UtshovGet the app

Sarga 13

13.1

ऋश्यमूकात् स धर्मात्मा किष्किन्धाम् लक्ष्मण अग्रजः ।
जगाम सह सुग्रीवो वालि विक्रम पालिताम् ॥४-१३-१॥

Rishyamukat sa dharmatma kishkindham lakshmana agrajah
Jagama saha sugrivo vali vikrama palitam

13.2

समुद्यम्य महत् चापम् रामः कांचन भूषितम् ।
शराम् च आदित्य संकाशान् गृहीत्वा रण साधकान् ॥४-१३-२॥

Samudyamya mahat chapam ramah kanchana bhushitam
Sharam cha aditya sankashan grihitva rana sadhakan

13.3

अग्रतः तु ययौ तस्य राघवस्य महात्मनः ।
सुग्रीवः संहत ग्रीवो लक्ष्मणः च महाबलः ॥४-१३-३॥

Agratah tu yayau tasya raghavasya mahatmanah
Sugrivah sanhata grivo lakshmanah cha mahabalah

13.4

पृष्ठतो हनुमान् वीरो नलो नीलः च वीर्यवान् ।
तारः चैव महातेजा हरि यूथप यूथपाः ॥४-१३-४॥

Prishthato hanuman viro nalo nilah cha viryavan
Tarah chaiva mahateja hari yuthapa yuthapah

13.5

ते वीक्षमाणा वृक्षाम् च पुष्प भार अवलम्बिनः ।
प्रसन्न अंबुवहाः चैव सरितः सागरम् गमाः ॥४-१३-५॥

Te vikshamana vriksham cha pushpa bhara avalambinah
Prasanna ambuvahah chaiva saritah sagaram gamah

13.6

कन्दराणि च शैलाम् च निर्दराणि गुहाः तथा ।
शिखराणि च मुख्यानि दरीः च प्रिय दर्शनाः ॥४-१३-६॥

Kandarani cha shailam cha nirdarani guhah tatha
Shikharani cha mukhyani darih cha priya darshanah

13.7

वैदूर्य विमलैः तोयैः पद्मैः च आकोश कुड्मलैः ।
शोभितान् सजलान् मार्गे तटाकान् च अवलोकयन् ॥४-१३-७॥

Vaidurya vimalaih toyaih padmaih cha akosha kudmalaih
Shobhitan sajalan marge tatakan cha avalokayan

13.8

कारण्डैस्सारसैर्हम्सैर्वञ्जुलैर्जलकुक्कुटैः ।
चक्रवाकैस्थाचान्यैश्शकुनैर्प्रतिनादितान्।यद्वा -कारण्डैः सारसैः हंसैः वंजुलैः जल कुक्कुटैः ।चक्रवाकैः तथा च अन्यैः शकुनैः प्रतिनादितान् ॥४-१३-८॥

Karandaissarasairhamsairvanjulairjalakukkutaih
Chakravakaisthachanyaishshakunairpratinaditan, yadva -karandaih sarasaih hansaih vanjulaih jala kukkutaih, chakravakaih tatha cha anyaih shakunaih pratinaditan

13.9

मृदुशष्पाङ्कुराअहारान्निर्भयान्वनगोचरान् ।
चरतांसर्वतोपश्यन्स्थलीषु हरिणान्स्थितान्।यद्वा -मृदु शष्प अंकुर आहारान् निर्भयान् वन गोचरान् ।चरताम् सर्वतो अपश्यन् स्थलीषु हरिणान् स्थितान् ॥४-१३-९॥

Mridushashpankuraaharannirbhayanvanagocharan
Charatansarvatopashyansthalishu harinansthitan, yadva -mridu shashpa ankura aharan nirbhayan vana gocharan, charatam sarvato apashyan sthalishu harinan sthitan

13.10

तटाक वैरिणः च अपि शुक्ल दन्त विभूषितान् ।
घोरान् एकचरान् वन्यान् द्विरदान् कूल घातिनः ॥४-१३-१०॥

Tataka vairinah cha api shukla danta vibhushitan
Ghoran ekacharan vanyan dviradan kula ghatinah

13.11

मत्तन् गिरि तट उद्घुष्टान् पर्वतान् इव जंगमान् ।
वानरान् द्विरद प्रख्यान् मही रेणु समुक्षितान् ॥४-१३-११॥

Mattan giri tata udghushtan parvatan iva jangaman
Vanaran dvirada prakhyan mahi renu samukshitan

13.12

वने वन चराम् च अन्यान् खेचराम् च विहंगमान् ।
पश्यन्तः त्वरिता जग्मुः सुग्रीव वश वर्तिनः ॥४-१३-१२॥

Vane vana charam cha anyan khecharam cha vihangaman
Pashyantah tvarita jagmuh sugriva vasha vartinah

13.13

तेषाम् तु गच्छताम् तत्र त्वरितम् रघुनंदनः ।
द्रुम षण्ड वनम् दृष्ट्वा रामः सुग्रीवम् अब्रवीत् ॥४-१३-१३॥

Tesham tu gachchhatam tatra tvaritam raghunandanah
Druma shanda vanam drishtva ramah sugrivam abravit

13.14

एष मेघ इव आकाशे वृक्ष षण्डः प्रकाशते ।
मेघ संघात विपुलः पर्यन्त कदली वृतः ॥४-१३-१४॥

Esha megha iva akashe vriksha shandah prakashate
Megha sanghata vipulah paryanta kadali vritah

13.15

किम् एतत् ज्ञातुम् इच्छामि सखे कौतूहलम् मम ।
कौतूहल अपनयनम् कर्तुम् इच्छामि अहम् त्वया ॥४-१३-१५॥

