UtshovGet the app

Sarga 40

40.1

अथ रामः च सीता च लक्ष्मणः च कृत अन्जलिः ।
उपसम्गृह्य राजानम् चक्रुर् दीनाः प्रदक्षिणम् ॥२-४०-१॥

Atha ramah cha sita cha lakshmanah cha krita anjalih
Upasamgrihya rajanam chakrur dinah pradakshinam

40.2

तम् च अपि समनुज्ञाप्य धर्मज्ञः सीतया सह ।
राघवः शोक सम्मूढो जननीम् अभ्यवादयत् ॥२-४०-२॥

Tam cha api samanugyapya dharmagyah sitaya saha
Raghavah shoka sammudho jananim abhyavadayat

40.3

अन्वक्षम् लक्ष्मणो भ्रातुः कौसल्याम् अभ्यवादयत् ।
अथ मातुः सुमित्राया जग्राह चरणौ पुनः ॥२-४०-३॥

Anvaksham lakshmano bhratuh kausalyam abhyavadayat
Atha matuh sumitraya jagraha charanau punah

40.4

तम् वन्दमानम् रुदती माता सौमित्रिम् अब्रवीत् ।
हित कामा महा बाहुम् मूर्ध्नि उपाघ्राय लक्ष्मणम् ॥२-४०-४॥

Tam vandamanam rudati mata saumitrim abravit
Hita kama maha bahum murdhni upaghraya lakshmanam

40.5

सृष्टः त्वम् वन वासाय स्वनुरक्तः सुहृज् जने ।
रामे प्रमादम् मा कार्षीः पुत्र भ्रातरि गच्चति ॥२-४०-५॥

Srishtah tvam vana vasaya svanuraktah suhrij jane
Rame pramadam ma karshih putra bhratari gachchati

40.6

व्यसनी वा समृद्धो वा गतिर् एष तव अनघ ।
एष लोके सताम् धर्मः यज् ज्येष्ठ वशगो भवेत् ॥२-४०-६॥

Vyasani va samriddho va gatir esha tava anagha
Esha loke satam dharmah yaj jyeshtha vashago bhavet

40.7

इदम् हि वृत्तम् उचितम् कुलस्य अस्य सनातनम् ।
दानम् दीक्षा च यज्ञेषु तनु त्यागो मृधेषु च ॥२-४०-७॥

Idam hi vrittam uchitam kulasya asya sanatanam
Danam diksha cha yagyeshu tanu tyago mridheshu cha

40.8

लक्स्मणम् त्वेवम्क्त्वा सा सम्सिद्धम् प्रियराघवम् ।
सुमित्रा गच्छ गच्छेति पुनः पुनरुवाच तम् ॥२-४०-८॥

Laksmanam tvevamktva sa samsiddham priyaraghavam
Sumitra gachchha gachchheti punah punaruvacha tam

40.9

रामम् दशरथम् विद्धि माम् विद्धि जनक आत्मजाम् ।
अयोध्याम् अटवीम् विद्धि गच्च तात यथा सुखम् ॥२-४०-९॥

Ramam dasharatham viddhi mam viddhi janaka atmajam
Ayodhyam atavim viddhi gachcha tata yatha sukham

40.10

ततः सुमन्त्रः काकुत्स्थम् प्रान्जलिर् वाक्यम् अब्रवीत् ।
विनीतः विनयज्ञः च मातलिर् वासवम् यथा ॥२-४०-१०॥

Tatah sumantrah kakutstham pranjalir vakyam abravit
Vinitah vinayagyah cha matalir vasavam yatha

40.11

रथम् आरोह भद्रम् ते राज पुत्र महा यशः ।
क्षिप्रम् त्वाम् प्रापयिष्यामि यत्र माम् राम वक्ष्यसि ॥२-४०-११॥

Ratham aroha bhadram te raja putra maha yashah
Kshipram tvam prapayishyami yatra mam rama vakshyasi

40.12

चतुर् दश हि वर्षाणि वस्तव्यानि वने त्वया ।
तानि उपक्रमितव्यानि यानि देव्या असि चोदितः ॥२-४०-१२॥

Chatur dasha hi varshani vastavyani vane tvaya
Tani upakramitavyani yani devya asi choditah

40.13

तम् रथम् सूर्य सम्काशम् सीता हृष्टेन चेतसा ।
आरुरोह वर आरोहा कृत्वा अलम्कारम् आत्मनः ॥२-४०-१३॥

