Doha 292
292.1
Chaupai
सो सुखु करमु धरमु जरि जाऊ। जहँ न राम पद पंकज भाऊ।।
जोगु कुजोगु ग्यानु अग्यानू। जहँ नहिं राम पेम परधानू।।
तुम्ह बिनु दुखी सुखी तुम्ह तेहीं। तुम्ह जानहु जिय जो जेहि केहीं।।
राउर आयसु सिर सबही कें। बिदित कृपालहि गति सब नीकें।।
आपु आश्रमहि धारिअ पाऊ। भयउ सनेह सिथिल मुनिराऊ।।
करि प्रनाम तब रामु सिधाए। रिषि धरि धीर जनक पहिं आए।।
राम बचन गुरु नृपहि सुनाए। सील सनेह सुभायँ सुहाए।।
महाराज अब कीजिअ सोई। सब कर धरम सहित हित होई।।
So sukhu karamu dharamu jari jau, jaham na ram pad pankaj bhau
Jogu kujogu gyanu agyanu, jaham nahin ram pem paradhanu
Tumha binu dukhi sukhi tumha tehin, tumha janahu jiy jo jehi kehin
Raur ayasu sir sabahi ken, bidit kripalahi gati sab niken
Apu ashramahi dharia pau, bhayau saneh sithil munirau
Kari pranam tab ramu sidhae, rishi dhari dhir janak pahin ae
Ram bachan guru nripahi sunae, sil saneh subhayam suhae
Maharaj ab kijia soi, sab kar dharam sahit hit hoi
292.2
Doha/soratha
ग्यान निधान सुजान सुचि धरम धीर नरपाल।
तुम्ह बिनु असमंजस समन को समरथ एहि काल ॥291॥
Gyan nidhan sujan suchi dharam dhir narapal
Tumha binu asamanjas saman ko samarath ehi kal