Chapter 14
14.1
वैशंपायन उवाच
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्या भीमसेनोऽथ भीतवत्
गान्धारीं प्रत्युवाचेदं वचः सानुनयं तदा
Vaishampayana uvacha
Tachchhrutva vachanam tasya bhimasenotha bhitavat
Gandharim pratyuvachedam vachah sanunayam tada
14.2
अधर्मो यदि वा धर्मस्त्रासात्तत्र मया कृतः
आत्मानं त्रातुकामेन तन्मे त्वं क्षन्तुमर्हसि
Adharmo yadi va dharmastrasattatra maya kritah
Atmanam tratukamena tanme tvam kshantumarhasi
14.3
न हि युद्धेन पुत्रस्ते धर्मेण स महाबलः
शक्यः केनचिदुद्यन्तुमतो विषममाचरम्
Na hi yuddhena putraste dharmena sa mahabalah
Shakyah kenachidudyantumato vishamamacharam
14.4
सैन्यस्यैकोऽवशिष्टोऽयं गदायुद्धे च वीर्यवान्
मां हत्वा न हरेद्राज्यमिति चैतत्कृतं मया
Sainyasyaikovashishtoyam gadayuddhe cha viryavan
Mam hatva na haredrajyamiti chaitatkritam maya
14.5
राजपुत्रीं च पाञ्चालीमेकवस्त्रां रजस्वलाम्
भवत्या विदितं सर्वमुक्तवान्यत्सुतस्तव
Rajaputrim cha panchalimekavastram rajasvalam
Bhavatya viditam sarvamuktavanyatsutastava
14.6
सुयोधनमसंगृह्य न शक्या भूः ससागरा
केवला भोक्तुमस्माभिरतश्चैतत्कृतं मया
Suyodhanamasangrihya na shakya bhuh sasagara
Kevala bhoktumasmabhiratashchaitatkritam maya
14.7
तच्चाप्यप्रियमस्माकं पुत्रस्ते समुपाचरत्
द्रौपद्या यत्सभामध्ये सव्यमूरुमदर्शयत्
Tachchapyapriyamasmakam putraste samupacharat
Draupadya yatsabhamadhye savyamurumadarshayat
14.8
तत्रैव वध्यः सोऽस्माकं दुराचारोऽम्ब ते सुतः
धर्मराजाज्ञया चैव स्थिताः स्म समये तदा
Tatraiva vadhyah sosmakam duracharomba te sutah
Dharmarajagyaya chaiva sthitah sma samaye tada
14.9
वैरमुद्धुक्षितं राज्ञि पुत्रेण तव तन्महत्
क्लेशिताश्च वने नित्यं तत एतत्कृतं मया
Vairamuddhukshitam ragyi putrena tava tanmahat
Kleshitashcha vane nityam tata etatkritam maya
14.10
वैरस्यास्य गतः पारं हत्वा दुर्योधनं रणे
राज्यं युधिष्ठिरः प्राप्तो वयं च गतमन्यवः
Vairasyasya gatah param hatva duryodhanam rane
Rajyam yudhishthirah prapto vayam cha gatamanyavah
14.11
गान्धार्युवाच
न तस्यैष वधस्तात यत्प्रशंससि मे सुतम्
कृतवांश्चापि तत्सर्वं यदिदं भाषसे मयि
Gandharyuvacha
Na tasyaisha vadhastata yatprashansasi me sutam
Kritavanshchapi tatsarvam yadidam bhashase mayi
14.12
हताश्वे नकुले यत्तद्वृषसेनेन भारत
अपिबः शोणितं संख्ये दुःशासनशरीरजम्
Hatashve nakule yattadvrishasenena bharata
Apibah shonitam sankhye duhshasanasharirajam
14.13
सद्भिर्विगर्हितं घोरमनार्यजनसेवितम्
क्रूरं कर्माकरोः कस्मात्तदयुक्तं वृकोदर
Sadbhirvigarhitam ghoramanaryajanasevitam
Kruram karmakaroh kasmattadayuktam vrikodara
14.14
भीमसेन उवाच
अन्यस्यापि न पातव्यं रुधिरं किं पुनः स्वकम्
यथैवात्मा तथा भ्राता विशेषो नास्ति कश्चन
Bhimasena uvacha
Anyasyapi na patavyam rudhiram kim punah svakam
Yathaivatma tatha bhrata vishesho nasti kashchana
14.15
रुधिरं न व्यतिक्रामद्दन्तोष्ठं मेऽम्ब मा शुचः
वैवस्वतस्तु तद्वेद हस्तौ मे रुधिरोक्षितौ
Rudhiram na vyatikramaddantoshtham memba ma shuchah
Vaivasvatastu tadveda hastau me rudhirokshitau
14.16
हताश्वं नकुलं दृष्ट्वा वृषसेनेन संयुगे
भ्रातॄणां संप्रहृष्टानां त्रासः संजनितो मया
Hatashvam nakulam drishtva vrishasenena sanyuge
Bhratrinam samprahrishtanam trasah sanjanito maya
14.17
केशपक्षपरामर्शे द्रौपद्या द्यूतकारिते
क्रोधाद्यदब्रुवं चाहं तच्च मे हृदि वर्तते
Keshapakshaparamarshe draupadya dyutakarite
Krodhadyadabruvam chaham tachcha me hridi vartate
14.18
क्षत्रधर्माच्च्युतो राज्ञि भवेयं शाश्वतीः समाः
प्रतिज्ञां तामनिस्तीर्य ततस्तत्कृतवानहम्
Kshatradharmachchyuto ragyi bhaveyam shashvatih samah
Pratigyam tamanistirya tatastatkritavanaham
14.19
न मामर्हसि गान्धारि दोषेण परिशङ्कितुम्
अनिगृह्य पुरा पुत्रानस्मास्वनपकारिषु
Na mamarhasi gandhari doshena parishankitum
Anigrihya pura putranasmasvanapakarishu
14.20
गान्धार्युवाच
वृद्धस्यास्य शतं पुत्रान्निघ्नंस्त्वमपराजितः
कस्मान्न शेषयः कंचिद्येनाल्पमपराधितम्
Gandharyuvacha
Vriddhasyasya shatam putrannighnanstvamaparajitah
Kasmanna sheshayah kanchidyenalpamaparadhitam
14.21
संतानमावयोस्तात वृद्धयोर्हृतराज्ययोः
कथमन्धद्वयस्यास्य यष्टिरेका न वर्जिता
Santanamavayostata vriddhayorhritarajyayoh
Kathamandhadvayasyasya yashtireka na varjita
14.22
शेषे ह्यवस्थिते तात पुत्राणामन्तके त्वयि
न मे दुःखं भवेदेतद्यदि त्वं धर्ममाचरः
Sheshe hyavasthite tata putranamantake tvayi
Na me duhkham bhavedetadyadi tvam dharmamacharah