Doha 197
197.1
Chaupai
यह रहस्य काहू नहिं जाना। दिन मनि चले करत गुनगाना।।
देखि महोत्सव सुर मुनि नागा। चले भवन बरनत निज भागा।।
औरउ एक कहउँ निज चोरी। सुनु गिरिजा अति दृढ़ मति तोरी।।
काक भुसुंडि संग हम दोऊ। मनुजरूप जानइ नहिं कोऊ।।
परमानंद प्रेमसुख फूले। बीथिन्ह फिरहिं मगन मन भूले।।
यह सुभ चरित जान पै सोई। कृपा राम कै जापर होई।।
तेहि अवसर जो जेहि बिधि आवा। दीन्ह भूप जो जेहि मन भावा।।
गज रथ तुरग हेम गो हीरा। दीन्हे नृप नानाबिधि चीरा।।
Yah rahasya kahu nahin jana, din mani chale karat gunagana
Dekhi mahotsav sur muni naga, chale bhavan baranat nij bhaga
Aurau ek kahaum nij chori, sunu girija ati drirh mati tori
Kak bhusundi sang ham dou, manujarup janai nahin kou
Paramanand premasukh phule, bithinha phirahin magan man bhule
Yah subh charit jan pai soi, kripa ram kai japar hoi
Tehi avasar jo jehi bidhi ava, dinha bhup jo jehi man bhava
Gaj rath turag hem go hira, dinhe nrip nanabidhi chira
197.2
Doha/soratha
मन संतोषे सबन्हि के जहँ तहँ देहि असीस।
सकल तनय चिर जीवहुँ तुलसिदास के ईस ॥196॥
Man santoshe sabanhi ke jaham taham dehi asis
Sakal tanay chir jivahun tulasidas ke is