Doha 250
250.1
Chaupai
राम रूपु अरु सिय छबि देखें। नर नारिन्ह परिहरीं निमेषें।।
सोचहिं सकल कहत सकुचाहीं। बिधि सन बिनय करहिं मन माहीं।।
हरु बिधि बेगि जनक जड़ताई। मति हमारि असि देहि सुहाई।।
बिनु बिचार पनु तजि नरनाहु। सीय राम कर करै बिबाहू।।
जग भल कहहि भाव सब काहू। हठ कीन्हे अंतहुँ उर दाहू।।
एहिं लालसाँ मगन सब लोगू। बरु साँवरो जानकी जोगू।।
तब बंदीजन जनक बौलाए। बिरिदावली कहत चलि आए।।
कह नृप जाइ कहहु पन मोरा। चले भाट हियँ हरषु न थोरा।।
Ram rupu aru siy chhabi dekhen, nar narinha pariharin nimeshen
Sochahin sakal kahat sakuchahin, bidhi san binay karahin man mahin
Haru bidhi begi janak jaratai, mati hamari asi dehi suhai
Binu bichar panu taji naranahu, siy ram kar karai bibahu
Jag bhal kahahi bhav sab kahu, hath kinhe antahun ur dahu
Ehin lalasan magan sab logu, baru sanvaro janaki jogu
Tab bandijan janak baulae, biridavali kahat chali ae
Kah nrip jai kahahu pan mora, chale bhat hiyam harashu na thora
250.2
Doha/soratha
बोले बंदी बचन बर सुनहु सकल महिपाल।
पन बिदेह कर कहहिं हम भुजा उठाइ बिसाल ॥249॥
Bole bandi bachan bar sunahu sakal mahipal
Pan bideh kar kahahin ham bhuja uthai bisal