UtshovGet the app

Sarga 14

14.1

अथ पंचवटीम् गच्चन्न् अन्तरा रघुनन्दनः ।
आससाद महाकायम् गृध्रम् भीम पराक्रमम् ॥३-१४-१॥

Atha panchavatim gachchann antara raghunandanah
Asasada mahakayam gridhram bhima parakramam

14.2

तम् दृष्ट्वा तौ महाभागौ वनस्थम् राम लक्ष्मणौ ।
मेनाते राक्षसम् पक्षिम् ब्रुवाणौ को भवान् इति ॥३-१४-२॥

Tam drishtva tau mahabhagau vanastham rama lakshmanau
Menate rakshasam pakshim bruvanau ko bhavan iti

14.3

स तौ मधुरया वाचा सौम्यया प्रीणयन्न् इव ।
उवाच वत्स माम् विद्धि वयस्यम् पितुर् आत्मनः ॥३-१४-३॥

Sa tau madhuraya vacha saumyaya prinayann iva
Uvacha vatsa mam viddhi vayasyam pitur atmanah

14.4

स तम् पितृ सखम् मत्वा पूजयामास राघवः ।
स तस्य कुलम् अव्यग्रम् अथ पप्रच्छ नाम च ॥३-१४-४॥

Sa tam pitri sakham matva pujayamasa raghavah
Sa tasya kulam avyagram atha paprachchha nama cha

14.5

रामस्य वचनम् श्रुत्वा कुलम् आत्मानम् एव च ।
आचचक्षे द्विजः तस्मै सर्वभूत समुद्भवम् ॥३-१४-५॥

Ramasya vachanam shrutva kulam atmanam eva cha
Achachakshe dvijah tasmai sarvabhuta samudbhavam

14.6

पूर्वकाले महाबाहो ये प्रजापतयो अभवन् ।
तान् मे निगदतः सर्वान् आदितः शृणु राघव ॥३-१४-६॥

Purvakale mahabaho ye prajapatayo abhavan
Tan me nigadatah sarvan aditah shrinu raghava

14.7

कर्दमः प्रथमः तेषाम् विकृतः तद् अनन्तरम् ।
शेषः च संश्रयः चैव बहु पुत्रः च वीर्यवान् ॥३-१४-७॥

Kardamah prathamah tesham vikritah tad anantaram
Sheshah cha sanshrayah chaiva bahu putrah cha viryavan

14.8

स्थाणुर् मरीचिर् अत्रिः च क्रतुः चैव महाबलः ।
पुलस्त्यः च अंगिराः चैव प्रचेताः पुलहः तथा ॥३-१४-८॥

Sthanur marichir atrih cha kratuh chaiva mahabalah
Pulastyah cha angirah chaiva prachetah pulahah tatha

14.9

दक्षो विवस्वान् अपरो अरिष्टनेमिः च राघव ।
कश्यपः च महातेजाः तेषाम् आसीत् च पश्चिमः ॥३-१४-९॥

Daksho vivasvan aparo arishtanemih cha raghava
Kashyapah cha mahatejah tesham asit cha pashchimah

14.10

प्रजापतेः तु दक्षस्य बभूवुर् इति विश्रुतम् ।
षष्टिर् दुहितरो राम यशस्विन्यो महायशः ॥३-१४-१०॥

Prajapateh tu dakshasya babhuvur iti vishrutam
Shashtir duhitaro rama yashasvinyo mahayashah

14.11

कश्यपः प्रतिजग्राह तासाम् अष्टौ सुमध्यमाः ।
अदितिम् च दितिम् चैव दनूम् अपि च कालकाम् ॥३-१४-११॥

Kashyapah pratijagraha tasam ashtau sumadhyamah
Aditim cha ditim chaiva danum api cha kalakam

14.12

ताम्राम् क्रोध वशाम् चैव मनुम् च अप्य् अनलाम् अपि ।
ताः तु कन्याः ततः प्रीतः कश्यपः पुनर् अब्रवीत् ॥३-१४-१२॥

Tamram krodha vasham chaiva manum cha apy analam api
Tah tu kanyah tatah pritah kashyapah punar abravit

14.13

पुत्रामः त्रैलोक्य भर्तॄन् वै जनयिष्यथ मत् समान् ।
अदितिः तन् मना राम दितिः च दनुर् एव च ॥३-१४-१३॥

