Sukta 129

129.1

7 prajapatih parameshthi, bhavavrittam, trishtup

नास॑दासी॒न्नो सदा॑सीत्त॒दानीं॒ नासी॒द्रजो॒ नो व्यो॑मा प॒रो यत् ।
किमाव॑रीव॒ः कुह॒ कस्य॒ शर्म॒न्नम्भ॒ः किमा॑सी॒द्गह॑नं गभी॒रम् ॥१॥

Nasadasinno sadasittadanim nasidrajo no vyoma paro yat
Kimavarivah kuha kasya sharmannambhah kimasidgahanam gabhiram

न मृ॒त्युरा॑सीद॒मृतं॒ न तर्हि॒ न रात्र्या॒ अह्न॑ आसीत्प्रके॒तः ।
आनी॑दवा॒तं स्व॒धया॒ तदेकं॒ तस्मा॑द्धा॒न्यन्न प॒रः किं च॒नास॑ ॥२॥

Na mrityurasidamritam na tarhi na ratrya ahna asitpraketah
Anidavatam svadhaya tadekam tasmaddhanyanna parah kim chanasa

तम॑ आसी॒त्तम॑सा गू॒ळ्हमग्रे॑ऽप्रके॒तं स॑लि॒लं सर्व॑मा इ॒दम् ।
तु॒च्छ्येना॒भ्वपि॑हितं॒ यदासी॒त्तप॑स॒स्तन्म॑हि॒नाजा॑य॒तैक॑म् ॥३॥

Tama asittamasa gulhamagrepraketam salilam sarvama idam
Tuchchhyenabhvapihitam yadasittapasastanmahinajayataikam

काम॒स्तदग्रे॒ सम॑वर्त॒ताधि॒ मन॑सो॒ रेत॑ः प्रथ॒मं यदासी॑त् ।
स॒तो बन्धु॒मस॑ति॒ निर॑विन्दन्हृ॒दि प्र॒तीष्या॑ क॒वयो॑ मनी॒षा ॥४॥

Kamastadagre samavartatadhi manaso retah prathamam yadasit
Sato bandhumasati niravindanhridi pratishya kavayo manisha

ति॒र॒श्चीनो॒ वित॑तो र॒श्मिरे॑षाम॒धः स्वि॑दा॒सी३दु॒परि॑ स्विदासी३त् ।
रे॒तो॒धा आ॑सन्महि॒मान॑ आसन्त्स्व॒धा अ॒वस्ता॒त्प्रय॑तिः प॒रस्ता॑त् ॥५॥

Tirashchino vitato rashmireshamadhah svidasi3dupari svidasi3t
Retodha asanmahimana asantsvadha avastatprayatih parastat

को अ॒द्धा वे॑द॒ क इ॒ह प्र वो॑च॒त्कुत॒ आजा॑ता॒ कुत॑ इ॒यं विसृ॑ष्टिः ।
अ॒र्वाग्दे॒वा अ॒स्य वि॒सर्ज॑ने॒नाऽथा॒ को वे॑द॒ यत॑ आब॒भूव॑ ॥६॥

Ko addha veda ka iha pra vochatkuta ajata kuta iyam visrishtih
Arvagdeva asya visarjanenatha ko veda yata ababhuva

इ॒यं विसृ॑ष्टि॒र्यत॑ आब॒भूव॒ यदि॑ वा द॒धे यदि॑ वा॒ न ।
यो अ॒स्याध्य॑क्षः पर॒मे व्यो॑म॒न्त्सो अ॒ङ्ग वे॑द॒ यदि॑ वा॒ न वेद॑ ॥७॥

Iyam visrishtiryata ababhuva yadi va dadhe yadi va na
Yo asyadhyakshah parame vyomantso anga veda yadi va na veda