Sukta 131

131.1

7 paruchchhepo daivodasih, indrah, atyashtih

इन्द्रा॑य॒ हि द्यौरसु॑रो॒ अन॑म्न॒तेन्द्रा॑य म॒ही पृ॑थि॒वी वरी॑मभिर्द्यु॒म्नसा॑ता॒ वरी॑मभिः ।
इन्द्रं॒ विश्वे॑ स॒जोष॑सो दे॒वासो॑ दधिरे पु॒रः ।
इन्द्रा॑य॒ विश्वा॒ सव॑नानि॒ मानु॑षा रा॒तानि॑ सन्तु॒ मानु॑षा ॥१॥

Indraya hi dyaurasuro anamnatendraya mahi prithivi varimabhirdyumnasata varimabhih
Indram vishve sajoshaso devaso dadhire purah
Indraya vishva savanani manusha ratani santu manusha

131.2

विश्वे॑षु॒ हि त्वा॒ सव॑नेषु तु॒ञ्जते॑ समा॒नमेकं॒ वृष॑मण्यव॒ः पृथ॒क् स्व॑ः सनि॒ष्यव॒ः पृथ॑क् ।
तं त्वा॒ नावं॒ न प॒र्षणिं॑ शू॒षस्य॑ धु॒रि धी॑महि ।
इन्द्रं॒ न य॒ज्ञैश्चि॒तय॑न्त आ॒यव॒ः स्तोमे॑भि॒रिन्द्र॑मा॒यव॑ः ॥२॥

Vishveshu hi tva savaneshu tunjate samanamekam vrishamanyavah prithak svah sanishyavah prithak
Tam tva navam na parshanim shushasya dhuri dhimahi
Indram na yagyaishchitayanta ayavah stomebhirindramayavah

131.3

वि त्वा॑ ततस्रे मिथु॒ना अ॑व॒स्यवो॑ व्र॒जस्य॑ सा॒ता गव्य॑स्य नि॒ःसृज॒ः सक्ष॑न्त इन्द्र नि॒ःसृज॑ः ।
यद् ग॒व्यन्ता॒ द्वा जना॒ स्व १र्यन्ता॑ स॒मूह॑सि ।
आ॒विष्करि॑क्र॒द् वृष॑णं सचा॒भुवं॒ वज्र॑मिन्द्र सचा॒भुव॑म् ॥३॥

Vi tva tatasre mithuna avasyavo vrajasya sata gavyasya nihsrijah sakshanta indra nihsrijah
Yad gavyanta dva jana sva 1ryanta samuhasi
Avishkarikrad vrishanam sachabhuvam vajramindra sachabhuvam

131.4

वि॒दुष्टे॑ अ॒स्य वी॒र्य॑स्य पू॒रव॒ः पुरो॒ यदि॑न्द्र॒ शार॑दीर॒वाति॑रः सासहा॒नो अ॒वाति॑रः ।
शास॒स्तमि॑न्द्र॒ मर्त्य॒मय॑ज्युं शवसस्पते ।
म॒हीम॑मुष्णाः पृथि॒वीमि॒मा अ॒पो म॑न्दसा॒न इ॒मा अ॒पः ॥४॥

Vidushte asya viryasya puravah puro yadindra sharadiravatirah sasahano avatirah
Shasastamindra martyamayajyum shavasaspate
Mahimamushnah prithivimima apo mandasana ima apah

131.5

आदित् ते॒ अ॒स्य वी॒र्य॑स्य चर्किर॒न् मदे॑षु वृषन्नु॒शिजो॒ यदावि॑थ सखीय॒तो यदावि॑थ ।
च॒कर्थ॑ का॒रमे॑भ्य॒ः पृत॑नासु॒ प्रव॑न्तवे ।
ते अ॒न्याम॑न्यां न॒द्यं॑ सनिष्णत श्रव॒स्यन्त॑ः सनिष्णत ॥५॥

Adit te asya viryasya charkiran madeshu vrishannushijo yadavitha sakhiyato yadavitha
Chakartha karamebhyah pritanasu pravantave
Te anyamanyam nadyam sanishnata shravasyantah sanishnata

131.6

उ॒तो नो॑ अ॒स्या उ॒षसो॑ जु॒षेत॒ ह्य १र्कस्य॑ बोधि ह॒विषो॒ हवी॑मभि॒ः स्व॑र्षाता॒ हवी॑मभिः ।
यदि॑न्द्र॒ हन्त॑वे॒ मृधो॒ वृषा॑ वज्रि॒ञ्चिके॑तसि ।
आ मे॑ अ॒स्य वे॒धसो॒ नवी॑यसो॒ मन्म॑ श्रुधि॒ नवी॑यसः ॥६॥

Uto no asya ushaso jusheta hya 1rkasya bodhi havisho havimabhih svarshata havimabhih
Yadindra hantave mridho vrisha vajrinchiketasi
A me asya vedhaso naviyaso manma shrudhi naviyasah

131.7

त्वं तमि॑न्द्र वावृधा॒नो अ॑स्म॒युर॑मित्र॒यन्तं॑ तुविजात॒ मर्त्यं॒ वज्रे॑ण शूर॒ मर्त्य॑म् ।
ज॒हि यो नो॑ अघा॒यति॑ शृणु॒ष्व सु॒श्रव॑स्तमः ।
रि॒ष्टं न याम॒न्नप॑ भूतु दुर्म॒तिर्विश्वाप॑ भूतु दुर्म॒तिः ॥७॥

Tvam tamindra vavridhano asmayuramitrayantam tuvijata martyam vajrena shura martyam
Jahi yo no aghayati shrinushva sushravastamah
Rishtam na yamannapa bhutu durmatirvishvapa bhutu durmatih