Chapter 222
222.1
जरितोवाच
अस्माद्बिलान्निष्पतितं श्येन आखुं जहार तम्
क्षुद्रं गृहीत्वा पादाभ्यां भयं न भविता ततः
Jaritovacha
Asmadbilannishpatitam shyena akhum jahara tam
Kshudram grihitva padabhyam bhayam na bhavita tatah
222.2
शार्ङ्गका ऊचुः
न हृतं तं वयं विद्मः श्येनेनाखुं कथंचन
अन्येऽपि भवितारोऽत्र तेभ्योऽपि भयमेव नः
Sharngaka uchuh
Na hritam tam vayam vidmah shyenenakhum kathanchana
Anyepi bhavitarotra tebhyopi bhayameva nah
222.3
संशयो ह्यग्निरागच्छेद्दृष्टं वायोर्निवर्तनम्
मृत्युर्नो बिलवासिभ्यो भवेन्मातरसंशयम्
Sanshayo hyagniragachchheddrishtam vayornivartanam
Mrityurno bilavasibhyo bhavenmatarasanshayam
222.4
निःसंशयात्संशयितो मृत्युर्मातर्विशिष्यते
चर खे त्वं यथान्यायं पुत्रान्वेत्स्यसि शोभनान्
Nihsanshayatsanshayito mrityurmatarvishishyate
Chara khe tvam yathanyayam putranvetsyasi shobhanan
222.5
जरितोवाच
अहं वै श्येनमायान्तमद्राक्षं बिलमन्तिकात्
संचरन्तं समादाय जहाराखुं बिलाद्बली
Jaritovacha
Aham vai shyenamayantamadraksham bilamantikat
Sancharantam samadaya jaharakhum biladbali
222.6
तं पतन्तमहं श्येनं त्वरिता पृष्ठतोऽन्वगाम्
आशिषोऽस्य प्रयुञ्जाना हरतो मूषकं बिलात्
Tam patantamaham shyenam tvarita prishthatonvagam
Ashishosya prayunjana harato mushakam bilat
222.7
यो नो द्वेष्टारमादाय श्येनराज प्रधावसि
भव त्वं दिवमास्थाय निरमित्रो हिरण्मयः
Yo no dveshtaramadaya shyenaraja pradhavasi
Bhava tvam divamasthaya niramitro hiranmayah
222.8
यदा स भक्षितस्तेन क्षुधितेन पतत्रिणा
तदाहं तमनुज्ञाप्य प्रत्युपायां गृहान्प्रति
Yada sa bhakshitastena kshudhitena patatrina
Tadaham tamanugyapya pratyupayam grihanprati
222.9
प्रविशध्वं बिलं पुत्रा विश्रब्धा नास्ति वो भयम्
श्येनेन मम पश्यन्त्या हृत आखुर्न संशयः
Pravishadhvam bilam putra vishrabdha nasti vo bhayam
Shyenena mama pashyantya hrita akhurna sanshayah
222.10
शार्ङ्गका ऊचुः
न विद्म वै वयं मातर्हृतमाखुमितः पुरा
अविज्ञाय न शक्ष्यामो बिलमाविशतुं वयम्
Sharngaka uchuh
Na vidma vai vayam matarhritamakhumitah pura
Avigyaya na shakshyamo bilamavishatum vayam
222.11
जरितोवाच
अहं हि तं प्रजानामि हृतं श्येनेन मूषकम्
अत एव भयं नास्ति क्रियतां वचनं मम
Jaritovacha
Aham hi tam prajanami hritam shyenena mushakam
Ata eva bhayam nasti kriyatam vachanam mama
222.12
शार्ङ्गका ऊचुः
न त्वं मिथ्योपचारेण मोक्षयेथा भयं महत्
समाकुलेषु ज्ञानेषु न बुद्धिकृतमेव तत्
Sharngaka uchuh
Na tvam mithyopacharena mokshayetha bhayam mahat
Samakuleshu gyaneshu na buddhikritameva tat
222.13
न चोपकृतमस्माभिर्न चास्मान्वेत्थ ये वयम्
पीड्यमाना भरस्यस्मान्का सती के वयं तव
Na chopakritamasmabhirna chasmanvettha ye vayam
Pidyamana bharasyasmanka sati ke vayam tava
222.14
तरुणी दर्शनीयासि समर्था भर्तुरेषणे
अनुगच्छ स्वभर्तारं पुत्रानाप्स्यसि शोभनान्
Taruni darshaniyasi samartha bhartureshane
Anugachchha svabhartaram putranapsyasi shobhanan
222.15
वयमप्यग्निमाविश्य लोकान्प्राप्स्यामहे शुभान्
अथास्मान्न दहेदग्निरायास्त्वं पुनरेव नः
Vayamapyagnimavishya lokanprapsyamahe shubhan
Athasmanna dahedagnirayastvam punareva nah
222.16
वैशंपायन उवाच
एवमुक्ता ततः शार्ङ्गी पुत्रानुत्सृज्य खाण्डवे
जगाम त्वरिता देशं क्षेममग्नेरनाश्रयम्
Vaishampayana uvacha
Evamukta tatah sharngi putranutsrijya khandave
Jagama tvarita desham kshemamagneranashrayam
222.17
ततस्तीक्ष्णार्चिरभ्यागाज्ज्वलितो हव्यवाहनः
यत्र शार्ङ्गा बभूवुस्ते मन्दपालस्य पुत्रकाः
Tatastikshnarchirabhyagajjvalito havyavahanah
Yatra sharnga babhuvuste mandapalasya putrakah
222.18
ते शार्ङ्गा ज्वलनं दृष्ट्वा ज्वलितं स्वेन तेजसा
जरितारिस्ततो वाचं श्रावयामास पावकम्
Te sharnga jvalanam drishtva jvalitam svena tejasa
Jaritaristato vacham shravayamasa pavakam