Doha 212
212.1
Chaupai
मुनि समाजु अरु तीरथराजू। साँचिहुँ सपथ अघाइ अकाजू।।
एहिं थल जौं किछु कहिअ बनाई। एहि सम अधिक न अघ अधमाई।।
तुम्ह सर्बग्य कहउँ सतिभाऊ। उर अंतरजामी रघुराऊ।।
मोहि न मातु करतब कर सोचू। नहिं दुखु जियँ जगु जानिहि पोचू।।
नाहिन डरु बिगरिहि परलोकू। पितहु मरन कर मोहि न सोकू।।
सुकृत सुजस भरि भुअन सुहाए। लछिमन राम सरिस सुत पाए।।
राम बिरहँ तजि तनु छनभंगू। भूप सोच कर कवन प्रसंगू।।
राम लखन सिय बिनु पग पनहीं। करि मुनि बेष फिरहिं बन बनही।।
Muni samaju aru tiratharaju, sanchihun sapath aghai akaju
Ehin thal jaun kichhu kahia banai, ehi sam adhik na agh adhamai
Tumha sarbagya kahaum satibhau, ur antarajami raghurau
Mohi na matu karatab kar sochu, nahin dukhu jiyam jagu janihi pochu
Nahin daru bigarihi paraloku, pitahu maran kar mohi na soku
Sukrit sujas bhari bhuan suhae, lachhiman ram saris sut pae
Ram biraham taji tanu chhanabhangu, bhup soch kar kavan prasangu
Ram lakhan siy binu pag panahin, kari muni besh phirahin ban banahi
212.2
Doha/soratha
अजिन बसन फल असन महि सयन डासि कुस पात।
बसि तरु तर नित सहत हिम आतप बरषा बात ॥211॥
Ajin basan phal asan mahi sayan dasi kus pat
Basi taru tar nit sahat him atap barasha bat