UtshovGet the app

Sarga 29

29.1

अथ तस्य अप्रमेयस्य वचनम् परिपृच्छतः ।
विश्वामित्रो महातेजा व्याख्यातुम् उपचक्रमे ॥१-२९-१॥

Atha tasya aprameyasya vachanam pariprichchhatah
Vishvamitro mahateja vyakhyatum upachakrame

29.2

इह राम महाबाहो विष्णुर् देव नमस्कृत ।
वर्षाणि सुबहूनि इह तथा युग शतानि च ॥१-२९-२॥

Iha rama mahabaho vishnur deva namaskrita
Varshani subahuni iha tatha yuga shatani cha

29.3

तपः चरण योगार्थम् उवास सु महातपाः ।
एष पूर्व आश्रमो राम वामनस्य महात्मनः ॥१-२९-३॥

Tapah charana yogartham uvasa su mahatapah
Esha purva ashramo rama vamanasya mahatmanah

29.4

सिद्ध आश्रम इति ख्यातः सिद्धो हि अत्र महातपाः ।
एतस्मिन् एव काले तु राजा वैरोचनिर् बलिः ॥१-२९-४॥

Siddha ashrama iti khyatah siddho hi atra mahatapah
Etasmin eva kale tu raja vairochanir balih

29.5

निर्जित्य दैवत गणान् स इन्द्रान् स मरुद् गणान् ।
कारयामास तद् राज्यम् त्रिषु लोकेषु विश्रुतः ॥१-२९-५॥

Nirjitya daivata ganan sa indran sa marud ganan
Karayamasa tad rajyam trishu lokeshu vishrutah

29.6

यज्ञम् चकार सुमहान् असुरेन्द्रो महाबलः ।
बलेः तु यजमानस्य देवाः साग्नि पुरोगमाः ।समागम्य स्वयम् चैव विष्णुम् ऊचुः इह आश्रमे ॥१-२९-६॥

Yagyam chakara sumahan asurendro mahabalah
Baleh tu yajamanasya devah sagni purogamah, samagamya svayam chaiva vishnum uchuh iha ashrame

29.7

बलिः वैरोचनिः विष्णो यजते यज्ञम् उत्तमम् ।
असमाप्त व्रते तस्मिन् स्व कार्यम् अभिपद्यताम् ॥१-२९-७॥

Balih vairochanih vishno yajate yagyam uttamam
Asamapta vrate tasmin sva karyam abhipadyatam

29.8

ये च एनम् अभिवर्तन्ते याचितार इतः ततः ।
यत् च यत्र यथावत् च सर्वम् तेभ्यः प्रयच्छति ॥१-२९-८॥

Ye cha enam abhivartante yachitara itah tatah
Yat cha yatra yathavat cha sarvam tebhyah prayachchhati

29.9

स त्वम् सुर हितार्थाय माया योगम् उपाश्रितः ।
वामनत्वम् गतो विष्णो कुरु कल्याणम् उत्तमम् ॥१-२९-९॥

Sa tvam sura hitarthaya maya yogam upashritah
Vamanatvam gato vishno kuru kalyanam uttamam

29.10

एतस्मिन् अनन्तरे राम काश्यपो अग्नि सम प्रभः ।
अदित्या सहितः राम दीप्यमान इव ओजसा ॥१-२९-१०॥

Etasmin anantare rama kashyapo agni sama prabhah
Aditya sahitah rama dipyamana iva ojasa

29.11

देवी सहायो भगवन् दिव्यम् वर्ष सहस्रकम् ।
व्रतम् समाप्य वरदम् तुष्टाव मधुसूदनम् ॥१-२९-११॥

Devi sahayo bhagavan divyam varsha sahasrakam
Vratam samapya varadam tushtava madhusudanam

29.12

तपोमयम् तपोराशिम् तपोमूर्तिम् तपात्मकम् ।
तपसा त्वाम् सुतप्तेन पश्यामि पुरोषोत्तमम् ॥१-२९-१२॥

Tapomayam taporashim tapomurtim tapatmakam
Tapasa tvam sutaptena pashyami puroshottamam

29.13

शरीरे तव पश्यामि जगत् सर्वम् इदम् प्रभो ।
त्वम् अनादिः अनिर्देश्यः त्वाम् अहम् शरणम् गतः ॥१-२९-१३॥

Sharire tava pashyami jagat sarvam idam prabho
Tvam anadih anirdeshyah tvam aham sharanam gatah

29.14

तम् उवाच हरिः प्रीतः कश्यपम् धूत कल्मषम् ।
वरम् वरय भद्रम् ते वर अर्हः असि मतो मम ॥१-२९-१४॥

Tam uvacha harih pritah kashyapam dhuta kalmasham
Varam varaya bhadram te vara arhah asi mato mama

29.15

तत् श्रुत्वा वचनम् तस्य मारीचः कश्यपो अब्रवीत् ।
अदित्या देवतानाम् च मम च एव अनुयाचितम् ॥१-२९-१५॥

Tat shrutva vachanam tasya marichah kashyapo abravit
Aditya devatanam cha mama cha eva anuyachitam

29.16

वरम् वरद सुप्रीतो दातुम् अर्हसि सुव्रत ।
पुत्रत्वम् गच्छ भगवन् अदित्या मम च अनघ ॥१-२९-१६॥

Varam varada suprito datum arhasi suvrata
Putratvam gachchha bhagavan aditya mama cha anagha

29.17

भ्राता भव यवीयान् त्वम् शक्रस्य असुरसूदन ।
शोक आर्तानाम् तु देवानाम् साहाय्यम् कर्तुम् अर्हसि ॥१-२९-१७॥