Putramah trailokya bhartrin vai janayishyatha mat saman
Aditih tan mana rama ditih cha danur eva cha

14.14

कालका च महाबाहो शेषाः तु अमनसो अभवन् ।
अदित्याम् जज्ञिरे देवाः त्रयः त्रिंशत् अरिंदम ॥३-१४-१४॥

Kalaka cha mahabaho sheshah tu amanaso abhavan
Adityam jagyire devah trayah trinshat arindama

14.15

आदित्या वसवो रुद्रा अश्विनौ च परंतप ।
दितिः तु अजनयत् पुत्रान् दैत्याम् तात यशस्विनः ॥३-१४-१५॥

Aditya vasavo rudra ashvinau cha parantapa
Ditih tu ajanayat putran daityam tata yashasvinah

14.16

तेषाम् इयम् वसुमती पुरा आसीत् स वन अर्णवा ।
दनुः तु अजनयत् पुत्रम् अश्वग्रीवम् अरिंदम ॥३-१४-१६॥

Tesham iyam vasumati pura asit sa vana arnava
Danuh tu ajanayat putram ashvagrivam arindama

14.17

नरकम् कालकम् चैव कालका अपि व्यजायत ।
क्रौन्चीम् भासीम् तथा श्येनीम् धृतराष्ट्रीम् तथा शुकीम् ॥३-१४-१७॥

Narakam kalakam chaiva kalaka api vyajayata
Kraunchim bhasim tatha shyenim dhritarashtrim tatha shukim

14.18

ताम्रा तु सुषुवे कन्याः पंच एता लोकविश्रुताः ।
उलूकान् जनयत् क्रौन्ची भासी भासान् व्यजायत ॥३-१४-१८॥

Tamra tu sushuve kanyah pancha eta lokavishrutah
Ulukan janayat kraunchi bhasi bhasan vyajayata

14.19

श्येनी श्येनाम् च गृध्राम च व्यजायत सुतेजसः ।
धृतराष्ट्री तु हंसाम् च कलहंसाम् च सर्वशः ॥३-१४-१९॥

Shyeni shyenam cha gridhrama cha vyajayata sutejasah
Dhritarashtri tu hansam cha kalahansam cha sarvashah

14.20

चक्रवाकाम् च भद्रम् ते विजज्ञे सा अपि भामिनी ।
शुकी नताम् विजज्ञे तु नताया विनता सुता ॥३-१४-२०॥

Chakravakam cha bhadram te vijagye sa api bhamini
Shuki natam vijagye tu nataya vinata suta

14.21

दश क्रोधवशा राम विजज्ञे अपि आत्मसंभवाः ।
मृगीम् च मृगमंदाम् च हरीम् भद्रमदाम् अपि ॥३-१४-२१॥

Dasha krodhavasha rama vijagye api atmasambhavah
Mrigim cha mrigamandam cha harim bhadramadam api

14.22

मातंगीम् अथ शार्दूलीम् श्वेताम् च सुरभीम् तथा ।
सर्व लक्षण संपन्नाम् सुरसाम् कद्रुकाम् अपि ॥३-१४-२२॥

Matangim atha shardulim shvetam cha surabhim tatha
Sarva lakshana sampannam surasam kadrukam api

14.23

अपत्यम् तु मृगाः सर्वे मृग्या नरवरोत्तम ।
ऋक्षाः च मृगमंदायाः सृमराः चमराः तथा ॥३-१४-२३॥

Apatyam tu mrigah sarve mrigya naravarottama
Rikshah cha mrigamandayah srimarah chamarah tatha

14.24

ततः तु इरावतीम् नाम जज्ञे भद्रमदा सुताम् ।
तस्याः तु ऐरावतः पुत्रो लोकनाथो महागजः ॥३-१४-२४॥

Tatah tu iravatim nama jagye bhadramada sutam
Tasyah tu airavatah putro lokanatho mahagajah

14.25

हर्याः च हरयो अपत्यम् वानराः च तपस्विनः ।
गोलांगूलाः च शार्दूली व्याघ्राम् च अजनयत् सुतान् ॥३-१४-२५॥

Haryah cha harayo apatyam vanarah cha tapasvinah
Golangulah cha sharduli vyaghram cha ajanayat sutan

