UtshovSarga 9
9.1
एतत् श्रुत्वा रहः सूतो राजानम् इदम् अब्रवीत् ।
श्रूयताम् तत् पुरा वृत्तम् पुराणे च मया श्रुतम् ॥१-९-१॥
Etat shrutva rahah suto rajanam idam abravit
Shruyatam tat pura vrittam purane cha maya shrutam
9.2
ऋत्विग्भिः उपदिष्टोऽयम् पुरा वृत्तो मया श्रुतः ।
सनत्कुमारो भगवान् पूर्वम् कथितवान् कथाम् ॥१-९-२॥
Ritvigbhih upadishtoyam pura vritto maya shrutah
Sanatkumaro bhagavan purvam kathitavan katham
9.3
ऋषीणाम् सन्निधौ राजन् तव पुत्राअगमम् प्रति ।
काश्यपस्य च पुत्रोऽस्ति विभाण्डक इति श्रुतः ॥१-९-३॥
Rishinam sannidhau rajan tava putraagamam prati
Kashyapasya cha putrosti vibhandaka iti shrutah
9.4
ऋष्यशृङ्ग इति ख्यातः तस्य पुत्रो भविष्यति ।
स वने नित्य संवृद्धो मुनिर् वनचरः सदा ॥१-९-४॥
Rishyashringa iti khyatah tasya putro bhavishyati
Sa vane nitya sanvriddho munir vanacharah sada
9.5
न अन्यम् जानाति विप्रेन्द्रो नित्यम् पित्र अनुवर्तनात् ।
द्वैविध्यम् ब्रह्मचर्यस्य भविष्यति महात्मनः ॥१-९-५॥
Na anyam janati viprendro nityam pitra anuvartanat
Dvaividhyam brahmacharyasya bhavishyati mahatmanah
9.6
लोकेषु प्रथितम् राजन् विप्रैः च कथितम् सदा ।
तस्य एवम् वर्तमानस्य कालः समभिवर्तत ॥१-९-६॥
Lokeshu prathitam rajan vipraih cha kathitam sada
Tasya evam vartamanasya kalah samabhivartata
9.7
अग्निम् शुश्रूषमाणस्य पितरम् च यशस्विनम् ।
एतस्मिन् एव काले तु रोमपादः प्रतापवान् ॥१-९-७॥
Agnim shushrushamanasya pitaram cha yashasvinam
Etasmin eva kale tu romapadah pratapavan
9.8
आङ्गेषु प्रथितो राजा भविष्यति महाबलः ।
तस्य व्यतिक्रमात् राज्ञो भविष्यति सुदारुणा ॥१-९-८॥
Angeshu prathito raja bhavishyati mahabalah
Tasya vyatikramat ragyo bhavishyati sudaruna
9.9
अनावृष्टिः सुघोरा वै सर्वलोक भयाअवहा ।
अनावृष्ट्याम् तु वृत्तायाम् राजा दुःख समन्वितः ॥१-९-९॥
Anavrishtih sughora vai sarvaloka bhayaavaha
Anavrishtyam tu vrittayam raja duhkha samanvitah
9.10
ब्राह्मणान् श्रुत संवृद्धान् च समानीय प्रवक्ष्यति ।
भवन्तः श्रुत कर्माणो लोक चारित्र वेदिनः ॥१-९-१०॥
Brahmanan shruta sanvriddhan cha samaniya pravakshyati
Bhavantah shruta karmano loka charitra vedinah
9.11
समादिशन्तु नियमम् प्रायश्चित्तम् यथा भवेत् ।
इति उक्ताः ते ततो राज्ञा सर्वे ब्राह्मण सत्तमाः ॥१-९-११॥
Samadishantu niyamam prayashchittam yatha bhavet
Iti uktah te tato ragya sarve brahmana sattamah
9.12
वक्ष्यन्ति ते महीपालम् ब्राह्मणा वेद पारगाः ।
विभाण्डक सुतम् राजन् सर्व उपायैः इह आनय ॥१-९-१२॥
Vakshyanti te mahipalam brahmana veda paragah
Vibhandaka sutam rajan sarva upayaih iha anaya
9.13
आनाय्य तु महीपाल ऋश्यशृङ्गम् सुसत्कृतम् ।
विभाण्डक सुतम् राजन् ब्राह्मणम् वेद पारगम् ।प्रयच्छ कन्याम् शान्ताम् वै विधिना सुसमाहितः ॥१-९-१३॥
Anayya tu mahipala rishyashringam susatkritam
Vibhandaka sutam rajan brahmanam veda paragam, prayachchha kanyam shantam vai vidhina susamahitah
9.14
तेषाम् तु वचनम् श्रुत्वा राजा चिन्ताम् प्रपत्स्यते ।
केन उपायेन वै शक्यम् इह आनेतुम् स वीर्यवान् ॥१-९-१४॥
Tesham tu vachanam shrutva raja chintam prapatsyate
Kena upayena vai shakyam iha anetum sa viryavan
9.15
ततो राजा विनिश्चित्य सह मंत्रिभिः आत्मवान् ।
पुरोहितम् अमात्याम् च प्रेषयिष्यति सत्कृतान् ॥१-९-१५॥
Tato raja vinishchitya saha mantribhih atmavan
Purohitam amatyam cha preshayishyati satkritan
9.16
ते तु राज्ञो वचः श्रुत्वा व्यथिता विनत आननाः ।
न गच्छेम ऋषेः भीता अनुनेष्यन्ति तम् नृपम् ॥१-९-१६॥
Te tu ragyo vachah shrutva vyathita vinata ananah
Na gachchhema risheh bhita anuneshyanti tam nripam
9.17
वक्ष्ष्यन्ति चिंतयित्वा ते तस्य उपायाम् च तान् क्षमान् ।
आनेष्यामो वयम् विप्रम् न च दोषो भविष्यति ॥१-९-१७॥
Vakshshyanti chintayitva te tasya upayam cha tan kshaman
Aneshyamo vayam vipram na cha dosho bhavishyati
9.18
एवम् अङ्गाधिपेन एव गणिकाभिः ऋषेः सुतः ।
आनीतोऽवर्षयत् देव शान्ता च अस्मै प्रदीयते ॥१-९-१८॥
Evam angadhipena eva ganikabhih risheh sutah
Anitovarshayat deva shanta cha asmai pradiyate
9.19
ऋष्यशृङ्गः तु जामाता पुत्रान् तव विधास्यति ।
सनत्कुमार कथितम् एतावत् व्याहृतम् मया ॥१-९-१९॥
Rishyashringah tu jamata putran tava vidhasyati
Sanatkumara kathitam etavat vyahritam maya
9.20
अथ हृष्टो दशरथः सुमंत्रम् प्रत्यभाषत ।
यथा ऋष्यशृङ्गः तु आनीतो येन उपायेन स उच्चताम् ॥१-९-२०॥
Atha hrishto dasharathah sumantram pratyabhashata
Yatha rishyashringah tu anito yena upayena sa uchchatam