Sukta 141

141.1

13 dirghatama auchathyah, agnih, jagati, 12-13 trishtup

बळि॒त्था तद् वपु॑षे धायि दर्श॒तं दे॒वस्य॒ भर्ग॒ः सह॑सो॒ यतो॒ जनि॑ ।
यदी॒मुप॒ ह्वर॑ते॒ साध॑ते म॒तिर्ऋ॒तस्य॒ धेना॑ अनयन्त स॒स्रुत॑ः ॥१॥

Balittha tad vapushe dhayi darshatam devasya bhargah sahaso yato jani
Yadimupa hvarate sadhate matirritasya dhena anayanta sasrutah

पृ॒क्षो वपु॑ः पितु॒मान् नित्य॒ आ श॑ये द्वि॒तीय॒मा स॒प्तशि॑वासु मा॒तृषु॑ ।
तृ॒तीय॑मस्य वृष॒भस्य॑ दो॒हसे॒ दश॑प्रमतिं जनयन्त॒ योष॑णः ॥२॥

Priksho vapuh pituman nitya a shaye dvitiyama saptashivasu matrishu
Tritiyamasya vrishabhasya dohase dashapramatim janayanta yoshanah

निर्यदीं॑ बु॒ध्नान्म॑हि॒षस्य॒ वर्प॑स ईशा॒नास॒ः शव॑सा॒ क्रन्त॑ सू॒रय॑ः ।
यदी॒मनु॑ प्र॒दिवो॒ मध्व॑ आध॒वे गुहा॒ सन्तं॑ मात॒रिश्वा॑ मथा॒यति॑ ॥३॥

Niryadim budhnanmahishasya varpasa ishanasah shavasa kranta surayah
Yadimanu pradivo madhva adhave guha santam matarishva mathayati

प्र यत् पि॒तुः प॑र॒मान्नी॒यते॒ पर्या पृ॒क्षुधो॑ वी॒रुधो॒ दंसु॑ रोहति ।
उ॒भा यद॑स्य ज॒नुषं॒ यदिन्व॑त॒ आदिद् यवि॑ष्ठो अभवद् घृ॒णा शुचि॑ः ॥४॥

Pra yat pituh paramanniyate parya prikshudho virudho dansu rohati
Ubha yadasya janusham yadinvata adid yavishtho abhavad ghrina shuchih

आदिन्मा॒तॄरावि॑श॒द् यास्वा शुचि॒रहिं॑स्यमान उर्वि॒या वि वा॑वृधे ।
अनु॒ यत् पूर्वा॒ अरु॑हत् सना॒जुवो॒ नि नव्य॑सी॒ष्वव॑रासु धावते ॥५॥

Adinmatriravishad yasva shuchirahinsyamana urviya vi vavridhe
Anu yat purva aruhat sanajuvo ni navyasishvavarasu dhavate

आदिद्धोता॑रं वृणते॒ दिवि॑ष्टिषु॒ भग॑मिव पपृचा॒नास॑ ऋञ्जते ।
दे॒वान् यत् क्रत्वा॑ म॒ज्मना॑ पुरुष्टु॒तो मर्तं॒ शंसं॑ वि॒श्वधा॒ वेति॒ धाय॑से ॥६॥

Adiddhotaram vrinate divishtishu bhagamiva paprichanasa rinjate
Devan yat kratva majmana purushtuto martam shansam vishvadha veti dhayase

वि यदस्था॑द् यज॒तो वात॑चोदितो ह्वा॒रो न वक्वा॑ ज॒रणा॒ अना॑कृतः ।
तस्य॒ पत्म॑न् द॒क्षुष॑ः कृ॒ष्णजं॑हस॒ः शुचि॑जन्मनो॒ रज॒ आ व्य॑ध्वनः ॥७॥

Vi yadasthad yajato vatachodito hvaro na vakva jarana anakritah
Tasya patman dakshushah krishnajanhasah shuchijanmano raja a vyadhvanah

रथो॒ न या॒तः शिक्व॑भिः कृ॒तो द्यामङ्गे॑भिररु॒षेभि॑रीयते ।
आद॑स्य॒ ते कृ॒ष्णासो॑ दक्षि सू॒रय॒ः शूर॑स्येव त्वे॒षथा॑दीषते॒ वय॑ः ॥८॥

Ratho na yatah shikvabhih krito dyamangebhirarushebhiriyate
Adasya te krishnaso dakshi surayah shurasyeva tveshathadishate vayah

त्वया॒ ह्य॑ग्ने॒ वरु॑णो धृ॒तव्र॑तो मि॒त्रः शा॑श॒द्रे अ॑र्य॒मा सु॒दान॑वः ।
यत् सी॒मनु॒ क्रतु॑ना वि॒श्वथा॑ वि॒भुर॒रान्न ने॒मिः प॑रि॒भूरजा॑यथाः ॥९॥

Tvaya hyagne varuno dhritavrato mitrah shashadre aryama sudanavah
Yat simanu kratuna vishvatha vibhuraranna nemih paribhurajayathah

त्वम॑ग्ने शशमा॒नाय॑ सुन्व॒ते रत्नं॑ यविष्ठ दे॒वता॑तिमिन्वसि ।
तं त्वा॒ नु नव्यं॑ सहसो युवन् व॒यं भगं॒ न का॒रे म॑हिरत्न धीमहि ॥१०॥

Tvamagne shashamanaya sunvate ratnam yavishtha devatatiminvasi
Tam tva nu navyam sahaso yuvan vayam bhagam na kare mahiratna dhimahi

अ॒स्मे र॒यिं न स्वर्थं॒ दमू॑नसं॒ भगं॒ दक्षं॒ न प॑पृचासि धर्ण॒सिम् ।
र॒श्मीँरि॑व॒ यो यम॑ति॒ जन्म॑नी उ॒भे दे॒वानां॒ शंस॑मृ॒त आ च॑ सु॒क्रतु॑ः ॥११॥

Asme rayim na svartham damunasam bhagam daksham na paprichasi dharnasim
Rashminriva yo yamati janmani ubhe devanam shansamrita a cha sukratuh

उ॒त न॑ः सु॒द्योत्मा॑ जी॒राश्वो॒ होता॑ म॒न्द्रः शृ॑णवच्च॒न्द्रर॑थः ।
स नो॑ नेष॒न्नेष॑तमै॒रमू॑रो॒ ऽग्निर्वा॒मं सु॑वि॒तं वस्यो॒ अच्छ॑ ॥१२॥

Uta nah sudyotma jirashvo hota mandrah shrinavachchandrarathah
Sa no neshanneshatamairamuro gnirvamam suvitam vasyo achchha

अस्ता॑व्य॒ग्निः शिमी॑वद्भिर॒र्कैः साम्रा॑ज्याय प्रत॒रं दधा॑नः ।
अ॒मी च॒ ये म॒घवा॑नो व॒यं च॒ मिहं॒ न सूरो॒ अति॒ निष्ट॑तन्युः ॥१३॥

Astavyagnih shimivadbhirarkaih samrajyaya prataram dadhanah
Ami cha ye maghavano vayam cha miham na suro ati nishtatanyuh