14.26

मातंग्याः तु अथ मातन्गाअपत्यम् मनुज ऋषभ ।
दिशागजम् तु श्वेत काकुत्स्थ श्वेता व्यजनयत् सुतम् ॥३-१४-२६॥

Matangyah tu atha matangaapatyam manuja rishabha
Dishagajam tu shveta kakutstha shveta vyajanayat sutam

14.27

ततो दुहितरौ राम सुरभिर् द्वे वि अजायत ।
रोहिणीम् नाम भद्रम् ते गन्धर्वीम् च यशस्विनीम् ॥३-१४-२७॥

Tato duhitarau rama surabhir dve vi ajayata
Rohinim nama bhadram te gandharvim cha yashasvinim

14.28

रोहिणि अजनयद् गावो गन्धर्वी वाजिनः सुतान् ।
सुरसा अजनयन् नागान् राम कद्रूः च पन्नगान् ॥३-१४-२८॥

Rohini ajanayad gavo gandharvi vajinah sutan
Surasa ajanayan nagan rama kadruh cha pannagan

14.29

मनुर् मनुष्यान् जनयत् कश्यपस्य महात्मनः ।
ब्राह्मणान् क्षत्रियान् वैश्यान् शूद्राम् च मनुजर्षभ ॥३-१४-२९॥

Manur manushyan janayat kashyapasya mahatmanah
Brahmanan kshatriyan vaishyan shudram cha manujarshabha

14.30

मुखतो ब्राह्मणा जाता उरसः क्षत्रियाः तथा ।
ऊरुभ्याम् जज्ञिरे वैश्याः पद्भ्याम् शूद्रा इति श्रुतिः ॥३-१४-३०॥

Mukhato brahmana jata urasah kshatriyah tatha
Urubhyam jagyire vaishyah padbhyam shudra iti shrutih

14.31

सर्वान् पुण्य फलान् वृक्षान् अनला अपि व्यजायत ।
विनता च शुकी पौत्री कद्रूः च सुरसा स्वसा ॥३-१४-३१॥

Sarvan punya phalan vrikshan anala api vyajayata
Vinata cha shuki pautri kadruh cha surasa svasa

14.32

कद्रूर् नाग सहस्रम् तु विजज्ञे धरणीधरन् ।
द्वौ पुत्रौ विनतायाः तु गरुडो अरुण एव च ॥३-१४-३२॥

Kadrur naga sahasram tu vijagye dharanidharan
Dvau putrau vinatayah tu garudo aruna eva cha

14.33

तस्मात् जातो अहम् अरुणात् संपातिः च मम अग्रजः ।
जटायुर् इति माम् विद्धि श्येनी पुत्रम् अरिंदम ॥३-१४-३३॥

Tasmat jato aham arunat sampatih cha mama agrajah
Jatayur iti mam viddhi shyeni putram arindama

14.34

सो अहम् वास सहायः ते भविष्यामि यदि इच्छसि ।
इदम् दुर्गम् हि कान्तारम् मृग राक्षस सेवितम् सीताम् च तात रक्षिष्ये त्वयि याते सलक्ष्मणे ॥३-१४-३४॥

So aham vasa sahayah te bhavishyami yadi ichchhasi
Idam durgam hi kantaram mriga rakshasa sevitam sitam cha tata rakshishye tvayi yate salakshmane

14.35

जटायुषम् तु प्रतिपूज्य राघवो मुदा परिष्वज्य च सन्नतो अभवत् ।
पितुर् हि शुश्राव सखित्वम् आत्मवान् जटायुषा संकथितम् पुनः पुनः ॥३-१४-३५॥

Jatayusham tu pratipujya raghavo muda parishvajya cha sannato abhavat
Pitur hi shushrava sakhitvam atmavan jatayusha sankathitam punah punah

14.36

स तत्र सीताम् परिदाय मैथिलीम् सह एव तेन अतिबलेन पक्षिणा ।
जगाम ताम् पंचवटीम् सलक्ष्मणो रिपून् दिधक्षन् शलभान् इव अनलः ॥३-१४-३६॥

Sa tatra sitam paridaya maithilim saha eva tena atibalena pakshina
Jagama tam panchavatim salakshmano ripun didhakshan shalabhan iva analah

Contains text from DharmicData, made available under the Open Database License (ODbL). Simple meanings are written by AI and can contain mistakes.