Doha 324
324.1
Chaupai
सिय सुंदरता बरनि न जाई। लघु मति बहुत मनोहरताई।।
आवत दीखि बरातिन्ह सीता।।रूप रासि सब भाँति पुनीता।।
सबहि मनहिं मन किए प्रनामा। देखि राम भए पूरनकामा।।
हरषे दसरथ सुतन्ह समेता। कहि न जाइ उर आनँदु जेता।।
सुर प्रनामु करि बरसहिं फूला। मुनि असीस धुनि मंगल मूला।।
गान निसान कोलाहलु भारी। प्रेम प्रमोद मगन नर नारी।।
एहि बिधि सीय मंडपहिं आई। प्रमुदित सांति पढ़हिं मुनिराई।।
तेहि अवसर कर बिधि ब्यवहारू। दुहुँ कुलगुर सब कीन्ह अचारू।।
Siy sundarata barani na jai, laghu mati bahut manoharatai
Avat dikhi baratinha sita, rup rasi sab bhanti punita
Sabahi manahin man kie pranama, dekhi ram bhae puranakama
Harashe dasarath sutanha sameta, kahi na jai ur anandu jeta
Sur pranamu kari barasahin phula, muni asis dhuni mangal mula
Gan nisan kolahalu bhari, prem pramod magan nar nari
Ehi bidhi siy mandapahin ai, pramudit santi parhahin munirai
Tehi avasar kar bidhi byavaharu, duhun kulagur sab kinha acharu
324.2
Chhand
आचारु करि गुर गौरि गनपति मुदित बिप्र पुजावहीं।
सुर प्रगटि पूजा लेहिं देहिं असीस अति सुखु पावहीं।।
मधुपर्क मंगल द्रब्य जो जेहि समय मुनि मन महुँ चहैं।
भरे कनक कोपर कलस सो सब लिएहिं परिचारक रहैं ॥1॥
Acharu kari gur gauri ganapati mudit bipra pujavahin
Sur pragati puja lehin dehin asis ati sukhu pavahin
Madhuparka mangal drabya jo jehi samay muni man mahun chahain
Bhare kanak kopar kalas so sab liehin paricharak rahain
324.3
Chhand
कुल रीति प्रीति समेत रबि कहि देत सबु सादर कियो।
एहि भाँति देव पुजाइ सीतहि सुभग सिंघासनु दियो।।
सिय राम अवलोकनि परसपर प्रेम काहु न लखि परै।।
मन बुद्धि बर बानी अगोचर प्रगट कबि कैसें करै ॥2॥
Kul riti priti samet rabi kahi det sabu sadar kiyo
Ehi bhanti dev pujai sitahi subhag singhasanu diyo
Siy ram avalokani parasapar prem kahu na lakhi parai
Man buddhi bar bani agochar pragat kabi kaisen karai
324.4
Doha/soratha
होम समय तनु धरि अनलु अति सुख आहुति लेहिं।
बिप्र बेष धरि बेद सब कहि बिबाह बिधि देहिं ॥323॥
Hom samay tanu dhari analu ati sukh ahuti lehin
Bipra besh dhari bed sab kahi bibah bidhi dehin