Tam ratham surya samkasham sita hrishtena chetasa
Aruroha vara aroha kritva alamkaram atmanah

40.14

तथैव आयुध जातानि भ्रातृभ्याम् कवचानि च ।
रथ उपस्थे प्रतिन्यस्य सचर्म कठिनम् च तत् ॥२-४०-१४॥

Tathaiva ayudha jatani bhratribhyam kavachani cha
Ratha upasthe pratinyasya sacharma kathinam cha tat

40.15

वनवासम् हि सम्ख्यय वासाम्स्याभरणानि च ।
भर्तारमनुगच्छन्त्यै सीतायै श्वशुरो ददौ ॥२-४०-१५॥

Vanavasam hi samkhyaya vasamsyabharanani cha
Bhartaramanugachchhantyai sitayai shvashuro dadau

40.16

तथैवायुधजालानि भ्रातृभ्याम् कवचानि च ।
रथोपस्थे प्रतिन्यस्य सचर्म कठिनम् च तत् ॥२-४०-१६॥

Tathaivayudhajalani bhratribhyam kavachani cha
Rathopasthe pratinyasya sacharma kathinam cha tat

40.17

सीता तृतीयान् आरूढान् दृष्ट्वा धृष्टम् अचोदयत् ।
सुमन्त्रः सम्मतान् अश्वान् वायु वेग समान् जवे ॥२-४०-१७॥

Sita tritiyan arudhan drishtva dhrishtam achodayat
Sumantrah sammatan ashvan vayu vega saman jave

40.18

प्रयाते तु महा अरण्यम् चिर रात्राय राघवे ।
बभूव नगरे मूर्च्चा बल मूर्च्चा जनस्य च ॥२-४०-१८॥

Prayate tu maha aranyam chira ratraya raghave
Babhuva nagare murchcha bala murchcha janasya cha

40.19

तत् समाकुल सम्भ्रान्तम् मत्त सम्कुपित द्विपम् ।
हय शिन्जित निर्घोषम् पुरम् आसीन् महा स्वनम् ॥२-४०-१९॥

Tat samakula sambhrantam matta samkupita dvipam
Haya shinjita nirghosham puram asin maha svanam

40.20

ततः सबाल वृद्धा सा पुरी परम पीडिता ।
रामम् एव अभिदुद्राव घर्म आर्तः सलिलम् यथा ॥२-४०-२०॥

Tatah sabala vriddha sa puri parama pidita
Ramam eva abhidudrava gharma artah salilam yatha

40.21

पार्श्वतः पृष्ठतः च अपि लम्बमानाः तत् उन्मुखाः ।
बाष्प पूर्ण मुखाः सर्वे तम् ऊचुर् भृश दुह्खिताः ॥२-४०-२१॥

Parshvatah prishthatah cha api lambamanah tat unmukhah
Bashpa purna mukhah sarve tam uchur bhrisha duhkhitah

40.22

सम्यच्च वाजिनाम् रश्मीन् सूत याहि शनैः शनैः ।
मुखम् द्रक्ष्यामि रामस्य दुर्दर्शम् नो भविष्यति ॥२-४०-२२॥

Samyachcha vajinam rashmin suta yahi shanaih shanaih
Mukham drakshyami ramasya durdarsham no bhavishyati

40.23

आयसम् हृदयम् नूनम् राम मातुर् असम्शयम् ।
यद् देव गर्भ प्रतिमे वनम् याति न भिद्यते ॥२-४०-२३॥

Ayasam hridayam nunam rama matur asamshayam
Yad deva garbha pratime vanam yati na bhidyate

40.24

कृत कृत्या हि वैदेही चाया इव अनुगता पतिम् ।
न जहाति रता धर्मे मेरुम् अर्क प्रभा यथा ॥२-४०-२४॥

Krita kritya hi vaidehi chaya iva anugata patim
Na jahati rata dharme merum arka prabha yatha

40.25

अहो लक्ष्मण सिद्ध अर्थः सतताम् प्रिय वादिनम् ।
भ्रातरम् देव सम्काशम् यः त्वम् परिचरिष्यसि ॥२-४०-२५॥

Aho lakshmana siddha arthah satatam priya vadinam
Bhrataram deva samkasham yah tvam paricharishyasi

40.26

महति एषा हि ते सिद्धिर् एष च अभ्युदयो महान् ।
एष स्वर्गस्य मार्गः च यद् एनम् अनुगच्चसि ॥२-४०-२६॥

