Chapter 141
141.1
वैशंपायन उवाच
भीमसेनस्तु तं दृष्ट्वा राक्षसं प्रहसन्निव
भगिनीं प्रति संक्रुद्धमिदं वचनमब्रवीत्
Vaishampayana uvacha
Bhimasenastu tam drishtva rakshasam prahasanniva
Bhaginim prati sankruddhamidam vachanamabravit
141.2
किं ते हिडिम्ब एतैर्वा सुखसुप्तैः प्रबोधितैः
मामासादय दुर्बुद्धे तरसा त्वं नराशन
Kim te hidimba etairva sukhasuptaih prabodhitaih
Mamasadaya durbuddhe tarasa tvam narashana
141.3
मय्येव प्रहरैहि त्वं न स्त्रियं हन्तुमर्हसि
विशेषतोऽनपकृते परेणापकृते सति
Mayyeva praharaihi tvam na striyam hantumarhasi
Visheshatonapakrite parenapakrite sati
141.4
न हीयं स्ववशा बाला कामयत्यद्य मामिह
चोदितैषा ह्यनङ्गेन शरीरान्तरचारिणा
भगिनी तव दुर्बुद्धे राक्षसानां यशोहर
Na hiyam svavasha bala kamayatyadya mamiha
Choditaisha hyanangena sharirantaracharina
Bhagini tava durbuddhe rakshasanam yashohara
141.5
त्वन्नियोगेन चैवेयं रूपं मम समीक्ष्य च
कामयत्यद्य मां भीरुर्नैषा दूषयते कुलम्
Tvanniyogena chaiveyam rupam mama samikshya cha
Kamayatyadya mam bhirurnaisha dushayate kulam
141.6
अनङ्गेन कृते दोषे नेमां त्वमिह राक्षस
मयि तिष्ठति दुष्टात्मन्न स्त्रियं हन्तुमर्हसि
Anangena krite doshe nemam tvamiha rakshasa
Mayi tishthati dushtatmanna striyam hantumarhasi
141.7
समागच्छ मया सार्धमेकेनैको नराशन
अहमेव नयिष्यामि त्वामद्य यमसादनम्
Samagachchha maya sardhamekenaiko narashana
Ahameva nayishyami tvamadya yamasadanam
141.8
अद्य ते तलनिष्पिष्टं शिरो राक्षस दीर्यताम्
कुञ्जरस्येव पादेन विनिष्पिष्टं बलीयसः
Adya te talanishpishtam shiro rakshasa diryatam
Kunjarasyeva padena vinishpishtam baliyasah
141.9
अद्य गात्राणि क्रव्यादाः श्येना गोमायवश्च ते
कर्षन्तु भुवि संहृष्टा निहतस्य मया मृधे
Adya gatrani kravyadah shyena gomayavashcha te
Karshantu bhuvi sanhrishta nihatasya maya mridhe
141.10
क्षणेनाद्य करिष्येऽहमिदं वनमकण्टकम्
पुरस्ताद्दूषितं नित्यं त्वया भक्षयता नरान्
Kshanenadya karishyehamidam vanamakantakam
Purastaddushitam nityam tvaya bhakshayata naran
141.11
अद्य त्वां भगिनी पाप कृष्यमाणं मया भुवि
द्रक्षत्यद्रिप्रतीकाशं सिंहेनेव महाद्विपम्
Adya tvam bhagini papa krishyamanam maya bhuvi
Drakshatyadripratikasham sinheneva mahadvipam
141.12
निराबाधास्त्वयि हते मया राक्षसपांसन
वनमेतच्चरिष्यन्ति पुरुषा वनचारिणः
Nirabadhastvayi hate maya rakshasapansana
Vanametachcharishyanti purusha vanacharinah
141.13
हिडिम्ब उवाच
गर्जितेन वृथा किं ते कत्थितेन च मानुष
कृत्वैतत्कर्मणा सर्वं कत्थेथा मा चिरं कृथाः
Hidimba uvacha
Garjitena vritha kim te katthitena cha manusha
Kritvaitatkarmana sarvam katthetha ma chiram krithah
141.14
बलिनं मन्यसे यच्च आत्मानमपराक्रमम्
ज्ञास्यस्यद्य समागम्य मयात्मानं बलाधिकम्
Balinam manyase yachcha atmanamaparakramam
Gyasyasyadya samagamya mayatmanam baladhikam
141.15
न तावदेतान्हिंसिष्ये स्वपन्त्वेते यथासुखम्
एष त्वामेव दुर्बुद्धे निहन्म्यद्याप्रियंवदम्
Na tavadetanhinsishye svapantvete yathasukham
Esha tvameva durbuddhe nihanmyadyapriyanvadam
141.16
पीत्वा तवासृग्गात्रेभ्यस्ततः पश्चादिमानपि
हनिष्यामि ततः पश्चादिमां विप्रियकारिणीम्
Pitva tavasriggatrebhyastatah pashchadimanapi
Hanishyami tatah pashchadimam vipriyakarinim
141.17
वैशंपायन उवाच
एवमुक्त्वा ततो बाहुं प्रगृह्य पुरुषादकः
अभ्यधावत संक्रुद्धो भीमसेनमरिंदमम्
Vaishampayana uvacha
Evamuktva tato bahum pragrihya purushadakah
Abhyadhavata sankruddho bhimasenamarindamam
141.18
तस्याभिपततस्तूर्णं भीमो भीमपराक्रमः
वेगेन प्रहृतं बाहुं निजग्राह हसन्निव
Tasyabhipatatasturnam bhimo bhimaparakramah
Vegena prahritam bahum nijagraha hasanniva
141.19
निगृह्य तं बलाद्भीमो विस्फुरन्तं चकर्ष ह
तस्माद्देशाद्धनूंष्यष्टौ सिंहः क्षुद्रमृगं यथा
Nigrihya tam baladbhimo visphurantam chakarsha ha
Tasmaddeshaddhanunshyashtau sinhah kshudramrigam yatha
141.20
ततः स राक्षसः क्रुद्धः पाण्डवेन बलाद्धृतः
भीमसेनं समालिङ्ग्य व्यनदद्भैरवं रवम्
Tatah sa rakshasah kruddhah pandavena baladdhritah
Bhimasenam samalingya vyanadadbhairavam ravam
141.21
पुनर्भीमो बलादेनं विचकर्ष महाबलः
मा शब्दः सुखसुप्तानां भ्रातॄणां मे भवेदिति
Punarbhimo baladenam vichakarsha mahabalah
Ma shabdah sukhasuptanam bhratrinam me bhavediti
141.22
अन्योन्यं तौ समासाद्य विचकर्षतुरोजसा
राक्षसो भीमसेनश्च विक्रमं चक्रतुः परम्
Anyonyam tau samasadya vichakarshaturojasa
Rakshaso bhimasenashcha vikramam chakratuh param
141.23
बभञ्जतुर्महावृक्षाँल्लताश्चाकर्षतुस्ततः
मत्ताविव सुसंरब्धौ वारणौ षष्टिहायनौ
Babhanjaturmahavrikshanllatashchakarshatustatah
Mattaviva susanrabdhau varanau shashtihayanau
141.24
तयोः शब्देन महता विबुद्धास्ते नरर्षभाः
सह मात्रा तु ददृशुर्हिडिम्बामग्रतः स्थिताम्
Tayoh shabdena mahata vibuddhaste nararshabhah
Saha matra tu dadrishurhidimbamagratah sthitam