Doha 32
32.1
Chaupai
तब कह गीध बचन धरि धीरा । सुनहु राम भंजन भव भीरा।।
नाथ दसानन यह गति कीन्ही। तेहि खल जनकसुता हरि लीन्ही।।
लै दच्छिन दिसि गयउ गोसाई। बिलपति अति कुररी की नाई।।
दरस लागी प्रभु राखेंउँ प्राना। चलन चहत अब कृपानिधाना।।
राम कहा तनु राखहु ताता। मुख मुसकाइ कही तेहिं बाता।।
जा कर नाम मरत मुख आवा। अधमउ मुकुत होई श्रुति गावा।।
सो मम लोचन गोचर आगें। राखौं देह नाथ केहि खाँगें।।
जल भरि नयन कहहिं रघुराई। तात कर्म निज ते गतिं पाई।।
परहित बस जिन्ह के मन माहीं। तिन्ह कहुँ जग दुर्लभ कछु नाहीं।।
तनु तजि तात जाहु मम धामा। देउँ काह तुम्ह पूरनकामा।।
Tab kah gidh bachan dhari dhira, sunahu ram bhanjan bhav bhira
Nath dasanan yah gati kinhi, tehi khal janakasuta hari linhi
Lai dachchhin disi gayau gosai, bilapati ati kurari ki nai
Daras lagi prabhu rakhenum prana, chalan chahat ab kripanidhana
Ram kaha tanu rakhahu tata, mukh musakai kahi tehin bata
Ja kar nam marat mukh ava, adhamau mukut hoi shruti gava
So mam lochan gochar agen, rakhaun deh nath kehi khangen
Jal bhari nayan kahahin raghurai, tat karma nij te gatin pai
Parahit bas jinha ke man mahin, tinha kahun jag durlabh kachhu nahin
Tanu taji tat jahu mam dhama, deum kah tumha puranakama
32.2
Doha/soratha
सीता हरन तात जनि कहहु पिता सन जाइ।।
जौं मैं राम त कुल सहित कहिहि दसानन आइ ॥31॥
Sita haran tat jani kahahu pita san jai
Jaun main ram ta kul sahit kahihi dasanan ai