Mahati esha hi te siddhir esha cha abhyudayo mahan
Esha svargasya margah cha yad enam anugachchasi

40.27

एवम् वदन्तः ते सोढुम् न शेकुर् बाष्पम् आगतम् ।
अथ राजा वृतः स्त्रीभिर् दीनाभिर् दीन चेतनः ॥२-४०-२७॥

Evam vadantah te sodhum na shekur bashpam agatam
Atha raja vritah stribhir dinabhir dina chetanah

40.28

अथ राजा वृतः स्त्रीभिर्दीनाभिर्दीनचेतनः ।
निर्जगाम प्रियम् पुत्रम् द्रक्ष्यामि इति ब्रुवन् गृहात् ॥२-४०-२८॥

Atha raja vritah stribhirdinabhirdinachetanah
Nirjagama priyam putram drakshyami iti bruvan grihat

40.29

शुश्रुवे च अग्रतः स्त्रीनाम् रुदन्तीनाम् महा स्वनः ।
यथा नादः करेणूनाम् बद्धे महति कुन्जरे ॥२-४०-२९॥

Shushruve cha agratah strinam rudantinam maha svanah
Yatha nadah karenunam baddhe mahati kunjare

40.30

पिता च राजा काकुत्स्थः श्रीमान् सन्नः तदा बभौ ।
परिपूर्णः शशी काले ग्रहेण उपप्लुतः यथा ॥२-४०-३०॥

Pita cha raja kakutsthah shriman sannah tada babhau
Paripurnah shashi kale grahena upaplutah yatha

40.31

स च श्रीमानचिन्त्यात्मा रामो दशरथात्मजः ।
सूतम् सम्चोदयामास त्वरितम् वाह्यतामिति ॥२-४०-३१॥

Sa cha shrimanachintyatma ramo dasharathatmajah
Sutam samchodayamasa tvaritam vahyatamiti

40.32

रामो याहीति सूतम् तम् तिष्ठेति स जनस्तदा ।
उभयम् नाशकत्सूतः कर्तुमध्वनि चोदितः ॥२-४०-३२॥

Ramo yahiti sutam tam tishtheti sa janastada
Ubhayam nashakatsutah kartumadhvani choditah

40.33

निर्गच्छति महाबाहौ रामे पौरजनाश्रुभिः ।
पतितैरभ्यवहितम् प्रशशाम महीरजः ॥२-४०-३३॥

Nirgachchhati mahabahau rame paurajanashrubhih
Patitairabhyavahitam prashashama mahirajah

40.34

रुदिताश्रुपरिद्यूनम् हाहाकृतमचेतनम् ।
प्रयाणे राघवस्यासीत्पुरम् परमपीडितम् ॥२-४०-३४॥

Ruditashruparidyunam hahakritamachetanam
Prayane raghavasyasitpuram paramapiditam

40.35

सुस्राव नयनैः स्त्रीणामस्रमायाससम्भवम् ।
मीनसम्क्षोभचलितैः सलिलम् पङ्कजैरिव ॥२-४०-३५॥

Susrava nayanaih strinamasramayasasambhavam
Minasamkshobhachalitaih salilam pankajairiva

40.36

दृष्ट्वा तु नृपतिः श्रीमानेकचित्तगतम् पुरम् ।
निपपातैव दुःखेन हतमूल इव द्रुमः ॥२-४०-३६॥

Drishtva tu nripatih shrimanekachittagatam puram
Nipapataiva duhkhena hatamula iva drumah

40.37

ततओ हल हला शब्दो जज्ञे रामस्य पृष्ठतः ।
नराणाम् प्रेक्ष्य राजानम् सीदन्तम् भृश दुह्खितम् ॥२-४०-३७॥

Tatao hala hala shabdo jagye ramasya prishthatah
Naranam prekshya rajanam sidantam bhrisha duhkhitam

40.38

हा राम इति जनाः केचित् राम माता इति च अपरे ।
अन्तः पुरम् समृद्धम् च क्रोशन्तम् पर्यदेवयन् ॥२-४०-३८॥

Ha rama iti janah kechit rama mata iti cha apare
Antah puram samriddham cha kroshantam paryadevayan

40.39

अन्वीक्षमाणो रामः तु विषण्णम् भ्रान्त चेतसम् ।
राजानम् मातरम् चैव ददर्श अनुगतौ पथि ॥२-४०-३९॥

Anvikshamano ramah tu vishannam bhranta chetasam
Rajanam mataram chaiva dadarsha anugatau pathi