Bhrata bhava yaviyan tvam shakrasya asurasudana
Shoka artanam tu devanam sahayyam kartum arhasi

29.18

अयम् सिद्ध आश्रमो नाम प्रसादात् ते भविष्यति ।
सिद्धे कर्मणि देवेश उत्तिष्ठ भगवन् इतः ॥१-२९-१८॥

Ayam siddha ashramo nama prasadat te bhavishyati
Siddhe karmani devesha uttishtha bhagavan itah

29.19

अथ विष्णुर् महातेजाअ आदित्याम् समजायत ।
वामनम् रूपम् आस्थाय वैरोचनिम् उपागमत् ॥१-२९-१९॥

Atha vishnur mahatejaa adityam samajayata
Vamanam rupam asthaya vairochanim upagamat

29.20

त्रीन् पादान् अथ भिक्षित्वा प्रतिगृह्य च मेदिनीम् ।
आक्रम्य लोकान् लोकार्थो सर्व लोक हिते रतः ॥१-२९-२०॥

Trin padan atha bhikshitva pratigrihya cha medinim
Akramya lokan lokartho sarva loka hite ratah

29.21

महेन्द्राय पुनः प्रादात् नियम्य बलिम् ओजसा ।
त्रैलोक्यम् स महातेजाः चक्रे शक्र वशम् पुनः ॥१-२९-२१॥

Mahendraya punah pradat niyamya balim ojasa
Trailokyam sa mahatejah chakre shakra vasham punah

29.22

तेन एव पूर्वम् आक्रान्त आश्रमः श्रम नाशनः ।
मया अपि भक्त्या तस्य एव वामनस्य उपभुज्यते ॥१-२९-२२॥

Tena eva purvam akranta ashramah shrama nashanah
Maya api bhaktya tasya eva vamanasya upabhujyate

29.23

एनम् आश्रमम् आयान्ति राक्षसा विघ्न कारिणः ।
अत्र ते पुरुषव्याघ्र हन्तव्या दुष्ट चारिणः ॥१-२९-२३॥

Enam ashramam ayanti rakshasa vighna karinah
Atra te purushavyaghra hantavya dushta charinah

29.24

अद्य गच्छामहे राम सिद्धाश्रमम् अनुत्तमम् ।
तत् आश्रम पदम् तात तव अपि एतद् यथा मम ॥१-२९-२४॥

Adya gachchhamahe rama siddhashramam anuttamam
Tat ashrama padam tata tava api etad yatha mama

29.25

इति उक्त्वा परम प्रीतो गृह्य रामम् स लक्ष्मणम् ।
प्रविशन् आश्रम पदम् व्यरोचत महामुनिः ।शशी इव गत नीहारः पुनर्वसु समन्वितः ॥१-२९-२५॥

Iti uktva parama prito grihya ramam sa lakshmanam
Pravishan ashrama padam vyarochata mahamunih, shashi iva gata niharah punarvasu samanvitah

29.26

तम् दृष्ट्वा मुनयः सर्वे सिद्धाश्रम निवासिनः ।
उत्पत्योत्पत्य सहसा विश्वामित्रम् अपूजयन् ॥१-२९-२६॥

Tam drishtva munayah sarve siddhashrama nivasinah
Utpatyotpatya sahasa vishvamitram apujayan

29.27

यथा अर्हम् चक्रिरे पूजाम् विश्वामित्राय धीमते ।
तथैव राज पुत्राभ्याम् अकुर्वन् अतिथि क्रियाम् ॥१-२९-२७॥

Yatha arham chakrire pujam vishvamitraya dhimate
Tathaiva raja putrabhyam akurvan atithi kriyam

29.28

मुहूर्तम् अथ विश्रान्तौ राज पुत्रौ अरिन्दमौ ।
प्रांजली मुनि शार्दूलम् ऊचतू रघुनंदनौ ॥१-२९-२८॥

Muhurtam atha vishrantau raja putrau arindamau
Pranjali muni shardulam uchatu raghunandanau

29.29

अद्य एव दीक्षाम् प्रविश भद्रम् ते मुनिपुंगव ।
सिद्धाश्रमो अयम् सिद्धः स्यात् सत्यम् अस्तु वचः तव ॥१-२९-२९॥

Adya eva diksham pravisha bhadram te munipungava
Siddhashramo ayam siddhah syat satyam astu vachah tava

29.30

एवम् उक्तो महातेजा विश्वामित्रो महानृषिः ।
प्रविवेश तदा दीक्षाम् नियतो नियतेन्द्रियः ॥१-२९-३०॥

Evam ukto mahateja vishvamitro mahanrishih
Pravivesha tada diksham niyato niyatendriyah

29.31

कुमारौ एव ताम् रात्रिम् उषित्वा सुसमाहितौ ।
प्रभात काले च उत्थाय पूर्वाम् संध्याम् उपास्य च ॥१-२९-३१॥

Kumarau eva tam ratrim ushitva susamahitau
Prabhata kale cha utthaya purvam sandhyam upasya cha

29.32

प्रशुची परम् जाप्यम् समाप्य नियमेन च ।
हुत अग्निहोत्रम् आसीनम् विश्वमित्रम् अवन्दताम् ॥१-२९-३२॥

Prashuchi param japyam samapya niyamena cha
Huta agnihotram asinam vishvamitram avandatam

Contains text from DharmicData, made available under the Open Database License (ODbL). Simple meanings are written by AI and can contain mistakes.