अप्रतर्क्यमविज्ञेयं तमस्तदुपधार्यताम्
Yattu sammohasanyuktamavyaktavishayam bhavet
Apratarkyamavigyeyam tamastadupadharyatam
239.23
प्रहर्षः प्रीतिरानन्दः साम्यं स्वस्थात्मचित्तता
अकस्माद्यदि वा कस्माद्वर्तते सात्त्विको गुणः
Praharshah pritiranandah samyam svasthatmachittata
Akasmadyadi va kasmadvartate sattviko gunah
239.24
अभिमानो मृषावादो लोभो मोहस्तथाक्षमा
लिङ्गानि रजसस्तानि वर्तन्ते हेत्वहेतुतः
Abhimano mrishavado lobho mohastathakshama
Lingani rajasastani vartante hetvahetutah
239.25
तथा मोहः प्रमादश्च तन्द्री निद्राप्रबोधिता
कथंचिदभिवर्तन्ते विज्ञेयास्तामसा गुणाः
Tatha mohah pramadashcha tandri nidraprabodhita
Kathanchidabhivartante vigyeyastamasa gunah