40.40

स बद्ध इव पाशेन किशोरो मातरम् यथा ।
धर्मपाशेन सम्क्षिप्तः प्रकाशम् नाभुदैक्षत ॥२-४०-४०॥

Sa baddha iva pashena kishoro mataram yatha
Dharmapashena samkshiptah prakasham nabhudaikshata

40.41

पदातिनौ च यान अर्हाव् अदुह्ख अर्हौ सुख उचितौ ।
दृष्ट्वा सम्चोदयाम् आस शीघ्रम् याहि इति सारथिम् ॥२-४०-४१॥

Padatinau cha yana arhav aduhkha arhau sukha uchitau
Drishtva samchodayam asa shighram yahi iti sarathim

40.42

न हि तत् पुरुष व्याघ्रः दुह्खदम् दर्शनम् पितुः ।
मातुः च सहितुम् शक्तः तोत्र अर्दितैव द्विपः ॥२-४०-४२॥

Na hi tat purusha vyaghrah duhkhadam darshanam pituh
Matuh cha sahitum shaktah totra arditaiva dvipah

40.43

प्रत्यगारमिवायान्ती वत्सला वत्सकारणात् ।
बद्धवत्सा यथा धेनू राममाताभ्याधावत ॥२-४०-४३॥

Pratyagaramivayanti vatsala vatsakaranat
Baddhavatsa yatha dhenu ramamatabhyadhavata

40.44

तथा रुदन्तीम् कौसल्याम् रथम् तम् अनुधावतीम् ।
क्रोशन्तीम् राम राम इति हा सीते लक्ष्मण इति च ॥२-४०-४४॥

Tatha rudantim kausalyam ratham tam anudhavatim
Kroshantim rama rama iti ha site lakshmana iti cha

40.45

रामलक्ष्मणसीतार्थम् स्रवन्तीम् वारि नेत्रजम् ।
असकृत् प्रैक्षत तदा नृत्यन्तीम् इव मातरम् ॥२-४०-४५॥

Ramalakshmanasitartham sravantim vari netrajam
Asakrit praikshata tada nrityantim iva mataram

40.46

तिष्ठ इति राजा चुक्रोष याहि याहि इति राघवः ।
सुमन्त्रस्य बभूव आत्मा चक्रयोः इव च अन्तरा ॥२-४०-४६॥

Tishtha iti raja chukrosha yahi yahi iti raghavah
Sumantrasya babhuva atma chakrayoh iva cha antara

40.47

न अश्रौषम् इति राजानम् उपालब्धो अपि वक्ष्यसि ।
चिरम् दुह्खस्य पापिष्ठम् इति रामः तम् अब्रवीत् ॥२-४०-४७॥

Na ashrausham iti rajanam upalabdho api vakshyasi
Chiram duhkhasya papishtham iti ramah tam abravit

40.48

रामस्य स वचः कुर्वन्न् अनुज्ञाप्य च तम् जनम् ।
व्रजतः अपि हयान् शीघ्रम् चोदयाम् आस सारथिः ॥२-४०-४८॥

Ramasya sa vachah kurvann anugyapya cha tam janam
Vrajatah api hayan shighram chodayam asa sarathih

40.49

न्यवर्तत जनो राज्ञो रामम् कृत्वा प्रदक्षिणम् ।
मनसा अपि अश्रु वेगैः च न न्यवर्तत मानुषम् ॥२-४०-४९॥

Nyavartata jano ragyo ramam kritva pradakshinam
Manasa api ashru vegaih cha na nyavartata manusham

40.50

यम् इच्चेत् पुनर् आयान्तम् न एनम् दूरम् अनुव्रजेत् ।
इति अमात्या महा राजम् ऊचुर् दशरथम् वचः ॥२-४०-५०॥

Yam ichchet punar ayantam na enam duram anuvrajet
Iti amatya maha rajam uchur dasharatham vachah

40.51

तेषाम् वचः सर्व गुण उपपन्नम् ।
प्रस्विन्न गात्रः प्रविषण्ण रूपः ।निशम्य राजा कृपणः सभार्यो ।व्यवस्थितः तम् सुतम् ईक्षमाणः ॥२-४०-५१॥

Tesham vachah sarva guna upapannam
Prasvinna gatrah pravishanna rupah, nishamya raja kripanah sabharyo, vyavasthitah tam sutam ikshamanah

Contains text from DharmicData, made available under the Open Database License (ODbL). Simple meanings are written by AI and can contain mistakes.