Doha 216
216.1
Chaupai
कीन्ह प्रनामु चरन धरि माथा। दीन्हि असीस मुदित मुनिनाथा।।
बिप्रबृंद सब सादर बंदे। जानि भाग्य बड़ राउ अनंदे।।
कुसल प्रस्न कहि बारहिं बारा। बिस्वामित्र नृपहि बैठारा।।
तेहि अवसर आए दोउ भाई। गए रहे देखन फुलवाई।।
स्याम गौर मृदु बयस किसोरा। लोचन सुखद बिस्व चित चोरा।।
उठे सकल जब रघुपति आए। बिस्वामित्र निकट बैठाए।।
भए सब सुखी देखि दोउ भ्राता। बारि बिलोचन पुलकित गाता।।
मूरति मधुर मनोहर देखी। भयउ बिदेहु बिदेहु बिसेषी।।
Kinha pranamu charan dhari matha, dinhi asis mudit muninatha
Biprabrind sab sadar bande, jani bhagya bar rau anande
Kusal prasna kahi barahin bara, bisvamitra nripahi baithara
Tehi avasar ae dou bhai, gae rahe dekhan phulavai
Syam gaur mridu bayas kisora, lochan sukhad bisva chit chora
Uthe sakal jab raghupati ae, bisvamitra nikat baithae
Bhae sab sukhi dekhi dou bhrata, bari bilochan pulakit gata
Murati madhur manohar dekhi, bhayau bidehu bidehu biseshi
216.2
Doha/soratha
प्रेम मगन मनु जानि नृपु करि बिबेकु धरि धीर।
बोलेउ मुनि पद नाइ सिरु गदगद गिरा गभीर ॥215॥
Prem magan manu jani nripu kari bibeku dhari dhir
Boleu muni pad nai siru gadagad gira gabhir