UtshovChapter 210
210.1
वैशंपायन उवाच
सोऽपरान्तेषु तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च
सर्वाण्येवानुपूर्व्येण जगामामितविक्रमः
Vaishampayana uvacha
Soparanteshu tirthani punyanyayatanani cha
Sarvanyevanupurvyena jagamamitavikramah
210.2
समुद्रे पश्चिमे यानि तीर्थान्यायतनानि च
तानि सर्वाणि गत्वा स प्रभासमुपजग्मिवान्
Samudre pashchime yani tirthanyayatanani cha
Tani sarvani gatva sa prabhasamupajagmivan
210.3
प्रभासदेशं संप्राप्तं बीभत्सुमपराजितम्
तीर्थान्यनुचरन्तं च शुश्राव मधुसूदनः
Prabhasadesham sampraptam bibhatsumaparajitam
Tirthanyanucharantam cha shushrava madhusudanah
210.4
ततोऽभ्यगच्छत्कौन्तेयमज्ञातो नाम माधवः
ददृशाते तदान्योन्यं प्रभासे कृष्णपाण्डवौ
Tatobhyagachchhatkaunteyamagyato nama madhavah
Dadrishate tadanyonyam prabhase krishnapandavau
210.5
तावन्योन्यं समाश्लिष्य पृष्ट्वा च कुशलं वने
आस्तां प्रियसखायौ तौ नरनारायणावृषी
Tavanyonyam samashlishya prishtva cha kushalam vane
Astam priyasakhayau tau naranarayanavrishi
210.6
ततोऽर्जुनं वासुदेवस्तां चर्यां पर्यपृच्छत
किमर्थं पाण्डवेमानि तीर्थान्यनुचरस्युत
Tatorjunam vasudevastam charyam paryaprichchhata
Kimartham pandavemani tirthanyanucharasyuta
210.7
ततोऽर्जुनो यथावृत्तं सर्वमाख्यातवांस्तदा
श्रुत्वोवाच च वार्ष्णेय एवमेतदिति प्रभुः
Tatorjuno yathavrittam sarvamakhyatavanstada
Shrutvovacha cha varshneya evametaditi prabhuh
210.8
तौ विहृत्य यथाकामं प्रभासे कृष्णपाण्डवौ
महीधरं रैवतकं वासायैवाभिजग्मतुः
Tau vihritya yathakamam prabhase krishnapandavau
Mahidharam raivatakam vasayaivabhijagmatuh
210.9
पूर्वमेव तु कृष्णस्य वचनात्तं महीधरम्
पुरुषाः समलंचक्रुरुपजह्रुश्च भोजनम्
Purvameva tu krishnasya vachanattam mahidharam
Purushah samalanchakrurupajahrushcha bhojanam
210.10
प्रतिगृह्यार्जुनः सर्वमुपभुज्य च पाण्डवः
सहैव वासुदेवेन दृष्टवान्नटनर्तकान्
Pratigrihyarjunah sarvamupabhujya cha pandavah
Sahaiva vasudevena drishtavannatanartakan
210.11
अभ्यनुज्ञाप्य तान्सर्वानर्चयित्वा च पाण्डवः
सत्कृतं शयनं दिव्यमभ्यगच्छन्महाद्युतिः
Abhyanugyapya tansarvanarchayitva cha pandavah
Satkritam shayanam divyamabhyagachchhanmahadyutih
210.12
तीर्थानां दर्शनं चैव पर्वतानां च भारत
आपगानां वनानां च कथयामास सात्वते
Tirthanam darshanam chaiva parvatanam cha bharata
Apaganam vananam cha kathayamasa satvate
210.13
स कथाः कथयन्नेव निद्रया जनमेजय
कौन्तेयोऽपहृतस्तस्मिञ्शयने स्वर्गसंमिते
Sa kathah kathayanneva nidraya janamejaya
Kaunteyopahritastasminshayane svargasammite
210.14
मधुरेण स गीतेन वीणाशब्देन चानघ
प्रबोध्यमानो बुबुधे स्तुतिभिर्मङ्गलैस्तथा
Madhurena sa gitena vinashabdena chanagha
Prabodhyamano bubudhe stutibhirmangalaistatha
210.15
स कृत्वावश्यकार्याणि वार्ष्णेयेनाभिनन्दितः
रथेन काञ्चनाङ्गेन द्वारकामभिजग्मिवान्
Sa kritvavashyakaryani varshneyenabhinanditah
Rathena kanchanangena dvarakamabhijagmivan
210.16
अलंकृता द्वारका तु बभूव जनमेजय
कुन्तीसुतस्य पूजार्थमपि निष्कुटकेष्वपि
Alankrita dvaraka tu babhuva janamejaya
Kuntisutasya pujarthamapi nishkutakeshvapi
210.17
दिदृक्षवश्च कौन्तेयं द्वारकावासिनो जनाः
नरेन्द्रमार्गमाजग्मुस्तूर्णं शतसहस्रशः
Didrikshavashcha kaunteyam dvarakavasino janah
Narendramargamajagmusturnam shatasahasrashah
210.18
अवलोकेषु नारीणां सहस्राणि शतानि च
भोजवृष्ण्यन्धकानां च समवायो महानभूत्
Avalokeshu narinam sahasrani shatani cha
Bhojavrishnyandhakanam cha samavayo mahanabhut
210.19
स तथा सत्कृतः सर्वैर्भोजवृष्ण्यन्धकात्मजैः
अभिवाद्याभिवाद्यांश्च सर्वैश्च प्रतिनन्दितः
Sa tatha satkritah sarvairbhojavrishnyandhakatmajaih
Abhivadyabhivadyanshcha sarvaishcha pratinanditah
210.20
कुमारैः सर्वशो वीरः सत्कारेणाभिवादितः
समानवयसः सर्वानाश्लिष्य स पुनः पुनः
Kumaraih sarvasho virah satkarenabhivaditah
Samanavayasah sarvanashlishya sa punah punah
210.21
कृष्णस्य भवने रम्ये रत्नभोज्यसमावृते
उवास सह कृष्णेन बहुलास्तत्र शर्वरीः
Krishnasya bhavane ramye ratnabhojyasamavrite
Uvasa saha krishnena bahulastatra sharvarih