Kim etat gyatum ichchhami sakhe kautuhalam mama
Kautuhala apanayanam kartum ichchhami aham tvaya

13.16

तस्य तद् वचनम् श्रुत्वा राघवस्य महात्मनः ।
गच्छन्न् एव आचचक्षे अथ सुग्रीवः तत् महद् वनम् ॥४-१३-१६॥

Tasya tad vachanam shrutva raghavasya mahatmanah
Gachchhann eva achachakshe atha sugrivah tat mahad vanam

13.17

एतद् राघव विस्तीर्णम् आश्रमम् श्रम नाशनम् ।
उद्यान वन संपन्नम् स्वादु मूल फल उदकम् ॥४-१३-१७॥

Etad raghava vistirnam ashramam shrama nashanam
Udyana vana sampannam svadu mula phala udakam

13.18

अत्र सप्तजना नाम मुनयः संशित व्रताः ।
सप्त एव आसन् अधः शीर्षा नियतम् जल शायिनः ॥४-१३-१८॥

Atra saptajana nama munayah sanshita vratah
Sapta eva asan adhah shirsha niyatam jala shayinah

13.19

सप्त रात्रे कृत आहारा वायुना अचल वासिनः ।
दिवम् वर्ष शतैः याताः सप्तभिः सकलेवराः ॥४-१३-१९॥

Sapta ratre krita ahara vayuna achala vasinah
Divam varsha shataih yatah saptabhih sakalevarah

13.20

तेषाम् एतत् प्रभावेण द्रुम प्राकार संवृतम् ।
आश्रमम् सुदुराधर्षम् अपि स इन्द्रैः सुर असुरैः ॥४-१३-२०॥

Tesham etat prabhavena druma prakara sanvritam
Ashramam suduradharsham api sa indraih sura asuraih

13.21

पक्षिणो वर्जयन्ति एतत् तथा अन्ये वनचारिणः ।
विशन्ति मोहाद् ये अपि अत्र न निवर्तन्ते ते पुनः ॥४-१३-२१॥

Pakshino varjayanti etat tatha anye vanacharinah
Vishanti mohad ye api atra na nivartante te punah

13.22

विभूषण रवाअः च अत्र श्रूयंते सकलाक्षराः ।
तूर्य गीत स्वनाअः च अपि गन्धो दिव्यः च राघव ॥४-१३-२२॥

Vibhushana ravaah cha atra shruyante sakalaksharah
Turya gita svanaah cha api gandho divyah cha raghava

13.23

त्रेताग्नयो अपि दीप्यन्ते धूमो हि एष प्रदृश्यते ।
वेष्टयन् इव वृक्ष अग्रान् कपोत अंग अरुणो घनः ॥४-१३-२३॥

Tretagnayo api dipyante dhumo hi esha pradrishyate
Veshtayan iva vriksha agran kapota anga aruno ghanah

13.24

एते वृक्षाः प्रकाशन्ते धूम संसक्त मस्तकाः ।
मेघ जाल प्रतिच्छन्ना वैदूर्य गिरयो यथा ॥४-१३-२४॥

Ete vrikshah prakashante dhuma sansakta mastakah
Megha jala pratichchhanna vaidurya girayo yatha

13.25

कुरु प्रणामम् धर्मात्मन् तेषाम् उद्दिश्य राघवः ।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा प्रयतः संयत अंजलिः ॥४-१३-२५॥

Kuru pranamam dharmatman tesham uddishya raghavah
Lakshmanena saha bhratra prayatah sanyata anjalih

13.26

प्रणमन्ति हि ये तेषाम् ऋषीणाम् भावित आत्मनाम् ।
न तेषाम् अशुभम् किंचित् शरीरे राम दृश्यते ॥४-१३-२६॥

Pranamanti hi ye tesham rishinam bhavita atmanam
Na tesham ashubham kinchit sharire rama drishyate

13.27

ततो रामः सह भ्रात्रा लक्ष्मणेन कृतांजलिः ।
समुद्दिश्य महात्मानः तान् ऋषीन् अभ्यवादयत् ॥४-१३-२७॥

Tato ramah saha bhratra lakshmanena kritanjalih
Samuddishya mahatmanah tan rishin abhyavadayat

13.28

अभिवाद्य च धर्मात्मा रामो भ्राता च लक्ष्मणः ।
सुग्रीवो वानराअः चैव जग्मुः संहृष्ट मानसाः ॥४-१३-२८॥

Abhivadya cha dharmatma ramo bhrata cha lakshmanah
Sugrivo vanaraah chaiva jagmuh sanhrishta manasah

13.29

ते गत्वा दूरम् अध्वानम् तस्मात् सप्त जन आश्रमात् ।
ददृशुः ताम् दुराधर्षाम् किष्किन्धाम् वालि पालिताम् ॥४-१३-२९॥

Te gatva duram adhvanam tasmat sapta jana ashramat
Dadrishuh tam duradharsham kishkindham vali palitam

13.30

ततस्तु रामानुज राम वानराःप्रगृह्य शस्त्राणि उदित उग्र तेजसा ।
पुरीम् सुरेश आत्मज वीर्य पालिताम्वधाय शत्रोः पुनर् आगताः इह ॥४-१३-३०॥

Tatastu ramanuja rama vanarahpragrihya shastrani udita ugra tejasa
Purim suresha atmaja virya palitamvadhaya shatroh punar agatah iha

Contains text from DharmicData, made available under the Open Database License (ODbL). Simple meanings are written by AI and can contain mistakes.