Doha 217
217.1
Chaupai
कहहु नाथ सुंदर दोउ बालक। मुनिकुल तिलक कि नृपकुल पालक।।
ब्रह्म जो निगम नेति कहि गावा। उभय बेष धरि की सोइ आवा।।
सहज बिरागरुप मनु मोरा। थकित होत जिमि चंद चकोरा।।
ताते प्रभु पूछउँ सतिभाऊ। कहहु नाथ जनि करहु दुराऊ।।
इन्हहि बिलोकत अति अनुरागा। बरबस ब्रह्मसुखहि मन त्यागा।।
कह मुनि बिहसि कहेहु नृप नीका। बचन तुम्हार न होइ अलीका।।
ए प्रिय सबहि जहाँ लगि प्रानी। मन मुसुकाहिं रामु सुनि बानी।।
रघुकुल मनि दसरथ के जाए। मम हित लागि नरेस पठाए।।
Kahahu nath sundar dou balak, munikul tilak ki nripakul palak
Brahma jo nigam neti kahi gava, ubhay besh dhari ki soi ava
Sahaj biragarup manu mora, thakit hot jimi chand chakora
Tate prabhu puchhaum satibhau, kahahu nath jani karahu durau
Inhahi bilokat ati anuraga, barabas brahmasukhahi man tyaga
Kah muni bihasi kahehu nrip nika, bachan tumhar na hoi alika
E priy sabahi jahan lagi prani, man musukahin ramu suni bani
Raghukul mani dasarath ke jae, mam hit lagi nares pathae
217.2
Doha/soratha
रामु लखनु दोउ बंधुबर रूप सील बल धाम।
मख राखेउ सबु साखि जगु जिते असुर संग्राम ॥216॥
Ramu lakhanu dou bandhubar rup sil bal dham
Makh rakheu sabu sakhi jagu jite asur sangram