Chapter 127
127.1
युधिष्ठिर उवाच
नामृतस्येव पर्याप्तिर्ममास्ति ब्रुवति त्वयि
तस्मात्कथय भूयस्त्वं धर्ममेव पितामह
Yudhishthira uvacha
Namritasyeva paryaptirmamasti bruvati tvayi
Tasmatkathaya bhuyastvam dharmameva pitamaha
127.2
भीष्म उवाच
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम्
गौतमस्य च संवादं यमस्य च महात्मनः
Bhishma uvacha
Atrapyudaharantimamitihasam puratanam
Gautamasya cha sanvadam yamasya cha mahatmanah
127.3
पारियात्रगिरिं प्राप्य गौतमस्याश्रमो महान्
उवास गौतमो यत्र कालं तदपि मे शृणु
Pariyatragirim prapya gautamasyashramo mahan
Uvasa gautamo yatra kalam tadapi me shrinu
127.4
षष्टिं वर्षसहस्राणि सोऽतप्यद्गौतमस्तपः
तमुग्रतपसं युक्तं तपसा भावितं मुनिम्
Shashtim varshasahasrani sotapyadgautamastapah
Tamugratapasam yuktam tapasa bhavitam munim
127.5
उपयातो नरव्याघ्र लोकपालो यमस्तदा
तमपश्यत्सुतपसमृषिं वै गौतमं मुनिम्
Upayato naravyaghra lokapalo yamastada
Tamapashyatsutapasamrishim vai gautamam munim
127.6
स तं विदित्वा ब्रह्मर्षिर्यममागतमोजसा
प्राञ्जलिः प्रयतो भूत्वा उपसृप्तस्तपोधनः
Sa tam viditva brahmarshiryamamagatamojasa
Pranjalih prayato bhutva upasriptastapodhanah
127.7
तं धर्मराजो दृष्ट्वैव नमस्कृत्य नरर्षभम्
न्यमन्त्रयत धर्मेण क्रियतां किमिति ब्रुवन्
Tam dharmarajo drishtvaiva namaskritya nararshabham
Nyamantrayata dharmena kriyatam kimiti bruvan
127.8
गौतम उवाच
मातापितृभ्यामानृण्यं किं कृत्वा समवाप्नुयात्
कथं च लोकानश्नाति पुरुषो दुर्लभाञ्शुभान्
Gautama uvacha
Matapitribhyamanrinyam kim kritva samavapnuyat
Katham cha lokanashnati purusho durlabhanshubhan
127.9
यम उवाच
तपःशौचवता नित्यं सत्यधर्मरतेन च
मातापित्रोरहरहः पूजनं कार्यमञ्जसा
Yama uvacha
Tapahshauchavata nityam satyadharmaratena cha
Matapitroraharahah pujanam karyamanjasa
127.10
अश्वमेधैश्च यष्टव्यं बहुभिः स्वाप्तदक्षिणैः
तेन लोकानुपाश्नाति पुरुषोऽद्भुतदर्शनान्
Ashvamedhaishcha yashtavyam bahubhih svaptadakshinaih
Tena lokanupashnati purushodbhutadarshanan