Doha 84
84.1
Chaupai
मोर कहा सुनि करहु उपाई। होइहि ईस्वर करिहि सहाई।।
सतीं जो तजी दच्छ मख देहा। जनमी जाइ हिमाचल गेहा।।
तेहिं तपु कीन्ह संभु पति लागी। सिव समाधि बैठे सबु त्यागी।।
जदपि अहइ असमंजस भारी। तदपि बात एक सुनहु हमारी।।
पठवहु कामु जाइ सिव पाहीं। करै छोभु संकर मन माहीं।।
तब हम जाइ सिवहि सिर नाई। करवाउब बिबाहु बरिआई।।
एहि बिधि भलेहि देवहित होई। मर अति नीक कहइ सबु कोई।।
अस्तुति सुरन्ह कीन्हि अति हेतू। प्रगटेउ बिषमबान झषकेतू।।
Mor kaha suni karahu upai, hoihi isvar karihi sahai
Satin jo taji dachchha makh deha, janami jai himachal geha
Tehin tapu kinha sambhu pati lagi, siv samadhi baithe sabu tyagi
Jadapi ahai asamanjas bhari, tadapi bat ek sunahu hamari
Pathavahu kamu jai siv pahin, karai chhobhu sankar man mahin
Tab ham jai sivahi sir nai, karavaub bibahu bariai
Ehi bidhi bhalehi devahit hoi, mar ati nik kahai sabu koi
Astuti suranha kinhi ati hetu, pragateu bishamaban jhashaketu
84.2
Doha/soratha
सुरन्ह कहीं निज बिपति सब सुनि मन कीन्ह बिचार।
संभु बिरोध न कुसल मोहि बिहसि कहेउ अस मार ॥83॥
Suranha kahin nij bipati sab suni man kinha bichar
Sambhu birodh na kusal mohi bihasi kaheu as mar