UtshovSarga 6
6.1
लंकायाम् तु कृतम् कर्म घोरम् दृष्ट्वा भव आवहम् ।
राक्षस इन्द्रो हनुमता शक्रेण इव महात्मना ॥६-६-१॥
Lankayam tu kritam karma ghoram drishtva bhava avaham
Rakshasa indro hanumata shakrena iva mahatmana
6.2
अब्रवीद् राक्षसान् सर्वान् ह्रिया किम्चिद् अवान् मुखः ।
धर्षिता च प्रविष्टा च लंका दुष्प्रसहा पुरी ॥६-६-२॥
Abravid rakshasan sarvan hriya kimchid avan mukhah
Dharshita cha pravishta cha lanka dushprasaha puri
6.3
तेन वानर मात्रेण दृष्टा सीता च जानकी ।
प्रसादो धर्षितः चैत्यः प्रवरा राक्षसा हताः ॥६-६-३॥
Tena vanara matrena drishta sita cha janaki
Prasado dharshitah chaityah pravara rakshasa hatah
6.4
आविला च पुरी लंका सर्वा हनुमता कृता ।
किम् करिष्यामि भद्रम् वः किम् वा युक्तम् अनन्तरम् ॥६-६-४॥
Avila cha puri lanka sarva hanumata krita
Kim karishyami bhadram vah kim va yuktam anantaram
6.5
उच्यताम् नः समर्थम् यत् कृतम् च सुकृतम् भवेत् ।
मन्त्र मूलम् हि विजयम् प्राहुर् आर्या मनस्विनः ॥६-६-५॥
Uchyatam nah samartham yat kritam cha sukritam bhavet
Mantra mulam hi vijayam prahur arya manasvinah
6.6
तस्माद् वै रोचये मन्त्रम् रामम् प्रति महाबलाः ।
त्रिविधाः पुरुषा लोके उत्तम अधम मध्यमाः ॥६-६-६॥
Tasmad vai rochaye mantram ramam prati mahabalah
Trividhah purusha loke uttama adhama madhyamah
6.7
तेषाम् तु समवेतानाम् गुण दोषम् वदामि अहम् ।
मन्त्रिभिर् हित सम्युक्तैः समर्थैर् मन्त्र निर्णये ॥६-६-७॥
Tesham tu samavetanam guna dosham vadami aham
Mantribhir hita samyuktaih samarthair mantra nirnaye
6.8
मित्रैर् वा अपि समान अर्थैर् बान्धवैर् अपि वा हितैः ।
सहितो मन्त्रयित्वा यः कर्म आरम्भान् प्रवर्तयेत् ॥६-६-८॥
Mitrair va api samana arthair bandhavair api va hitaih
Sahito mantrayitva yah karma arambhan pravartayet
6.9
दैवे च कुरुते यत्नम् तम् आहुः पुरुष उत्तमम् ।
एको अर्थम् विम्Rशेद् एको धर्मे प्रकुरुते मनः ॥६-६-९॥
Daive cha kurute yatnam tam ahuh purusha uttamam
Eko artham vimRshed eko dharme prakurute manah
6.10
एकः कार्याणि कुरुते तम् आहुर् मध्यमम् नरम् ।
गुण दोषाव् अनिश्चित्य त्यक्त्वा दैव व्यपाश्रयम् ॥६-६-१०॥
Ekah karyani kurute tam ahur madhyamam naram
Guna doshav anishchitya tyaktva daiva vyapashrayam
6.11
करिष्यामि इति यः कार्यम् उपेक्षेत् स नर अधमः ।
यथा इमे पुरुषा नित्यम् उत्तम अधम मध्यमाः ॥६-६-११॥
Karishyami iti yah karyam upekshet sa nara adhamah
Yatha ime purusha nityam uttama adhama madhyamah
6.12
एवम् मन्त्रो अपि विज्ञेय उत्तम अधम मध्यमः ।
ऐकमत्यम् उपागम्य शास्त्र दृष्टेन चक्षुषा ॥६-६-१२॥
Evam mantro api vigyeya uttama adhama madhyamah
Aikamatyam upagamya shastra drishtena chakshusha
6.13
मन्त्रिणो यत्र निरस्तास् तम् आहुर् मन्त्रम् उत्तमम् ।
बह्व्यो अपि मतयो गत्वा मन्त्रिणो हि अर्थ निर्णये ॥६-६-१३॥
Mantrino yatra nirastas tam ahur mantram uttamam
Bahvyo api matayo gatva mantrino hi artha nirnaye
6.14
पुनर् यत्र एकताम् प्राप्तः स मन्त्रो मध्यमः स्मृतः ।
अन्योन्य मतिम् आस्थाय यत्र सम्प्रतिभाष्यते ॥६-६-१४॥
Punar yatra ekatam praptah sa mantro madhyamah smritah
Anyonya matim asthaya yatra sampratibhashyate
6.15
न च ऐकमत्ये श्रेयो अस्ति मन्त्रः सो अधम उच्यते ।
तस्मात् सुमन्त्रितम् साधु भवन्तो मन्त्रि सत्तमाः ॥६-६-१५॥
Na cha aikamatye shreyo asti mantrah so adhama uchyate
Tasmat sumantritam sadhu bhavanto mantri sattamah
6.16
कार्यम् सम्प्रतिपद्यन्ताम् एतत् कृत्यतमम् मम ।
वानराणाम् हि वीराणाम् सहस्रैः परिवारितः ॥६-६-१६॥
Karyam sampratipadyantam etat krityatamam mama
Vanaranam hi viranam sahasraih parivaritah
6.17
रामो अभ्येति पुरीम् लंकाम् अस्माकम् उपरोधकः ।
तरिष्यति च सुव्यक्तम् राघवः सागरम् सुखम् ॥६-६-१७॥
Ramo abhyeti purim lankam asmakam uparodhakah
Tarishyati cha suvyaktam raghavah sagaram sukham
6.18
तरसा युक्त रूपेण सानुजः सबल अनुगः ।
समुद्रमुच्छोषयति वीर्येणान्यत्करोति वा ॥६-६-१८॥
Tarasa yukta rupena sanujah sabala anugah
Samudramuchchhoshayati viryenanyatkaroti va
6.19
तस्मिन्न् एवम् गते कार्ये विरुद्धे वानरैः सह ।
हितम् पुरे च सैन्ये च सर्वम् सम्मन्त्र्यताम् मम ॥६-६-१९॥
Tasminn evam gate karye viruddhe vanaraih saha
Hitam pure cha sainye cha sarvam sammantryatam mama