Doha 253
253.1
Chaupai
कहहु काहि यहु लाभु न भावा। काहुँ न संकर चाप चढ़ावा।।
रहउ चढ़ाउब तोरब भाई। तिलु भरि भूमि न सके छड़ाई।।
अब जनि कोउ माखै भट मानी। बीर बिहीन मही मैं जानी।।
तजहु आस निज निज गृह जाहू। लिखा न बिधि बैदेहि बिबाहू।।
सुकृत जाइ जौं पनु परिहरऊँ। कुअँरि कुआरि रहउ का करऊँ।।
जो जनतेउँ बिनु भट भुबि भाई। तौ पनु करि होतेउँ न हँसाई।।
जनक बचन सुनि सब नर नारी। देखि जानकिहि भए दुखारी।।
माखे लखनु कुटिल भइँ भौंहें। रदपट फरकत नयन रिसौंहें।।
Kahahu kahi yahu labhu na bhava, kahun na sankar chap charhava
Rahau charhaub torab bhai, tilu bhari bhumi na sake chharai
Ab jani kou makhai bhat mani, bir bihin mahi main jani
Tajahu as nij nij grih jahu, likha na bidhi baidehi bibahu
Sukrit jai jaun panu pariharaum, kuanri kuari rahau ka karaum
Jo janateum binu bhat bhubi bhai, tau panu kari hoteum na hansai
Janak bachan suni sab nar nari, dekhi janakihi bhae dukhari
Makhe lakhanu kutil bhaim bhaunhen, radapat pharakat nayan risaunhen
253.2
Doha/soratha
कहि न सकत रघुबीर डर लगे बचन जनु बान।
नाइ राम पद कमल सिरु बोले गिरा प्रमान ॥252॥
Kahi na sakat raghubir dar lage bachan janu ban
Nai ram pad kamal siru bole gira praman